Twee maanden geleden heb ik mijn baan opgezegd. Ja… In deze tijd. Sommigen noemen het stoer,  anderen ronduit dom. Het was gevoel versus verstand. Dit voelde niet goed, maar waarom dan niet? En wat dan wel?

Zo vrij als een vogeltje

Dag 1 van mijn nieuwe leven. Er is een last van mijn schouders gevallen, maar nieuwe onzekerheden doemen op aan de horizon. Ik ben zo vrij als een vogeltje, ik kan de hele dag doen wat ik wil. En hier stopt het. Want wat wil ik dan eigenlijk doen?
Elke ochtend als de wekker ging, was mijn diepste wens om vandaag nog éven te kunnen blijven liggen. Nu kan het.
Maar eigenlijk is het best zonde van de dag. En van elke dag heel lang uitslapen word je nogal chagrijnig op den duur. Hm, dus die kan van de lijst. Ik heb nu wel eindelijk de tijd om mijn bucket list af te werken. Maar eigenlijk bestaat die voornamelijk uit (verre) reizen en tja.. zonder inkomen wordt dat best lastig. Of eigenlijk gewoon onmogelijk.

Op zoek naar antwoorden

Natuurlijk wil ik weer aan het werk. Ik heb geen ambities om thuis te blijven en te zorgen voor het huishouden, terwijl manlief voor het geld zorgt. Ik ben ook geen goede huisvrouw, ik kan altijd wel iets beters (lees: leukers) bedenken dan stofzuigen of dweilen. Dus het plan is om niet al te lang thuis te blijven. Goed, dat hebben we duidelijk. Maar wat voor baan zoek ik dan? En waar ben ik eigenlijk goed in? Hoe kom ik daar achter? Met deze vragen ging ik het internet op. Het liefst had ik iemand gevonden die me de antwoorden zou mailen en als het even kon ook de meest geschikte vacature. Maar helaas, zoals bij de meeste dingen in het leven moet je er toch echt zelf wat voor doen. Ik vond het boek Geef flow aan je leven van Marlies Terstegge. Met behulp van dit boek zou ik er achter moeten kunnen komen waar ik gelukkig van word en waar ik goed in ben. Klonk mij als muziek in de oren!

Flow

In het begin van het boek wordt uitgelegd wat de ‘flowtheorie’ inhoudt en wat je er mee kan bereiken. Marlies omschrijft ‘in flow zijn’ als het gevoel dat je krijgt als je ergens zo in op gaat dat je de wereld om je heen even vergeet. Sommige mensen ervaren dit gevoel dagelijks, anderen hadden dit gevoel voor het laatst in hun kindertijd. Ik heb zelf wel een paar momenten gehad wanneer ik blijkbaar in flow was. Ik kan dan zo bezig zijn met iets dat ik vergeet om te eten en drinken. Maar ik kan niet zeggen dat ik ze dagelijks op mijn werk had. Eigenlijk nooit. Zou het daar dan zijn misgegaan? Grote kans.

Er staan verschillende vragenlijsten in het boek. Vaak dezelfde vragen maar net anders gesteld. Het doel is om tot je eigen kern te komen, want die hebben we allemaal. En daar zit verborgen waar je goed in bent, wat je verlangens zijn en waar je dus echt gelukkig van wordt. Voor mij was het een eye-opener om verder te zoeken naar waaróm je iets graag wilt. Voorbeeld: op dit moment woon ik samen met mijn vriend in een appartement. We hebben niks te klagen, maar we zouden allebei graag naar een huis met een tuin willen verhuizen. Maar waaróm willen we dan een tuin? Mijn vriend antwoord met: “Gewoon, om lekker in de zon te kunnen liggen en mensen te kunnen uitnodigen om ook eens bij ons in de tuin te komen zitten.” Als ik dan op zoek ga naar het eigenlijke gevoel waar hij naar op zoek is, dan kom ik uit bij Rust, Trots en Status. Hij moet er even over nadenken en moet dan lachen. Het klopt eigenlijk wel. Als ik mijn eigen antwoord analyseer (lekker een boekje lezen in de zon en de tuin leuk inrichten) kom ik uit bij gevoelens als Creativiteit en Rust. Logisch dus dat we een compleet ander werkveld hebben en geluk halen uit andere dingen.

Wat is nu eigenlijk mijn conclusie?

Ik heb het boek nog niet uit, maar ik heb wel het gevoel dat ik steeds meer tot mijn eigen, authentieke Ik kom. Ik kan steeds beter verwoorden wat ik kan en in welke omgeving ik tot mijn recht kom. Natuurlijk besef ik dat ik niet in mijn eigen droomwereldje kan leven en alleen maar kan doen wat ik echt leuk vind. Soms moet je nou eenmaal even iets doen waar je geen zin in hebt. Maar ik leer ook om niet al te grote concessies te doen. Want als je met tegenzin naar je werk gaat, neem je dit ook mee naar huis. En dat is zielig voor mijn vriend. Dus wat is nu eigenlijk mijn conclusie? Ik volg zoveel mogelijk mijn gevoel en ik probeer vooral niet te leven naar de verwachtingen van anderen. We leven (waarschijnlijk) maar één keer en op mijn sterfbed ga ik echt niet stoer lopen vertellen over alle dagen dat ik met tegenzin naar mijn werk ging, omdat dat van me werd verwacht. Nee, op mijn sterfbed ga ik wél stoer lopen vertellen over de keren dat ik, tegen de regels in, mijn hart volgde en daar ontzettend gelukkig van werd. Zo. En nu op zoek naar mijn droombaan. To be continued…

 

9 reacties

  1. Sytse Monsma

    Wat een ontzettend mooi artikel! Ik vind het erg dapper van je! Diep respect voor mensan die in volle overgave hun dromen najagen en niet bang zijn voor de consequenties. Ik hoop dat je gauw iets vindt dat echt bij je past!! Succes! Xx

    Beantwoorden
  2. Karlijn

    First fan @Zeist! Heb heel veel bewondering voor je Nadja, jij je en droombaan.. Jullie komen er wel! Liefs Karlijn

    Beantwoorden
  3. Esther

    Hey Nadja! Wat een super leuke blog om te lezen! Top van je dat je hebt doorgezet en ik hoop dat je vindt wat je zoekt!! Ik heb ongeveer 2 jaar het zelfde gedaan alleen zonder dit boek! Maar klinkt super interessant !

    Beantwoorden

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.