Vrije liefde, dat is toch flower power en hippie gebeuren? Lekker jaren 60. Die tijd waar iedereen ‘het’ met iedereen deed. “Ja, het is een fijne excuustruus voor legaal vreemdgaan”! Of: “gatver, dat pik je toch niet” en “bah, ik kan dat echt niet hoor, mijn man (of vrouw) met een ander delen”.

Zomaar wat quotes die ik nog wel eens hoor als ik filosofeer over dit onderwerp met vrienden. Maar is vrije liefde wel legaal vreemdgaan, gatver en een excuustruus? Eerlijk is eerlijk ik ben zeer geïntrigeerd door het begrip vrije liefde, elkaar zoveel gunnen dat je de ander kunt delen met iemand anders. Of ik het zelf kan? Werkelijk geen flauw idee! Wat ik wel weet is dat ik alles -kan dat?- wil weten en wie weet ook wel ervaren. Voor mij reden genoeg om me in dit thema te verdiepen!

Legaal vreemdgaan en jaloezie

Veelgehoorde uitspraak van mensen die anti vrije liefde zijn. Ik refereer opnieuw aan het legaal vreemdgaan. Af en toe een verzetje met een andere man of vrouw. Want ja zeg nu zelf, je eet toch ook niet iedere dag hetzelfde? Na een tijdje ken je je partner door en door en ook in de slaapkamer slaat de verveling toe. Een relatie is hard werken en in de drukte van ons bestaan is het best een gedoe een relatie leuk en spannend te houden. Voor je het weet komt de klad er in, groei je uit elkaar en voldoet de ander niet meer aan jouw behoeftes. De pro vrije liefde stellen hebben hier toch echt een andere mening over. Vrije liefde is elkaar alles gunnen en juist daar heb je samen een stevig fundament voor nodig. Is je huis gebouwd op drijfzand dan ontstaan er al snel gevoelens van onzekerheid, angst en jaloezie.

Monogamie, my ass!

Al jaren verkondig ik dat monogamie is bedacht door de kerk. En dat is ook zo, althans in mijn beleving hè. Wil ik niet mee zeggen dat mensen geen monogaam leven mogen en kunnen leven. Maar ergens vind ik het een heel onnatuurlijk iets, biologisch evolutietechnisch gezien. Niet helemaal waar. In de dierenwereld komt monogamie ook voor. Zwanen en pinguïns zijn zo monogaam als de neten. Iets wat je maar verhoudingsgewijs bij weinig mensen ziet. In mijn omgeving van vrienden is de niet-monogamie schering en inslag. Hoeveel huwelijken en relaties gaan er kapot omdat één van de partners het heeft gedaan of verliefd is op een ander? We passen niet meer bij elkaar, je hebt mijn vertrouwen beschadigd. Gevoelens van verraad zorgen ervoor dat de relatie niet meer standhoudt. Gevolg, heel veel boze en verdrietige mensen met rugzakken waar je u tegen zegt. Ik vind het lastig om nog te geloven in DE monogame relatie en al helemaal dat monogamie DE way of life is. Betekent niet dat ik de gedachte niet prachtig vind. Hoe geweldig is het als je 200% voor elkaar gaat en er geen ruimte is voor een derde en wie weet vierde persoon in je relatie. Toch, in monogamie als de enige vorm van samenleven, geloof ik niet meer.

De bedrieger bedrogen

Ja ook ik ben tegen de grenzen van monogamie aangelopen. Verliefd geworden op een ander in een lange vaste relatie. Dat voelde voor mij verschrikkelijk ingewikkeld. Geen roze wolk gevoelens what so ever. Schuldgevoelens, heen en weer geslingerd tussen houden van en vlinders, want ik hield natuurlijk van mijn man. Onze relatie die niet meer houdbaar is en tegelijk dat nieuwe vlindergevoel ook niet. Ook de andere kant is mij niet onbekend. Mijn man, mijn grote liefde die stelselmatig loog. Onbereikbaar op de vreemdste momenten, verhalen die niet klopten en berichten van onbekende dames. Overduidelijk en tegelijk geen keihard bewijs. Het bleek waar. Nu was ik de verraden vrouw, althans zo voelde dat. Voelde me zo aangetast in mijn eer. Dat zette me aan het denken. Hoe zouden de relaties zijn geweest als we elkaar de verliefdheid en misschien wel die andere man of vrouw hadden gegund?

