Je hebt ze in verschillende soorten en maten: vrienden zonder kinderen. Ze zijn ongewenst of gewenst kinderloos. Ze praten voluit over hun werk, hun interesses of de super interessante reis die ze gemaakt hebben.

Ze vallen pas stil als jij over je kind (eren) begint te praten. Voordat je bent uitgepraat, breken ze je verhaal af om verder te kunnen gaan met hun verhaal. Ze overvallen je met hun woordenstroom aan non-informatie. Je praat als ouder immers liever over het wel en wee van je kids én je hebt gewoon geen tijd om ellenlange verhalen aan te horen. Want voor je het weet staat er weer een kind naast je met een vraag, of gaat je aandacht naar je kind dat zichzelf probeert te overtreffen door wasknijpers over het gras uit te strooien, zodat er bloemetjes gaan groeien in het gras (de knijpers stellen de zaadjes voor).

Te stil…

Andere vrienden zonder kinderen zijn dan weer stil, te stil naar jouw idee. De jaloezie valt van hun gezicht af te lezen als jouw kind zich liefjes tegen je aanvlijt. Ze zijn ongewenst kinderloos en kunnen alleen nog maar jouw verhalen over je kinderen aanhoren, als jouw kinderen er niet bij zijn. Je doseert de verhalen over je kinderen bij deze vrienden. Je wilt ze er niet mee overladen Dat is gewoon not-done. Ik verberg mijn kinderen (soms) onbewust voor deze vrienden. Praten over andere dingen dan mijn kinderen kan bij deze vrienden in overvloed. En dat voelt ook wel weer eens fijn. Ik ben tenslotte naast mama, ook nog een vrouw met een carrière en een eigen leven.

De genieters

Dan heb je nog de groep vrienden die bewust geen kinderen heeft en die zich niet in allerlei bochten wringt om zich van hun beste kant te laten zien. Je te overladen met informatie over hun ó zo spannende leven. Dat zijn de vrienden die nooit oud lijken te worden, die nog het leven hebben zoals jij het tien jaar geleden had. Ze praten over van alles en nog wat, ze vragen geïnteresseerd naar jouw kinderen, maar ook naar hoe het met jou zelf gaat. Ze spelen een potje voetbal met de oudste en draaien er hun handen niet voor om om een vieze luier te verschonen. Ze babysitten een avond op je kinderen, spelen een spelletje met je kinderen en lezen ze een verhaaltje voor. Je ziet dat ze zich amuseren met je kinderen, ze genieten én onze kinderen genieten.

Zorg overnemen

Als deze vrienden weer naar huis vertrekken in hun veel te stoere coupéwagen voorzien van schuifdak waar geen kruimeltje of vetvlek in te bespeuren is, zwaaien ze vrolijk naar ons en de kinderen. Ze hebben het niet gehad over hun laatste reis naar Dubai of hun werk. Ze hebben je even laten opladen, de zorg van je kindjes overgenomen zodat jij heerlijk hebt kunnen genieten van een avondje uit met of zonder je partner.

Ontploffing

Als deze vrienden vertrekken voelt dat goed. Je voelt je euforisch! De verrassing komt na afloop van hun bezoek, want als je je omdraait zie je pas in welke staat je huis zich bevindt…overal ligt speelgoed, de afwas staat drie hoog opgestapeld en ook de slaapkamers van je kids zijn ontploft.

Dikke vette onvoldoende

Deze vrienden zijn lieve vrienden en je neemt het voor lief dat ze zo slecht scoren als ouders. Ze krijgen hiervoor een dikke vette onvoldoende, maar goed, ze weten dan ook niet beter en keren nu terug naar hun brandschone huis, waar ze maar één keer per week hoeven te stofzuigen, waar ze nooit tot in de late uurtjes bezig zijn met het opruimen van zooi die niet eens van hun is. Laat staan dat ze begrijpen dat het niet alleen maar om spelen en stoeien met de kids draait. Nee, ouder word je niet over een nacht ijs, daar moet je wat meer lef, energie en uithoudingsvermogen voor hebben.

Dit artikel is 7,177 keer gelezen

We zijn op zoek naar bloggers. Durf jij? Meld je nú aan!


