Dat is een vraag die ik regelmatig stel aan mijn man, familie en vrienden. En zij weten dan precies hoe laat het is. Corina heeft weer eens een opvlieger.

Met een rood hoofd, alsof ik te lang in de zon heb gelegen, ben ik druk aan het wapperen met alles wat maar voor handen is. Of ik loop even met mijn blote voeten naar buiten om weer op een normale temperatuur te komen. En dan maakt het niet uit of het een zwoele zomeravond is of er een pak sneeuw ligt. Juist dat pak sneeuw is dan een welkom geschenk.

Vlieg op!

Waarom schrijven over opvliegers op een platform voor stoere vrouwen tussen de 25 en 45 jaar? Omdat ik zo’n stoere vrouw ben én opvliegers heb. Ik ben nu 32 jaar en heb al vijf jaar last van dit ‘oude vrouwen’ kwaaltje. Net als alle andere kwaaltjes die horen bij de overgang.

Hoe dat komt? Dat zal ik je vertellen, maar het is niet zo’n leuk verhaal. Vijf jaar geleden werd namelijk met drie woorden mijn wereld op z’n kop gezet: ‘je hebt borstkanker’. Een lange, zware periode van chemokuren, operatie, bestralingen, hersteloperatie en revalideren volgde. Aangezien de tumor hormoongevoelig was, heb ik nu nog steeds aanvullende hormoontherapie. Elke drie maanden krijg ik een injectie waardoor ik kunstmatig in de overgang raak, elke avond neem ik een medicijn dat ervoor zorgt dat een eventueel verstopt kankercelletje alsnog kapot gemaakt wordt. In totaal duurt die behandeling tien jaar, dus ik ben ‘al’ op de helft. Maar voorlopig ga ik nog als een wapperende, stoere vrouw door het leven.

Vervroegd in de overgang

Er zijn genoeg andere jonge vrouwen die, net als ik, nu al in de overgang zitten. Soms tijdelijk (van een paar maanden tot meerdere jaren), bijvoorbeeld door de behandeling tegen endometriose. En soms raken vrouwen al definitief vervroegd in de overgang (1 op de 100 vrouwen onder de 40 jaar en 1 op de 1.000 onder de 30!). De oorzaak? In sommige gevallen is er een aanwijsbare reden, maar vaak is de oorzaak niet bekend. Ja, je voorraad eitjes is op of je lichaam reageert niet meer op hormoonstimulatie vanuit de hersenen, maar hoe dat kan? Zover is de wetenschap helaas nog niet.

Stemmingswisselingen

Naast opvliegers heb ik ook met enige regelmaat last van stemmingswisselingen. Waar ik ze voorheen standaard één keer in de maand had, steken ze nu de kop op op momenten dat je ze het minst verwacht. De bastards! Zoals wanneer je door het romantische Verona loopt met je man. Op vakantie waren we relaxed met z’n tweeën door de stad aan het struinen. Onderweg naar een basiliek kwamen we nog een schoenenwinkel tegen met groot ‘Solden’ op het raam geplakt. De droom van elke vrouw zou je zeggen. Nou, op dat moment niet die van mij. Mijn man gaat op z’n gemak schoenen passen, met een über-irritant klingelmuziekje op de achtergrond, terwijl ik me steeds chagrijniger voel worden. Samen lopen we nog een rondje over de vrouwenafdeling. Dat ging ongeveer zo:

Echtgenoot: “Is dit niks voor jou?”
Ik: “Nee”
Echtgenoot: “Deze pumps zijn gaaf. Wil je ze even passen?”
Ik: “Nee”
Echtgenoot: “Probeer deze eens”
Ik: “Nee”
Echtgenoot: “Wil je echt niks passen? Het is nu uitverkoop hoor.”
Ik: “NEE!!!!”

Kerkje in Italië

Op dat moment rekent mijn man zijn schoenen af en stuif ik oververhit de winkel uit. Het pittoreske kerkje aan de overkant is dé perfecte plek om mijn agressie op bot te vieren. Kwaad schop ik tegen de muren, zelfs zo dat er wat steen afbrokkelt. Geschrokken loop ik terug naar de winkel waar gelukkig mijn man al naar buiten komt. Als ik vertel wat ik gedaan heb, ligt hij compleet in een deuk. “Volgens mij hebben de Italianen een echte Hollandse stemmingswisseling meegemaakt,” proest hij tussen het lachen door. Nu, meer dan een jaar later, kan ik er ook smakelijk om lachen en is het een sterk verhaal dat het altijd goed doet op feesten en partijen. En zo heb ik er ondertussen nog wel een paar! Maar dat vertel ik de volgende keer.

