Als ik attent wordt gemaakt op filmpjes, merk ik dat ik steeds vaker eerst kijk hoe lang het duurt. Staat de teller op drie minuten, dan sla ik hem al gauw over. Waar komt dat ongeduld vandaan? Ik kan rustig een boek van 500 pagina’s lezen.

Multitasking: een aandachtsstoornis

Volgens een Amerikaans onderzoek onderbreekt de moderne mens zijn werk gemiddeld eens per elf minuten. Waar je op dat moment ook mee bezig bent, een geluidje van je telefoon, daar reageer je meteen op. Een van de kenmerken van ons leven in het ‘digitale tijdperk’ is dat we continu van alles tegelijkertijd doen: we zoeken dingen op met de computer, we luisteren naar muziek, we schrijven berichten op onze mobiel, en dat terwijl we eigenlijk net de krant zitten te lezen. Op de achtergrond staat de tv aan en daar gaat de vaste lijn alweer.

Leeftijdsgebonden?

Ik stam nog uit de tijd dat we thuis een vaste telefoon hadden, die in de gang hing. Je belde niet zomaar. Het moest een duidelijk doel hebben. Maar toch maak ook ik hartstochtelijk gebruik van alle media die beschikbaar zijn. Terwijl ik dit zit te tikken, reageer ik op elke ping van mijn mobiele telefoon of laptop. Regelmatig check ik wat mijn vrienden op Facebook schrijven.

Inhoud

Heeft mijn ongeduld te maken met de geringe diepgang van het getoonde? De vrolijke kleuters, olijke poezen, dansende oude mensen, zonsondergangen, de eerste eendjes en verse sneeuw heb ik nu wel genoeg gezien. Het bijna 3 uur durende TV-programma ‘Zomergasten’ kan ik wel zonder ongeduld uitkijken. Ik voel geen behoefte om op Twitter te kijken wat er daar geschreven wordt. Ik vorm liever eerst mijn eigen mening, voordat ik die van anderen ga lezen.

Kijk-eens-hoe-leuk-ik-het-heb

We posten hoe lekker we gegeten hebben, dat we een heerlijke vakantie hebben enzovoort. Dat we ondertussen ons verveeld hebben, een beetje down waren; daar hebben we het niet over. Onvriendelijke baliemedewerker, gesloten musea en slecht weer; dat melden we weer wel.

Onderscheid

Regelmatig attenderen vrienden me op onrecht elders in de wereld. Maar waarom delen ze wel een rapportage over 5.000 demonstranten tegen Israël in Amsterdam, maar niet die over 4.000 Syrische christenen in Enschede?  Ik heb intussen uitgevonden hoe ik berichten van ‘vrienden’ kan blokkeren. Zo houd ik alleen die mensen over die iets interessants te melden hebben. Ook houd ik de mensen aan die dichter bij mijn overtuigingen staan.

Lengte van een artikel

Ik schrok namelijk toen ik merkte dat ik bij langere, serieuze artikelen ook al begon te kijken hoe lang de tekst was. Vanaf dat moment ging ik controleren waarom ik dit deed. De redenen: eigenlijk was ik niet in de inhoud geïnteresseerd, het artikel had geen goede opbouw of het was gewoon slecht geschreven. Of ik gunde mijzelf niet de tijd om er rustig voor te gaan zitten.

Wat heb ik geleerd?

De afgelopen weken heb ik bijgehouden wanneer mijn ongeduld toeslaat. Het zijn vooral de amateurfilmpjes, waar ik geen geduld mee heb. Schokkerige beelden, slecht geluid, geen duidelijk begin of einde en eindeloze herhalingen van hetzelfde maakt dat ik het filmpje weg klik.
Gelukkig! Mijn concentratieboog is niet korter geworden. Het ligt aan de kwaliteit van het bericht. Met informatie die (door een redactie) is geredigeerd of een filmpje met een duidelijke opbouw en een goede kwaliteit ben ik zeer geduldig.

Zeg er maar wat van