Over de auteur

Ik ben mama, vriendin, zus, dochter, schoondochter, maar bovenal vrouw! Een vrouw die geniet van haar drukke en soms chaotische leven. Ik ga voor alle beetjes geluk op een dag en neem ze met volle teugen in me op. Ik ben een duizendpoot met veel creatieve gedachtes in mijn hoofd. In mijn blogs laat ik jullie hiervan meegenieten. "Just be proud and be a woman forever!"

56 Responses

  1. Kim Bosman

    Als kinderen krijgen betekent dat ik zo zuur word als jij wacht ik nog wel eventjes. Ik wist niet dat de wereld in twee kampen was verdeeld. Gelukkig heb ik allemaal leuke vrienden, mèt en zonder kinderen.

    Reply
    • Ilse

      So it is, helemaal met je eens Kim!

      Ps. Nicole, Ik hoop dat je kinderloze vrienden dit lezen.

      Reply
  2. @bramkoster

    Dit is link & comment bait, toch? Nicole, ja toch? Dit is toch niet hoe je echt denkt, hè?

    Ik wist niet dat je bij je kinderen gratis zo'n dosis superioriteitsgevoel cadeau kreeg. Die aanbieding heb ik even gemist bij de geboorte van mijn dochter. Gelukkig maar…

    Reply
  3. Marloes Grimbergen

    Het maakt dus eigenlijk niet zoveel uit welke "vrienden" bij jou langskomen, het is nooit goed. Leuk hoor, kinderen. ik wacht ook nog even. Eerst een cabrio kopen en een reis naar Dubai maken.

    Reply
  4. Lisa Niehoff

    Wat een afgrijselijk artikel. Ik krijg er bijna allergische reactie van. Ik ga voorlopig nog lekker kindloos leven en genieten van de vrijheid. Heerlijk!

    Reply
  5. Marijke

    Oef. Ik verwachtte een artikel over gewenst kinderloos zijn, maar niet een zure blog over de ander die het waarschijnlijk nooit goed doet.

    Reply
  6. DeHeldin

    Wacht even. Dus de vrienden die kwamen oppassen waren geweldig naar jou én je kinderen toe. Ze pasten zomaar op, omdat ze jou en je partner iets gunnen (knijp jezelf in de handen zou ik zeggen!). Het enige probleem; er staat een afwas, er ligt nog rommel en hun eigen auto is zo schoon dat jij er jaloers van wordt.

    Herinner me eraan dat ik nooit bij jou op kom passen als dat je gevoel is na afloop. Wat een ondankbaarheid en arrogantie, en niet alleen in de laatste alinea.

    Reply
  7. Sabine

    Oh Nicole, wie moet er nou volwassen worden? Doe je grote meiden broek aan en ruime de shit in je eigen huis op. Of nog beter, leer het je kinderen. Je weet wel. Opvoeden.

    Reply
  8. @CecileBol

    [rant]Ik had een ander artikel verwacht toen ik klikte. En ik verwacht echt no way van mijn vrienden dat ze een luier van mijn kind verschonen (why?) of dat ze zich schuldig voelen over dat ze geen kinderen hebben en dus een makkelijker (?) leven of dat ze wel of juist niet over hun reizen en werk vertellen. Tjee zeg. Ik mag toch hopen dat als onze dochter straks geboren is, dat ik dan niet alleen nog maar een zure moeder ben, maar ook nog steeds een echtgenote, vrouw, professional in m'n vak én vriendin. En dat ik dat net zo goed als eerst kan vieren met mijn kinderloze vriendinnen met een glaasje wijn op een terras, zonder achteraf te zaniken over een beetje speelgoed en wasgoed. Dit is bijna als zeuren dat katloze mensen het toch zo makkelijk hebben omdat ze nooit de kattenbak hoeven te verschonen en altijd ad-hoc op vakantie kunnen. Brrrr. [/rant]

    Reply
  9. karin

    het heeft niets te maken met een 'not done' onderwerp. het is nu eenmaal schrijnend en pijnlijk duidelijk dat jij wél kinderen hebt, van jezelf, en de ander niet. ga maar eens even bedenken hoe dat voelt. en als dat een kloof veroorzaakt, dan komt het simpel omdat de vriendin met kinderen dit niet alleen telkens laat zien maar ook nog laat voelen. erg verdrietig dit …

    Reply
  10. @hidde

    Leuk dat we in te delen zijn in groepjes. Ook grappig dat je hiermee bevestigd dat de meeste ouders ook weer heel typisch zijn.
    Wat me nog het meest stoort aan "ouders" is dat die ervan uitgaan dat wij enkel kinderloos zijn om vervolgens maar af te geven op mensen die ze wel hebben of de drang hebben om dat te laten zien.

