Terwijl de ene helft van de wereld juicht om de iWatch, neuriet de andere helft van de wereld mee met de band die al ver voor alles met een i ervoor, bestond.

Apple geeft Songs of Innocence cadeau

Nadat Apple de iPhone 6 en de iWatch groots heeft gepresenteerd, is daar U2. Wat blijkt? Hun nieuwe album, die 4 jaar na de vorige verschijnt, krijg je als iTunesgebruiker cadeau. Terwijl mijn twittertimeline ineens volloopt met berichten over U2, luister ik via 3 voor 12 naar het album. U2 gaat met Songs of Innocence terug in de tijd. De heren schrijven over wat ze in hun jeugd meemaakten. In die tijd was het leven in Dublin best heftig. Laten ze dat dan ook met datzelfde rauwe randje horen? Met het rockende dat ze vroeger hadden? Worden we er door weggeblazen, of is de ‘give away’ een ‘throw away’?

Ouderwetse rock?

Nee, die sound is het zeker weten niet. Ik zie Bono nog op het podium staan. Stampend met zwarte laarzen, terwijl hij zijn hart uit zijn lijf zong met ‘Sunday bloody Sunday’. Volgens een aantal luisteraars is hij nu een lichtvoetige popmuzikant.Erg? Ik weet het niet. Altijd maar hetzelfde blijven doen lijkt mij niet de bedoeling, dus waarom verwachten we dat van bands? Misschien wil een groot deel van deze luisteraars stiekem wel weer teruggevoerd worden naar de tijd dat ze zelf jong en rockend waren.’
Ik heb nieuws: dat zijn we niet meer (ok, ikzelf ben natuurlijk nog wel heel erg cool en vet hip en rockend enzo, maar dat terzijde) en U2 verandert ook. Punt.

Iets minder hard

Dus, met een frisse blik proberen te luisteren (Huh? Nou ja, zoiets dan) naar het nieuwe album ‘Songs of Innocence’. Het is pop, een vleugje indyrock met wat garage, zo hier en daar. Ook in het gitaarspel van The Edge zit soms een lekkere stevige sound. Al luisterend wen ik aan het soms wat zoetgevooisde en ik vind het best oké. Om een tekst uit een van de nieuwe nummers ‘Volcano’ te gebruiken: You are rock and roll. Ja, dat zijn de U2 mannen nog steeds wel, maar iets minder hard.

Slotstuk: let’s play the violin!

Meer dan oké is het laatste nummer, ‘The Troubles’. Een waardige afsluiter. Samen met Lykkie Li (kennen we haar nog?. Haar nummer ‘Follow rivers’ werd gecoverd door een echt vuige rockband, Triggerfinger ) violen sluiten ze het album op de enige juiste manier af, vleugje zweverig, maar met een heftige tekst. Leuk weetje: naast een pittige boodschap zat ook in ‘Sunday bloody Sunday’ een viool. Een electrische, maar toch. De cirkel is weer rond.

Heb jij dit gratis album al gedownload? Dan ben ik benieuwd wat jij ervan vindt (oh, meningen over de stunt, marketing, albumverkoop zijn ook van harte welkom)! Downloaden kan via iTunes nog gratis tot 13 oktober.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.