Niks cools aan, aan die overgang. Geen sexy onderwerp om over te praten. De meeste vrouwen doen er dan ook het zwijgen toe. Hooguit onder lotgenoten praat je er -een beetje stiekem- over.

Wanneer het precies begon weet ik niet meer, maar ik denk dat ik nu zo’n 1,5 jaar in de overgang zit. Geen gezellig onderwerp voor bij de borrel. Je zet jezelf toch al snel weg als oud en onaantrekkelijk, want onvruchtbaar. Onzin natuurlijk. Ik ben nog steeds dezelfde, veel te hard werkende vrouw, die ik was voordat de overgang begon. Feit is overigens dat je lichaam wel vindt dat je ouder wordt; alles wordt strammer, het is lastiger gewicht te verliezen, je smaak schijnt te veranderen, je gaat anders ruiken. Niet om heel blij van te worden allemaal.

Zijn er dan geen lichtpuntjes?

Natuurlijk wel! Niet. Meer. Ongesteld. Worden. Hoe fijn is dat?! Sommige vrouwen schijnen het lastig te vinden dat ze niet meer vruchtbaar zijn, ik vind het eerlijk gezegd een zegen. Kijk naar mij en ik ben (was!) zwanger, daar hoef ik nu niet meer voor op te passen. Ook die maandelijkse ongein is achter de rug. Niet meer op de meest onverwachte momenten op zoek naar tampons. Ik heb ze niet eens meer in huis. En ook geen last meer van PMS. Fijn!

Maar verder….

Moet ik vooral om mezelf lachen. Is het toch gebeurd: ik in de overgang, met een puberende zoon in huis. (Ooit ‘Mijn zoon heeft een seksleven en ik lees mijn moeder Roodkapje voor‘ van Renate Dorrestein gelezen? Hilarisch!) Heb ik opvliegers en hij vriendinnetjes, krijg ik m’n eerste rimpels en heeft hij pukkels. Val ik geen gram meer af, ondanks een dieet van groente en fruit, en kan hij eten wat hij wil. Het is niet eerlijk…

Hoe weet je of je in de overgang zit?

Bij mij waren het de opvliegers die zich als eerste aandienden. (Gouden tip: maak je er niet te druk om, dan gaan ze vanzelf weer voorbij). Verder zijn de volgende zaken tekenen aan de wand:

  • Onregelmatige(r) menstruatie
  • ’s Nachts steeds wakker worden omdat je naar de wc moet (guilty!)
  • Je lijf wordt stijver en strammer (ik ben uit wanhoop maar met yoga begonnen)
  • Stemmingswisselingen
  • Toename in gewicht
  • enz. enz. de lijst is schier eindeloos…

Bij mij valt het gelukkig mee. Geen last van stemmingswisselingen. Wel een wat strammer lijf, ’s nachts een paar keer wakker omdat ik naar de wc moet en soms last van opvliegers. Dat is het. Het valt me mee, ik had eerlijk gezegd veel erger verwacht. De overgang wordt immers vaak beschreven als een vreselijke periode. Niet iets waar je naar uitkijkt.

De overgang is niet de ondergang

Misschien heb ik makkelijk praten omdat ik er niet zo heel veel last van heb? Zou kunnen natuurlijk, maar ik denk toch ook dat dat komt omdat ik er allemaal niet zo zwaar aan til…

[…] als je naar het gemiddelde kijkt zie je dat vrouwen die het geestelijk zwaar hebben, de overgangstijd negatiever ervaren en tegen meer problemen aanlopen.
Dat is eigenlijk heel logisch. Ook binnen de medische wetenschap accepteert men steeds meer dat lichaam en geest één zijn, of op zijn minst elkaar beïnvloeden. (bron)

Doe gewoon lekker waar je je goed bij voelt. Is dat niet één van de grootste voordelen van ouder worden? Dat het je niet meer zo veel kan schelen wat anderen van je denken?

Heb je pech en wel veel last?

Voor sommige vrouwen is de overgang overigens echt verschrikkelijk, laten we dat niet onder het tapijt vegen. Zo’n 30% van de vrouwen heeft er zo veel last van, dat haar dagelijks leven erdoor beïnvloed wordt. Is dat bij jou het geval? Blijf er dan niet in je eentje mee tobben, maar ga naar een arts. Er zijn tegenwoordig zelfs speciale overgangsconsulentes!

photo credit: You find yourself dreaming about boys via photopin (license)

2 reacties

  1. Mieperdemiep

    Wat ben ik blij met dit artikel! Mijn moeder zit er nu middenin, en ze vindt het zelf nogal tenenkrommend. Ze heeft moeite met wennen aan de opvliegers, en inderdaad het s’nachts moeten opstaan voor een “nood” plasje. En over zoveel jaar ben ik natuurlijk zelf aan de beurt, oh help… 😀

    Fijn dat er wel over gesproken wordt, mams houdt ook haar lippen stijf op elkaar en ik weet niet zo goed wat ik kan doen om het aangenamer te maken. Ja, haar toe waaien met een waaiertje als ze een opvlieger heeft, dat doe ik dan nog wel. ;p

    Beantwoorden
    • Marca van den Broek

      Het is ook best genant af en toe 😉 Het schijnt overigens dat je aan je moeder kunt zien hoe erg (of niet erg) je zelf last gaat krijgen van de overgang…. Ik snap best dat je moeder haar lippen stijf op elkaar houdt, het voelt al snel alsof je aan het zeuren bent. En daarbij, het is natuurlijk echt geen populair onderwerp om het over te hebben.

      Enne, blijf waaieren, lijkt me heerlijk!

      Beantwoorden

Zeg er maar wat van