    Heb je er wel eens over nagedacht dat mensen soms heel bewust kinderloos zijn? Sta je er uberhaupt wel bij stil dat de mensen zonder kinderen AL-TIJD en zonder uitzondering de mensen zijn die zich tegen deze maatschappij voor hun keuze moeten verantwoorden? Oh je wilt geen kinderen? oh wacht maar dat komt toch wel? oh je wilt geen kinderen? Maar ze zijn toch zo leuk?

    Nou nee, ik vind ze niet zo leuk en nee, het komt niet vanzelf wel als ik ouder ben. Nee, mijn vriendin haar klok begint ook niet te tikken.

    Ja, ik ben blij met mijn vrijheid en doe lekker waar ik zin in heb. Is het dan zo dat ik wegloop voor verantwoordelijkheden? Nee, ik doe andere dingen waar ik wel verantwoordelijkheid voor afleg. Ik noem maar even wat geks zoals fulltime werken en belasting betalen voor bijvoorbeeld jouw kinderbijslag. Je hoort me ook niet als iemand van werk ineens naar huis moet en alles laat vallen, want het kind loopt te kotsen. Wij lossen dat dan wel weer op, dat is onze manier van bijdragen. Zo doen we allemaal wat. Oh ja soms loopt er ook wel eens een kind op kantoor, maar daar kunnen wij als kinderloos persoon immers niet over klagen, want we weten immers niet hoe lastig het is om oppas te regelen. Ook alle begrip voor.

    Wederzijds begrip is dan ook denk ik wel het minste wat je kan opbrengen. Kinderen nemen is een keuze (ja dat lees je goed, voor ongewenst zijn er oplossingen), geen kinderen nemen is ook een keuze.

    Waarom ik dan geen kinderen? Twee redenen waarvan indd 1 heel egoïstisch is, sorry maar kom er eerlijk voor uit. Het is een dure hobby, die lang duurt. Ik geef dat liever aan mezelf uit. Ongetwijfeld krijg je er veel voor terug, maar ik heb niet het idee dat de nadelen nu opwegen tegen de voordelen. Tweede is wat meer toekomst gericht. We zijn met zijn allen goed bezig er een behoorlijke bende van te maken op de wereldbol. De populatie van mensen is hier een grote oorzaak in. NL is bijvoorbeeld al veel te dicht bevolkt. Op de lange termijn kan dit niet gezond zijn. De natuur doet zijn best om wat balans te vinden. Vroeger ging dat wat gemakkelijker. Mensen werden niet zo oud en je had allemal enge ziektes die er nu en dan eens even een goede zweep erdoorheen haalden. Nu hebben we (op kanker na) ziektes redelijk onder controle en leeft iedereen nogal lang. Ook komen er telkens meer bij en putten we de aarde uit. Tel daarbij op dat het gros van de mensen niet zo slim is, godsdiensten elkaar al meer dan 2000 jaar(!!) de hersenen inslaan we teveel afhankelijk zijn van technologie (kan kapot he?). Dit gaat gewoon een keer verkeerd. Noem mij dan een doemdenker, maar ja iemand moet het doen, want hoe dan ook. Het gaat gewoon een keer gebeuren. Jij en ik maken het misschien niet mee en onze (ahum jouw) kinderen waarschijnlijk ook niet, maar wie weet wat er daarna gebeurd. Ik kan in ieder geval zeggen dat ik er niet aan bijdraag.

    Verder wens ik je veel plezier hoor met zowel je kinderen als je andere vrienden met kinderen. Jullie verdienen elkaar.

    Doei!

