Je bent single. En daar ben je aardig tevreden mee. Maar de wereld om jou heen denkt daar anders over. Vrijgezellen zijn namelijk zielig en hebben hulp nodig.

Je kent het wel. Van die gesprekken met oude bekenden waar je onverwachts tegenop loopt, of met die tante die je één keer in de vijf jaar ziet. De relationele status is dan een veel aangesneden onderwerp. Absoluut niet erg om te moeten zeggen dat je vrijgezel bent, maar de reacties daarna zijn ronduit euh… bijzonder. Een paar grote bambi-ogen kijken je geschokt en verward aan.

1. “Huh, maar waarom heb je geen vriend?”

Sorry, ik wist niet dat het een verplichting was. Wat wil je horen? Dat ik sociaal incapabel ben? Dat hij mij gedumpt heeft voor een opgespoten lellebel zonder hersencapaciteit? Dat ik hem ben kwijtgeraakt op de huishoudbeurs en nooit meer iets van hem heb vernomen?

Maar je antwoordt: “Geen idee” en haalt voor de vorm je schouders maar eens op.

2. “Maar je bent zo’n leuke meid!”

Dank. Je bedoelt het vast goed, maar eigenlijk lijkt het alsof je vraagt “wat de f*ck is er dán mis met jou?”

Maar je antwoordt: “Tja…”, glimlacht flauwtjes en trekt nog maar eens je schouders op.

3. “Hoe oud ben je dan nu?”

Leeftijd is niet echt een factor in dit verhaal, wel dan?

Maar je antwoordt: “27”.

4. “Ach, je bent nog jong”

Als ik 37 had gezegd, dan had ik beter meteen 12 katten kunnen adopteren zeker? Of wat bedoel je te zeggen?

Maar je antwoordt: “Ja joh…”.

5. “Jouw tijd komt nog wel” of “Voor jou is er ook wel iemand”

Bedankt voor het geruststellende schouderklopje. Ook vast weer aardig bedoeld allemaal, maar a) jij bent helemaal niet helderziend en b) ik huil mijzelf niet elke avond in slaap ofzo, dus waarom heb je überhaupt het idee dat je mij moet geruststellen?

Maar je antwoordt: “Hmm, ja vast…” en faket een glimlach met fijngeknepen oogjes.

6. “Kom je wel genoeg buiten en kijk je goed om je heen?”

Nee. Nooit. Ik houd niet van daglicht. En ik doe mijn boodschappen online.

Maar je antwoordt: “Haha…” en hoopt dat het een grapje was.

7. “Heb je al een datingsite geprobeerd?”

Straal ik uit dat ik de wanhoop nabij ben? Serieus, wie zegt jou dat ik NU een relatie moet? En hoezo zou ik niet in staat zijn om iemand in real life te ontmoeten? Dat ik wel eens op Inner Circle rondklik hoef jij trouwens niet te weten…

Maar je antwoordt: “Neuh, dat is niet echt wat voor mij…”.

8. “En die kerel daar dan, is dat niet wat?”

Jesus Christ… HOEZO zou dát een vent voor mij zijn? En los daarvan: ik kies mijn eigen toekomstig metgezel wel uit, dank u.

Maar je antwoordt: “Hij is niet helemaal mijn type…”.

9. “Ben je ook niet wat te kritisch?”

Je hebt gelijk. Als het een piemel heeft, is het voldoende.

Maar je antwoordt: “Nou, een beetje een standaard hebben mag toch wel?”.

10. “Wil je geen kinderen dan?”

Oh. Mijn. God. Dit gesprek is nu voorbij.

En je antwoordt: “Doei”.

Ongemakkelijke gesprekken voorkomen

Vind je het vervelend om dit soort reacties te krijgen als vrijgezel? Zorg er dan gewoon voor dat het niet zo ver komt. Neem de leiding in het gesprek en stel zelf de vragen. “Goh, waarom heb jij een relatie?”, “Wil je niet nog even genieten?” of “Ben je hem al zat?”. Maar misschien kun je het leuk houden en vragen: “Hoe lang ben jij nou getrouwd met ome Geert?”. Lukt het niet om de controle over het gesprek te krijgen? Gooi er dan een ogenrollende “Singles zijn niet zielig ofzo hoor” in. Works like a charm.

Wat is jouw ervaring als vrijgezel met de opmerkingen uit jouw omgeving? En hoe reageer jij daarop?

Zeg er maar wat van