In maart kondigde ik het al aan: april wordt míjn maand. De maand waarin ik op zoek ga naar mijn sportieve ik en haar nooit meer loslaat. Tijd voor een update.

’t Gaat goed: ik hou me al de hele maand april aan m’n nieuwe sportschema. Twee keer per week trek ik mijn hardloopklompjes aan en één avond vind je me op de sportschool. In de zoektocht naar de sport die bij me past, doe ik wat verschillende ‘groepslessen op muziek’. Vandaag mijn ervaringen met steps en bbb.

Opstapbankje

Voor wie (nog) niet zo thuis is in de variaties binnen ‘groepslessen op muziek’ een korte toelichting over steps: ‘Step aerobics of steps is een vorm van aerobics waarbij gebruik gemaakt wordt van een opstapbankje. Het is een training die voor iedereen geschikt is, mannen en vrouwen, oud en jong. Doordat je beurtelings op en af het bankje stapt, worden vooral je benen, billen en heupen goed getraind.’ (bron: www.fitnessinformatie.be)

En zo is het; ik kan er geen speld tussen krijgen. Behalve dat ik de zinsnede ‘waarbij gebruik gemaakt wordt van een opstapbankje’ wat mutsig vind overkomen. Hoewel het an sich klopt, wil ik een uurtje steps liever vergelijken met keihard dansen op keiharde muziek. Dat geeft al andere associaties dan zo’n opstapbankje, toch? En dat van die mannen: ik heb er nog nooit één tijdens de les gespot. Daar moet je ’t dus niet voor doen.

Een betere conditie met Elvis en Robin Hood

Steps: ik doe het al jaren. Ik zie me nog zweten tijdens die eerste les. Na een aerobics carrière dacht ik ‘Dit doe ik gewoon even.’ Fout! Arm-beencoördinatie, een step op en af en er rondjes omheen draaien: dat deed ik niet zomaar even. Maar toen ’t me eenmaal lukte, was ik niet meer weg te slaan. X-passen, scissors, return v’s, Elvis-sen, Robin Hood’s en al die andere ingewikkelde pasjes gaan inmiddels (meestal) moeiteloos en (soms) met de ogen dicht. Voor wie nieuwsgierig is: kijk ’t filmpje even. Starring: mijn juf, mijn klas en ondergetekende (roze top, staartje). En ja, ik ga de fout in. Ben ook maar een mens!

Zoals je ziet: een uurtje steppen staat voor een uurtje plezier. En een verbeterde conditie en heel veel zweet. Dat steps ook de perfecte work-out is voor wie wil afvallen of strakke buik en benen wil, durf ik niet met zekerheid te zeggen. ’t Is mij niet zo 1-2-3 opgevallen in elk geval.

Alsof je moet poepen

Tot zover steps. Als experiment bezocht ik een BBB-klasje. De b’s staan voor bovenarmen, benen en borst. Zelfde sportschool, zelfde juf, zelfde zaal: totaal ander gevoel.

De warming-up is veelbelovend: veel springen en zweet. Daar hou ik van. Daarna begint ‘het echte werk’ en droogt het zweet weer op. Niet omdat ik niet m’n best doe, maar omdat BBB geen hoog dansgehalte heeft zoals steps. Je staat stil en doet je oefeningen. Nou klinkt dat veel makkelijker dan het in werkelijkheid is.

beenspieroefeningen
Tijdens de les moest ik met spiergroepen aan de gang waarvan ik het bestaan niet eens vermoedde. De beenspieroefeningen gingen nog wel. Hoewel ik het nog steeds geen pretje vind om op ellebogen en één knie te balanceren terwijl het andere been zij-, op-, neer- en binnenwaartse bewegingen maakt. En dan heb ik het nog niet gehad over een sessie squats al dan niet aangevuld met armen en gewichten. Voor wie niet weet wat een squat is: ga staan, kantel je bekken, zak iets door je knieën en laat je billen naar achteren komen. Eigenlijk doe je net alsof je gaat zitten om te poepen (ik citeer mijn juf). Topmodel Kim Feenstra doet dat iedere dag als ze opstaat, zo las ik de laatste LINDA.mode. Niet omdat ze ’t leuk vindt, maar om haar billen in shape te houden. Pick your battle….

Om het leed wat te verzachten probeer ik me altijd maar voor te stellen hoe het er uitziet voor iemand die nietsvermoedend de sportzaal binnenkomt: een groep zwetende en hijgende vrouwen met de billen naar achteren gestoken of op ellebogen en knieën met één been in de lucht. Picture that…

Martelkamer

squatHet absolute zwaartepunt moest nog komen: het trainen van m’n bovenarmen. Overduidelijk een vergeten gebied; kipfilets liggen op de loer. Een kwartier biceps en triceps trainen met 21ste eeuwse martelwerktuigen zoals een simpele handdoek, een tubing (een elastiek, ook leuk voor beenoefeningen), diverse gewichtjes en andere aanverwante narigheden. ‘Gewoon doorgaan. Je voelt geen pijn: het is een investering!’ gilde de juf. Het zal ongetwijfeld. Maar hoe ik ook m’n best deed, m’n armen kwamen na vijf minuten trillend tot stilstand om vervolgens niet meer in beweging te komen. De volgende morgen trilden ze nog.

Resultaat na een uur in de martelkamer: trillende armen en papbenen na relatief weinig doen. Althans, zo voelde het, want geen vers zweet. Maar niets is wat het lijkt: de volgende dag waren mijn spieren wat stijf en twee dagen later kon ik m’n armen niet bewegen zonder te piepen. Toch miste ik iets. Danspasjes, zweet, totale uitputting.

Investeren

Natuurlijk frustreerde het tijdens de BBB-les dat ik die simpel ogende armoefeningen niet volhield. Misschien heeft de juf gelijk en moet ik meer investeren in m’n BBB-spieren. Ik weet het niet; ben niet overtuigd van BBB als ‘mijn sport’. So far is steps nog altijd mijn old time favorite. Rest mij nog een bezoekje aan het Zumbaklasje van dezelfde juf. Ik maak haar graag deelgenoot van mijn ‘eerste keer’. Pilates en X-co staan ook nog op de lijst alvorens ik de balans opmaak. Blijf erbij…!

één antwoord

Zeg er maar wat van