    Reply
    • @tasmijn

      Volgens mij gaat je betoog helemaal aan het punt voorbij Hidde. De grote vraag is volgens mij; als je een avondje op iemand z'n huis & poepluier hebt gepast, doe je dan ook de afwas?

      Reply
      • @hidde

        Vrienden met kinderen weten wel beter dan mij te vragen om op te passen. Ik zou echter dan wel eerder de afwas doen dan de rommel van de kinderen opruimen

      • @hidde

        In zekere zin heb je gelijk. Ik zie hier gelukkig in de comments terug dat er genoeg ouders zijn die het ook niet eens zijn met zulke kortzichtige gedachte.
        Helaas moet ik me toch wel 9 van de 10 keer verantwoorden voor het feit dat ik het niet wil. Als ik het een beetje in het midden laat kom ik er misschien mee weg, maar als ik zeg: "nee ik wil het niet" dan wordt ik wel vaak aangekeken alsof ik een grove fout maak in mijn leven. Zo ben ik ook jaren vegetariër geweest en moest ik mijn keuze bijna altijd verdedigen. 9 van de 10x heb ik ook gewoon geen zin in de discussie. Niet over kinderen, niet over vlees.
        Liever probeer ik mensen die voor kinderen te kiezen in hun waarde te laten. Doordat ik ook nogal stellig ben heb ik daar soms moeite mee, maar ik doe mijn best. Ik zou het fijn vinden om hetzelfde terug te krijgen. Daarom schoot me dit even in verkeerde keelgat en klom ik in het toetsenbord

  11. @blaauwendraad

    Plaatsvervangende schaamte heb ik als ouder. Ik heb nog nooit mijn kinderen in verband gebracht met de positie van mijn vrienden (wat iets anders is dan rekening houden met je vrienden), laat staan dat ik er ooit zo'n superioriteitsgevoel aan zou hebben gekoppeld. En dat allemaal voor die keer extra stofzuigen begrijp ik?

    Reply
  12. Ellen

    "Ze overvallen je met hun non-informatie." Proest! Oh help, dit hele artikel staat zo vol met een misplaatst superioriteitsgevoel dat ik hoop dat het een grap is. Aan de andere kant ken ik helaas één vriendenpaar dat echt zo denkt, maar helaas heeft dat niets te maken met het wel of niet kinderen hebben. Zelfzuchtige mensen zijn sowieso altijd met zichzelf bezig. Vóórdat ze kinderen hadden zeurden ze altijd over mensen met kinderen, die over niks anders konden praten, en nu gebruiken ze te pas en te onpas het jij-heb-duidelijk-geen-kinderenargument als dooddoener voor alles wat hen niet uitkomt. Gelukkig zijn de schrijfster en ik niet bevriend. Ze zou zo'n last van mijn bewuste kinderloosheid hebben…

    Reply
  13. Maarten

    Herkenbaar. Want dit is niet de eerste ouder met een superioriteitsgevoel boven de (bewust) kinderlozen. Sommige mensen vinden zich echt beter omdat ze hebben voortgeplant. Terwijl er velen zijn die dat beter hadden kunnen nalaten.

    Reply
  14. Larissa

    Met deze titel verwachtte ik een artikel over gewenst kinderloos zijn. Ik ken genoeg mensen die geen kinderwens hebben en zich altijd moeten verdedigen. Dát zou nou een artikel zijn dat ik interessant had gevonden om te lezen. In plaats daarvan lees ik met verbazing een tenenkrommend artikel over waarom jouw vrienden volgens jou jaloers zijn op jouw leven en jouw kinderen, en hoe ze het volgens jou verschrikkelijk doen omdat ze jouw huis niet schoon achterlaten na het oppassen (is het niet fijner dat ze alle aandacht aan je kinderen hebben geschonken en dat deze nu uitgeput in bed liggen zodat jij nog even tijd voor jezelf hebt?). Jammer dit. En het is maar goed dat we niet bevriend zijn.

    Reply
  15. Nathalie

    Who the kak do you think YOU are. Dikke vette onvoldoende voor jou! Treurig hoe je in het leven staat.

