Automatisch rolt dit antwoord vaak uit mijn mond. Het gaat alleen niet altijd goed met me. Toch is het soms best een drempel om eerlijk te zijn over hoe het nu écht met me gaat. Waarom kan het toch zo’n belemmering zijn om eerlijk te zijn over je gevoelens?

Ik ben bang om afgewezen te worden

Ik hoor de innerlijke criticus al tekeer gaan als ik zou zeggen hoe het echt met mij gaat: “stel je niet aan”, “het valt allemaal wel mee”, “doe niet zo moeilijk”, “hier zit ik écht niet op te wachten hoor” en zo kan ik er nog wel een paar opnoemen. Soms krijg ik ook echt zo’n reactie. Dat is niet leuk en doet pijn. Het is namelijk wel het laatste wat ik op zo’n moment zou willen horen. Maar vaak zijn het gewoon mijn eigen angst en schaamte die me tegenhouden om eerlijk te zijn over mijn gevoelens. Als ik het om zou draaien zou ik namelijk juist heel graag willen weten hoe het nou écht met een ander gaat en wat er in die ander om gaat. Ik vind niks (nee, echt niks) gek. Dat betekent dus dat er ook niks is waar ik me voor zou hoeven schamen. Als ik zo naar een ander zou kunnen kijken, dan kan een ander dat vast ook naar mij! De angst om afgewezen te worden, is meestal niet reëel. Ik besloot om een vriendin in vertrouwen te nemen met iets dat me al een tijdje slapeloze nachten bezorgde. Ze luisterde tot ik helemaal was uitgepraat, stelde vragen en gaf me een knuffel. De slapeloze nachten waren niet meteen weg. Maar ik voelde me wel gehoord en gesteund.

Kies zorgvuldig uit naar wie je je openstelt

Het is niet zo handig om tegen elke vreemde op straat, de cassière in de supermarkt en tegen die nieuwe collega meteen alles eruit te gooien en je hele levensverhaal te vertellen. Dat zal waarschijnlijk tegen je werken en dit is ook helemaal niet nodig! Je kunt wel beginnen bij die ene vriend of vriendin die je al wat langer kent, je partner en je broer of zus. Kies iemand uit bij wie je je veilig voelt. Door eerlijk te zijn over wat je denkt en voelt stel je jezelf open. Je laat dan iets vanuit jouw kern zien zonder een masker op te zetten. Dan geef je een ander als het ware een kijkje achter de schermen en zo kan een ander jou écht leren kennen. Tegelijkertijd is het een uitnodiging voor een ander om hetzelfde te doen en zo kan er écht contact ontstaan.

Advies geven is helemaal niet nodig!

Als je jezelf open stelt naar een vriendin en iets deelt waar jij mee worstelt, kan het zijn dat ze meteen met (goedbedoelde) adviezen komt. Die je waarschijnlijk zelf ook al lang bedacht hebt. Ik voel me niet gehoord als een vriendin meteen met adviezen komt als ik er niet om vraag. Ik wil namelijk een luisterend oor! Zodra een vriendin met adviezen komt, plaats ze zichzelf onbewust boven jou waardoor je je minderwaardig zal voelen. Ze maakt jou daardoor kleiner en haalt je uit je kracht. En ontneemt je zo de kans om zelf tot een oplossing te komen. Een volgende keer zal jij niet meer zo snel naar haar toe gaan. De kans op écht contact wordt belemmerd en soms zelfs verkeken. Bovendien kijkt en reageert ze vanuit haar perspectief wat niet automatisch ook die van jou is. Haar oplossing is niet dé oplossing. Meerdere wegen leiden naar Rome.

Schouders heb je niet voor niets

Die twee stevige partijen waar iedereen mee rondloopt zijn er voor een reden. Hoewel het misschien niet meteen in je op komt kun je die fijne schouders om op te leunen ook voor jezelf zijn. Hallo zelfcompassie! Wel handig ook, er is namelijk niet altijd een schouder van een ander beschikbaar. Tip: praat tegen jezelf zoals je tegen een kind zou doen. Dat is vaak een stuk milder en zo ga je de innerlijke criticus meteen te lijf. Met een beetje oefening zullen de bestraffende woorden van de innerlijke criticus omtoveren tot liefdevolle woorden waar je jezelf mee toespreekt.

Toch kan het wel fijn zijn om die schouders van een ander zo af en toe te gebruiken. Dat is ook heel gezond zelfs! Dat kan ontzettend spannend zijn doordat het zo kwetsbaar is. Het houdt namelijk in dat je je gevoelens laat zien aan een ander. En dat kan heel bloot voelen. Ik mag hier nog mee oefenen en ik daag mezelf dan ook uit om de schouder van een ander wat vaker op te zoeken.

Doe je met me mee?

 

 

Zeg er maar wat van

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.