Vier maanden geleden stopte ik met het drinken van koffie. Net zo lang is het dus geleden dat ik een luxe koffiezaak uitliep met een dampende extra large beker verse koffie met zalig melkschuim.

Helemaal stoppen met koffiedrinken: ik had het vaker geprobeerd, vaak aan het begin van de zomer. Want als het warm werd, had ik er sowieso geen zin in. Koffie maakte me nerveus, ik kreeg er hoofdpijn van en het maakte me moe in plaats van scherp. Hoewel het een tijdje wel werkte, of dacht ik dat alleen maar? Koffie: het wordt wereldwijd geprezen voor zijn bijna magische werking:  je wordt er helder van, het werkt verzadigend en het maakt je wakker. Koffie bulkt van de antioxidanten en voorkomt kanker, zeggen sommigen.  En je zou er zelfs kleinere borsten van kunnen krijgen, mocht je dat wensen.

Met 3 klontjes graag

Op het vlak van koffie ben ik een laatbloeier. Mijn eerste kopje dronk ik toen ik 20 ging worden. Mijn toenmalige vriendje dronk koffie en het rook zo lekker dat ik het ook probeerde. Een kopje met drie klontjes werd al snel een gewoonte, al tikten die naarmate mijn leeftijd vorderde flink aan op de weegschaal. Dan maar aspartaam, dat was toen nog onschuldig. En toen aspartaam niet meer onschuldig was, werd het stevia. Daar moest ik heel erg aan wennen, ik vond het te bitter. Toen ik zwanger was en erg gevoelig was voor geuren, kreeg ik een rothekel aan koffie. Het stonk naar rotte eieren en mensen die koffie gedronken hadden, verdroeg ik al helemaal niet meer in mijn buurt. Enkele jaren geleden kocht ik zo’n hele lekkere machine die zelf boontjes maalt en er espresso van maakt. Mijn gasten en coachingscliënten zijn er heel blij mee nu, laat ik me vertellen. En bij Starbucks werd mijn klantenkaart snel gevuld.

12/8

Dé hoofdreden om te stoppen was mijn gezondheid. Al maanden bevocht ik een loodzware vermoeidheid en kampte ik met een veel te hoge bloeddruk. Een 24-uursmeting kwam met het verdict: u moet aan de bloeddrukpillen. Dat wilde ik niet, want ik probeerde nu net van alle medicatie af te komen die ik levenslang  (op aanraden van mijn artsen) nam en waarvan ik het nut in twijfel trok. Ik word 44 en vind mezelf nog veel te jong om levenslang bloeddrukmedicatie te nemen. Temeer omdat ik altijd keurig 12/8 (of 120/80 in Nederland) scoorde, door weer en wind, in ziekte en gezondheid. Mijn koffiestop werkte; na amper twee maanden tekende ik weer netjes 12/8. Zonder pillen.

Cold turkey

Zelfs met mijn 3 (en soms 5) kopjes per dag was afkicken, zoals elke zomer trouwens, geen koud kunstje. De eerste dagen ga je cold turkey; hoofdpijn, watten in je hersens, lamme ledematen, knorrig humeur, scheel kijken… het is kortom niet mals. Dat is ook niet vreemd, want koffie verandert je hormoonhuishouding en grijpt fors in op je bloedsuikerspiegel. Dus het is geen wonder dat je even door een kater heen moet. Maar wie volhoudt wordt beloond! Niet alleen neemt de kwaliteit van slapen toe (waardoor je beter recupereert), ook je gewicht wordt stabieler en gemakkelijker onder controle te houden. Naast die bloeddruk niets dan voordelen dus.

Stay strong!

En toch moet ik toegeven dat ik het best wel mis, de gezellige warmte van een Starbucks of de koffiezaak in onze stad. Af en toe steek ik stiekem mijn neus even boven de zak koffiebonen als ik die aanvul voor mijn gasten. Of ik snuffel aan het versheidsventiel. Want warme chocolade drink ik niet; teveel calorieën, teveel suiker, moord voor je lijf – maar dan zonder cafeïne. En de Chai Tea is zalig, maar meer snoep dan een drankje.

Voorlopig houd ik stand. Ik wil niet aan de bloeddrukpillen, daar vind ik mezelf te jong voor. En het dagelijks nuttigen van het zwarte goud is me dat niet waard. Tuurlijk is er de cafeïnevrije versie, maar die is bij lange na zo lekker niet en bovendien: wat heb je aan de smaak zonder het effect?  Zou het trouwens met koffie net zo gaan als met de sigaret? Terug vertrokken na je eerste trekje? Voorlopig dus maar geen koffie. Hoewel ik mijzelf na een volle dag opleiding geven met een vol hoofd, een rijk gevuld hart maar een lege batterij toch heel even van Starbucks moest wegrukken. Kruidenthee en meditatie, here I come… 4 maanden intussen. En toch steekt af en toe nog het verlangen op om heel ‘instant’ een shot energie te nemen. Stay strong!

Zeg er maar wat van