    Reply
  16. Manon

    Wat een raar, naar stuk. Ben jij echt zo dom en zelfingenomen of gewoon heel ontevreden en onmachtig? Om Harrie Jekkers maar eens te citeren: 'Want wat je zegt dat ben je zelf, het zegt geen donder over mij… Maar alles over jou. Het zegt alles over jou.'

    Reply
  17. Hanneke

    Kinderen, kinderen, kinderen. Dit gaat toch over niets anders dan SEO?

    Reply
    • karin

      dacht ik ook heel even. voor de stoere urban chicks is het een stukje 'bad publicity is good publicity'. maar toch, verdrietige manier om zo over gewenste kinderlozen om te gaan en nog schrijnender voor degenen die dolgraag ouder willen worden maar het niet kunnen.

      Reply
  18. els

    Goed stuk! Perfecte manier om snel van je vrienden af te komen. Binnenkort kun je snel weer ongestoord leven in je blije bubbel met je kindertjes, vuile auto en opgeruimde speelgoed!

    Reply
  19. Robbert

    Één zo’n vriendin en ik stuur Jeugdzorg op d’r af. Wat een idioot stuk proza. Smakelijk zitten, liggen gieren van de lach. Mevrouw de Supermoeder, heeft u zich in uw directe omgeving al moeten verantwoorden waarom u nu met een verongelijkt gezicht rondloopt?

    Reply
  20. Kaat

    Mijn God wat een beroerd stuk zeg. Zowel inhoudelijk als qua stijl. Ga je schamen en je full time op je kinderen richten.

    Reply
  21. Stephanie

    Kom op, Nicole, zeg iets! Verklaar je nader! Wat was het doel van dit artikel? Alle andere ouders, gewenst kinderlozen en ongewenst kinderlozen over je heen? Of hoopte je daadwerkelijk op bijval van mede-ouders die zo ontzettend veel last hebben van de jaloerse en bittere ongewenst kinderlozen en de egoïstische en decadente gewenst kinderlozen? Of is het allemaal een grote grap?

    Reply
  22. Xaviera

    Overigens ben ik het - als bewust kattenmoeder - niet met je eens Nicole. Maar, dat neemt niet weg dat de reacties wel érg heftig zijn. Nu lijken sommige kindervrije, wel kindervolle (en dan van het militante soort) :) Maar ik denk dat ik mijn mening verder maar bewaar voor een eigen blog :)

    Reply
  23. Anja

    Goed artikel, als satire op “moderne ouders” wiens kinderen allemaal hoogbegaafd en supersensitief zijn leest het lekker weg. Als kinderloze herken ik de schrijfster in al die moedertjes die glazig gaan kijken als je een keer een gesprek met ze wil voeren dat niet over (hun) kinderen gaat. Meestal dwaalt de blik ook na een zin af naar hun schatjes, die op dat moment het interieur/de kleren van hun gasten/de huisdieren volsmeren met vingerverf of alle toasjes/chips/nootjes naar binnen proppen. Niet dat ze daar iets van zegt, ze ziet het alleen aan met een toegeeflijke glimlach (de kinderen zijn immers overgevoelig en je mag ze niks verbieden) en hoort mij niet eens meer praten (ze kan ook nergens meer over meepraten als het niet over de was/luiers/kinderopvang/bakfietsen gaat). Maar goed, stuur je stukje ook nog even naar De Speld, Nicole! Meer waardering van je lezers verzekerd.

    Reply
  24. Joren

    Ik heb eigenlijk maar n hekel aan één soort mens; het soort dat anderen in hokjes opdeelt met een hoop moraliteitszin en goed-en-slecht-geneuzel. Wat jammer dat je de mensen die jij je vrienden noemt zo behandelt; je ontneemt ze de kans om je de bevestiging te geven dat je een goede moeder bent. Terwijl je daar tussen de regels door zo naar verlangt..

    Reply
  25. Annemarie van Campen

    Bizar verhaal. Props voor de vele kliks (ik neem aan dat dat het doel was?).

    Reply
  26. Esther

    Wat walgelijk om als een groep hyena's over een blogschrijfster heen te vallen. Zuur stukje levert even zure reacties op. En als het nou over het stukje ging, of het onderwerp, maar nee, het wordt op de vrouw gespeeld. Wat een twitterhysterie.

