‘Moeders kunnen gewoon niet ziek zijn.’ Wat een onzin! Ziek is ziek, mama ligt in bed. Hoe moeilijk kan het zijn? En toen kreeg ik griep.

Aanstelleritus

Als gevoelsmens ben ik eigenlijk bijzonder slecht in het luisteren naar mijn gevoel. Als ik me niet zo lekker voel, blijft het in mijn hoofd een vraag ‘Voel ik me nou niet lekker?’. De woorden ‘Ik voel me niet zo lekker’ klinken voor mij zeurderig, aanstellerig, irritant. Terwijl ik zo’n voorstander ben van ‘Het is zoals het is’. In ieder geval afgelopen week voelde ik me dus niet lekker. Het duurde even voor ik het door had, maar toen mijn ogen niet echt open wilde gaan, mijn bed drijfnat van het zweet was en mijn stem langzaam verdween, kreeg ik het vermoeden dat het misschien wel griep was.

Smeerworst en paracetamol

Ok, griep. Maar dat is vanavond dan wel over. Paar paracetamol en een vrolijke mindset, dan sta ik daar vanavond op dat feest gewoon. Hoe verder de dag vorderde hoe meer ik het gevoel kreeg dat ik mezelf misschien een beetje voor de gek hield. En toch lukte het me niet om te zeggen ‘Jammer, ziek is ziek, niets aan te doen’.

Ik denk dat het met twee dingen te maken heeft. Het eerste is opvoeding. Mijn ouders zijn allebei bikkels en voor aanstelleritus was niet zoveel ruimte. Dat zit er bij mij goed in, want ik ben er ook allergisch voor. Een afspraak afzeggen omdat je ziek bent, dat doe je niet. Afspraak is afspraak, beloofd is beloofd. Zonder briefje van de dokter, zeg ik dus eigenlijk liever niets af.  Het tweede is toch, hoe truttig het ook klinkt, dat ik moeder ben. Want…als je het kan opbrengen om een potje pimpampet te spelen en een boterham met smeerworst te maken, hoezo kan je dan niet ook even de afwasmachine leeghalen, een wasje draaien, een appje sturen en….vanavond dat afgesproken glas wijn drinken?

Dit appeltje is geschild

Door al dat gekronkel van mijn hersenen duurt dat ziek zijn altijd langer dan gehoopt. Ik denk echt dat als ik vanaf het eerste moment toegeef dat ik griep heb, alle gemaakte afspraken afzeg en daarna de twijfel en schuldgevoelens hierover opzij schuif, ik dan een stuk sneller beter ben. Dus ook al ga ik straks een appel schillen, een badje klaar maken en een verhaaltje voorlezen, ik stop nu met werken. Want… ik ben ziek.

 

 

 

 

 

Zeg er maar wat van

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.