Voor nu ben ik wel benieuwd wat de ervaringen zijn van andere vrouwen die (vervroegd) in de overgang zitten. Is dit een herkenbaar verhaal?

5 reacties

  1. Nicole

    Hoi Corina. Ik ben ook erg vroeg in de overgang 45 jr.
    Gelukkig niet door hormoontherapie maar na 11 jr erge incontinentie te hebben gehad buiten mn schuld om..en ik me dus al 80 voelde ..nu dit weer.
    Ik was eerst blij dat ik van die maandelijkse sores af was tot ik het wel erg vaak heel erg warm kreeg.oh je. ..t zal toch niet…jahoor.
    Nu gebruik ik van dr. vogel overgang totaal en hoop ik het n beetje tegen te kunnen houden en mn stemmingen te neutraliseren …
    Je staat er niet alleen voor .Gelukkig hebben wij hele lieve mannetjes die het begrijpen en dan maar ff niet teveel zeggen .tot gauw x

    Beantwoorden
    • Corina Kuijlen

      Jeej Nicole, jij hebt ook al het nodig voor je kiezen gehad! Helpt dr. Vogel een beetje? Daar ben ik wel benieuwd naar! Ik heb ook regelmatig met mijn arts besproken of er niks te doen was tegen de symptomen van de overgang, maar zij had het gelijk over anti-depressiva….. Dat heb ik dus maar niet gedaan ;-). Maar als dr. Vogel bij jou helpt, wie weet zou het dan ook iets voor mij kunnen doen.

      Gelukkig dat we er inderdaad niet alleen voor staan! Ik besef me elke dag heel goed dat ik het heel erg getroffen heb met mijn man (niet te hard zeggen, want dan gaat hij naast z’n schoenen lopen hahahaha!).

      Tot snel! x

      Beantwoorden
  2. Survivor

    Hoi Corina, ook hier sinds mijn 37e “feest”…. Ik heb op mijn 14e een kwaadaardige bottumor gehad en ben 14 maanden lang behandeld met zeer agressieve chemokuren. Helaas was men in 1981 nog niet op de hoogte eventuele negatieve effecten in de toekomst. Chemo stond nog in de kinderschoenen.
    Zoals oncologen nu zeggen: 30 jaar geleden schoten wel met een kanon op een mug om er zeker van te zijn dat we de mug gedood hadden…. Nu zijn de behandelingen meer op “maat”, maar helaas zijn er nog steeds negatieve effecten zoals vroegtijdige overgang.
    Ik ben nu 48 en zit in de perimenopauze, , maar heb een “slechte tijd” gehad. Pffft, zo kon ik de hele wereld aan om vervolgens een uur later als een zielig vogeltje huilend in een hoekje weg te kruipen. Voelde me onbegrepen en had een behoorlijk kort lontje.
    Buiten de vervroegde overgang ben ik sinds mijn 14e ook nogeens lichamelijk beperkt geraakt door de kanker. Moet hiervoor jaarlijks levenslang op controle. Daarbij lijd ik sinds 2004 aan de Late Effecten Kinderkanker. Het verleden vergeten, zoals notabene familie weleens opperden, zit er dus niet in. Ik sta er al 34 jaar mee op en ga ermee naar bed.
    Wens je nog veel sterkte en blijf schrijven, zodat men er eens van doordrongen raakt dat kanker zoveel meer inhoud dan zien dat je overleefd….
    Lieve groet van een survivor (osteosarcoom 1981)

    Beantwoorden
    • Corina Kuijlen

      Beste Survivor,

      Volgens mij hebben we ook al contact gehad via Facebook. Het is niet niks wat je allemaal hebt meegemaakt en wat je nog steeds voor je kiezen krijgt. Hopelijk schijnt achter die donkere wolken, toch ook voor jou de zon. Heel veel sterkte!

      Beantwoorden

Zeg er maar wat van