    Reply
  27. Xaviera

    Dudes, da's toch een rare reactie: als iets veel geklikt wordt, dan doet iemand aan effectbejag. Voor een groep - die voor een relevant deel - marketeer is, doen jullie daar wel erg neerbuigend over :) Dat ten eerste. Maar, je klikt toch zelf? Zo onwijs prikkelend is de titel nou ook weer niet hoor. Er staat niet "IS WILLEM ALEXANDER EEN ALIEN?" om dan vervolgens te zeggen"NEE" :)

    Reply
  28. Nicole

    Er zijn bijna twee dagen verstreken en nu wordt het tijd dat ik zelf eens ga reageren op mijn eigen blog. Waarom, omdat het aantal reacties de pan uit rijst. Jammer dat de teneur van de reacties voornamelijk negatief is, terwijl ik simpelweg op een ietwat ironische manier een beeld heb willen geven van een leven met kinderen. En ja daarbij vind ik dat ouders zichzelf soms ware superhelden mogen noemen, want gemakkelijk is het hebben van kinderen niet altijd. Neemt niet weg dat een leven met kinderen ook een ware verrijking is en heel veel leuke kanten kent. Ik vind het vervelend dat het verkeerd is overgekomen, want dat was niet de bedoeling. Ik heb in mijn blog niemand persoonlijk op de korrel genomen en vraag me dus ook af waarom jullie zo over de zeik gaan en de meest afschuwelijke reacties over mij hier online de wereld ingooien. En ja ik heb heel veel lieve vrienden met en zonder kinderen die mij wel persoonlijk kennen en mijn blog waarschijnlijk wel begrijpen.

    Reply
    • Paul

      Nicole, ik reageer maar even op jouw reactie. Ik ben gewenst kinderloos en schaar mijzelf onder de categorie 'de Genieters'. Ik pas met liefde en toewijding op bij vrienden die kinderen hebben en bijvoorbeeld een avond uit willen. En ik waak er voor dat dat de verhalen over en weer in balans zijn. Want dat is vriendschap: interesse hebben in het leven van de ander (met of zonder kinderen). En ik val dus over de uitsmijter dat na afloop van het oppassen het speelgoed niet is opgeruimd of de afwas niet gedaan is….

      Volgens mij heb je vrienden over de vloer die aan het "oppassen" zijn. Als je wilt dat de huiskamer wordt opgeruimd of er een afwas gedaan wordt, dan raad ik je aan om voortaan geen oppas meer te regelen maar een schoonmaakster te gaan zoeken. Een waarschuwing vooraf: een schoonmaakster ruimt dus alleen je huis op en werkt de afwas weg, zij zal niet op je spullen passen. De gemiddelde schoonmaakster kan zich geen cabrio met schuifdak of vakantie in Dubai veroorloven. Dat scheelt weer….

      Godzijdank heb ik vrienden die reële verwachtingen van mij hebben als ik geheel vrijwillig kom oppassen!

      Bovenstaande reactie is natuurlijk geheel ironisch bedoeld…..

      Reply
  29. Jojanneke

    Zelden zo’n zelfingenomen, kortzichtig, arrogant en stompzinnig onderbouwd stuk gelezen als dit. Ik hoop dat ik nooit zo zuur word, zeg. En het is voor velen nog kwetsend ook. Met je oordelen en vooroordelen. Doe de wereld en jezelf een plezier en doe alsjeblieft ergens wat wijsheid op. Want je relaas komt behoorlijk ‘onbewust onbekwaam’ over.

    Reply
  30. Nanette

    De hele attitude die van dit stukje afstraalt heeft niets met wel of geen kinderen hebben te maken. De auteur heeft gewoon een heel moeilijk leven. Waar ze zelf debet aan is. Wederkerigheid is in ieder geval iets wat in haar woordenboekje niet voorkomt. Plezier ook niet, behalve dan qua blij zijn met zichzelf. Bah.

