Ik kan het zelf nog niet helemaal geloven en iets a-typischer bestaat er haast niet; ik ga deze zomer wildkamperen. Ik ga nu dus wildkamperen, geen sanitair, geen zacht bed, geen urban jungle, gewoon natuur. Ikzelf en jawel, hij.

Niet gemaakt voor wildkamperen

En nu ga ik dus met mijn vriend een week wildkamperen in een natuurreservaat. Ik weet zeker dat ik het leuk ga vinden want ik hou van natuur en even iets heel anders doen (ik ben ook gewoon kantoorslaaf). Maar ik ben echt niet gemaakt voor wildkamperen. Even voor de goede orde: ik heb ooit enorme stennis staan schoppen omdat ik weigerde met vriendinnen mee te gaan als we gingen kamperen i.p.v. in een huisje op vakantie.

Ultieme getver

Soms denk ik het echt, getverdemme liefde. Je gaat er zo vreselijk raar van doen (WILDKAMPEREN!!!) en ineens fantaseer je over inrichten van je samenwoonhuis, huwelijken en de ultieme getver: kinderen. Niet dat ik nu ineens huisje, boompje, beestje wil. Nee hoor. Maar ik sta echt van mezelf te kijken af en toe. Die vreselijk zoetsappige gedachten, dat besef van ineens ‘eh ik, ja ik, ga wildkamperen?’ en af en toe dat gebrek aan concentratie.

Oké, wildkamperen dus.

Helemaal naar (de) Kloten

We gaan naar Zweden, weekje Stockholm, daar eerst lekker lummelen. AirBnB uitproberen, wat me overigens intens fijn lijkt. Geen stomme, saaie hotelkamer maar lekker een appartementje waar je nog een beetje kan chillen. En daarna naar Kloten (haha ja echt) naar het natuurreservaat waar we een week gaan kanoën, vissen, vuurtjes stoken, wildpoepen (yeah I said it) en gewoon lekker geen gezeur, geen niks. Het lijkt me echt heerlijk maar ik ben reuze benieuwd of het ook bevalt. En hopelijk vinden we elkaar daarna nog leuk.

En natuurlijk blijf ik nog een beetje mezelf want ik wil hoe dan ook naar de winkel van Acne. En ik wil wat kopen, al is het een schoenveter.

Wat is het aller raarste wat jullie ooit op die beruchte roze wolk gedaan hebben, in naam der liefde met cupido aan je zijde?

 

Zeg er maar wat van