Een paar kilometer van de Indische grens ontdekt de Duitse fotografe Karolin Klüppel het kleine, geïsoleerde dorpje Mawlynnong, waar meisjes de baas zijn! Hierdoor gefascineerd verbleef Klüppel zes maanden bij de Mawlynnongg. Ze maakte er de prachtige fotoserie Mädchenland (meisjesland).

Het dorpje bestaat uit maar 82 huisjes in de East Khasi Hills. Haar bewoners leven in een unieke samenleving. De achternamen, bijvoorbeeld, worden niet doorgegeven via vader maar via de moeder. De jongste dochters erven alle familie bezittingen en zijn cruciaal voor het voortbestaan van de bloedlijn. Vanaf jonge leeftijd hebben ze dan ook een grote verantwoordelijkheid.  De meisjes zorgen al vanaf hun achtste voor drie generaties van hun familie en wonen in één huis. Ze zijn in staat om voor het hele huishouden te zorgen en hun jongere broertjes en zusjes op te voeden. Voor deze verantwoordelijkheid en de isolatie van de rest van de wereld krijgen de meisjes een leven van vrijheid, eigen keuzes en status, midden in de prachtige natuur.

Karolin_Klueppel_01  Karolin_Klueppel_02Karolin_Klueppel_03  Karolin_Klueppel_04Karolin_Klueppel_05  Karolin_Klueppel_06Karolin_Klueppel_07  Karolin_Klueppel_09  Karolin_Klueppel_10  Karolin_Klueppel_11  Karolin_Klueppel_12  Karolin_Klueppel_14 

Kingdom of girls

Klüppel fotografeert de meisjes zoals ze zijn in hun alledaagse leven. Ze hebben een goede band met de natuur, dat is duidelijk. Maar, status? Vrijheid? Ik merk het bij lange na niet overal op de foto’s. Wat me wel opvalt is de zichtbare verveeldheid, gevangenheid en isolatie. Vooral de foto van het meisje met het blauwe oog zet me aan het denken. Hoe komt ze er aan? Is ze echt de baas? Ik kan me, als zestienjarige, niet voorstellen dat ze van me verwachten dat ik ga zorgen voor mijn oma’s, ouders én broertjes en zusjes. Je eigen leven op rolletjes laten lopen is al moeilijk genoeg. Examens, essays, vrienden: ze nemen veel tijd in en ik klaag er vaak genoeg over. Toch zou ik ze absoluut niet willen ruilen voor de verantwoordelijkheid en de taken die deze meisjes hebben.

Leven in Gods eigen tuin

Ook al zorgen de foto’s voor twijfels, het dorp heeft veel goede kanten. Alle inwoners van het dorpje kunnen lezen. Ze verdienen geld door het verbouwen van de Betelnoot. Dankzij de bamboe vuilnisbakken is het dorp schoner dan de straten hier. Discovery verkoos het dorp in 2003 dan ook tot het schoonste dorp van Azië. En het is niet voor niets het gebied dat bekend staat als “God’s eigen tuin”. Omgeven door watervallen, beekjes en groen is dit dorp een prachtig voorbeeld. Vrouwen zijn prima in staat een samenleving te runnen!

Ultieme vrijheid, of ultieme gevangenheid? Wat vinden jullie van Klüppels foto’s en de Mawlynnong samenleving?

Foto credit: www.featureshoot.com

Zeg er maar wat van