    Reply
  31. Isobel

    De kracht van het geschreven woord, Nicole. Als je dat niet begrijpt, kun je het schrijven beter laten. Mensen kunnen hiervan 'over de zeik' gaan, ja. En je gaf niet simpelweg een beeld van een leven met kinderen. Je gaf een ongezouten mening over mensen zonder kinderen. Dat raakt mensen persoonlijk, al noem je geen namen. Uit je stukje blijkt dat je ergens wel doorhebt dat dit een gevoelig onderwerp kan zijn, dus dat kan dan ook niet als een verrassing komen. Wat wil je nu eigenlijk bereiken met wat je schrijft? Denk daar eerst dan eens over na voordat je het doet.

    Reply
  32. Sharid

    Mijn god, ik ben moeder, maar als ik ooit zo word als jij, dan hoop ik dat iemand me keihard op mijn bek mept. Om me wakker te schudden. Wat een arrogantie, en nog slecht geschreven ook.

    Reply
  33. Toine

    Nicole, hoe je het bedoeld weet ik niet, maar je wekt de indruk jaloers te zijn op kinderloze stellen. Op mij kom je over als iemand die vooral zichzelf wil overtuigen.

    Reply
  34. Esther Dado

    Ik vind sommige reactie wel erg heftig hoor… De schrijfster geeft haar mening… die kun je ook naast je neer leggen…

    Reply
  35. Debbie

    En de reageerders geven hun mening, Esther, die kan de schrijfster ook naast zich neerleggen. Als je publiekelijk schrijft op zo’n abstract medium inviteer je anderen het met je eens of oneens te zijn, kun je dat niet aan… vooral niet schrijven.

    Reply
  36. Jassefras

    Mens, ga koken.

    Dit wordt niks joh. Laat het schrijven maar over aan mensen die wel wat zinnigs te melden hebben.

    Reply
  37. Anne

    Oh. Dus wij hebben het met z'n allen niet begrepen. Aha. Nee, Nicole. Jij hebt gewoon een k*tstuk geschreven. Niet meer, niet minder. Ook nog een heel slecht geschreven stuk. Maar dat terzijde.

    Reply
  38. Peter Schrevers

    Nou, nou, wat een meningen worden hier allemaal op een eenvoudig blog gepost. Ook ik heb kids. En ik herken het stukje wel. Sterker nog, ik vond het leuk om te lezen. Waarom? Omdat ik van die vrienden heb! En die weten het zelf ook dat ze binnen een paar uur kunnen verkloten wat ik in enkele weken weer moet rechtbreien. Heerlijk. En ook zij moesten lachen bij het lezen van dit blog. Want ze weten het. En daarom zijn wij vrienden. Aanvulling, weet je?
    Maar goed, het lijkt erop dat negatieve reactie het leukste zijn om te plaatsen. Vind ik een beetje zwak. Vooral de platte toon waarmee het gebeurt, maar dat zal wel zo horen.
    @nicole, ik wil nog eens van je lezen.

    Reply
  39. Bianca Franquinet

    Tjee Nicole, deze blog maakt wel wat los en dat kan ik me goed voorstellen, want ook ik verwachte eigenlijk iets anders bij de titel. Als blogschrijfster van onze website http://www.limburg4kids.nl en goede vriendin weet ik dat je de strekking van deze blog niet zo bedoeld kan hebben. Als iemand nooit zijn oordeel direct klaar heeft staan, ben jij het wel! Als iemand een ander kan helpen zonder er iets voor terug te verwachten, ben jij het wel!
    Feit is wel dat dit gewon niet je beste blog is en je de plank even mis hebt geslagen. Wel ben ik wederom gecharmeerd van je schrijfstijl en formulering. Die staat wederom als een huis!

    Reply
  40. esther

    De schrijfster valt niemand persoonlijk aan, de reacties zijn bijna allemaal op de schrijfster, haar karakter en moederschap gericht. Is dat nou lekker, anoniem iemand voor van alles em nog wat uitmaken op basis van ÉÉN mening? Ik zou me juist doodschamen als ik een moeder of vader had die mensen anoniem afkraakte op
    internet. De meesten van jullie zouden dit vast niet persoonlijk, in het gezicht van de schrijfster, durven zeggen. Puur pestgedrag!

    Reply
  41. @JeremyHusmann

    Eens met Esther. We zitten hier toch zeker niet op GeenStijl ofzo? Damn…

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published.