De boeddhistische moraalridder

Als je elkaar meer vrijheid geeft en daar eerlijk en open over bent naar elkaar, wat brengt dat in je relatie? Voegt het iets toe, en zo ja wat? Kan ik dat en wil ik dat. Mijn partner die vrijheid gunnen. Niet alleen zeggen: joh als je een keer het bed met een ander deelt, vertel het dan eerlijk. Net dat stapje verder gaan en de ander ook daarin vrijheid geven. Nu heb ik geen relatie dus uitproberen kan simpelweg niet. Veel verder dan met mezelf en anderen hierover praten zit er nu niet in. Het uitgangspunt vrije liefde vind ik prachtig, het idee en de gevoelens en de gunfactor. Heel boeddhistisch. Gunnen dat zou ik kunnen toch? Mwah zo simpel is het niet, mijn partner delen met een ander….Die gedachte grijpt me naar de keel. Niet vanuit een moralistisch standpunt wel vanuit mijn gevoel. En ja, ergens vind ik dat ook egoïstisch, iemand anders behoort je niet toe. De boeddha in mij en mijn ego zijn in strijd met elkaar. Mijn conclusie is: monogamie bestaat niet en toch wil ik in een relatie exclusiviteit. Hoe dubbel is dat! Voor mij voelt het zo. Iedere vorm -monogaam of vrij en alles daartussen- is een individuele keuze en uiteindelijk een gezamenlijke keuze. Wat mij betreft kan en mag alles zolang beiden dat willen en zolang je een ander niet beschadigt. En dát gaat dus prima hand in hand met monogamie!

Love Unlimited

Nieuwsgierig en geïntrigeerd door dit onderwerp heb ik in één adem het boek Love Unlimited, een vrije kijk op liefdesrelaties uitgelezen (Leonie Linssen en Stephan Wik). Het heeft mijn blik verruimd, niet de manier waarop ik wil leven, al zou ik het wel willen kunnen omdat het je veel rust kan geven. Ook komen er wat stellen op mijn pad die leven volgens vrije liefde. Het thema blijft zo prominent aanwezig dat ik besloot Leonie Linssen te vragen of ik haar mocht interviewen over dit onderwerp. Leonie is enthousiast. Hier kun je dit interview lezen. Een gesprek met een bijzondere dame over een liefdevol onderwerp!

Vrije liefde gaat verder dan enkel ‘het een keer doen met een ander’. Hoe kijk jij hier naar? Vrije liefde of toch jij bent de mijne?

21 reacties

  1. Marca van den Broek

    Ik geloof ook niet zo in monogamie, wel in dat het fijn en bijzonder kan zijn om een lange, exclusieve relatie te hebben met iemand. De realiteit is vaak anders en of dat nu zo erg is? Je groeit er ook van als mens, vind ik. Zelf heb ik het in mijn 1e echt lange relatie meegemaakt: vriendlief werd verliefd op een ander. Ik gunde het hem vanuit de grond van mijn hart. Dat had er, los van dat ik niet jaloers ben aangelegd, ook mee te maken dat ik heel erg zeker was over onze relatie. Het is nog best lang goed gegaan, maar de situatie bleek uiteindelijk toch niet houdbaar, het begon toch te vreten aan wat wij met elkaar hadden. Misschien dat ik het nu anders zou doen, ik weet het niet.

    Beantwoorden
  2. Xaviera

    Verliefdheid is een biologisch dingetje en heeft erg veel met seks te maken en de meer basis drives die dieren hebben. Alleen kunnen wij de consequenties van onze keuzes overzien en ervoor kiezen om iets niet te doen. Zoals ik moet NU plassen, maar dan lacht iedereen me uit en is mijn broek nat, dus ik wacht nog even tot er een plee in de buurt is. Verliefdheid overkomt je niet, dat laat je zelf gebeuren.

    Liefde is iets anders. Maar ook niet erg magisch. Liefde is vooral gewenning. Vrouwen in gewelddadige relaties houden ook van hun man. Liefde zegt dus niet zoveel over of het goed is voor jou of de ander. En als je lang genoeg met iemand, op voldoende emotionele lagen het leven deelt, dan heppie liefde. Daarom zijn arranged marriages ook niet eens het allerslechtste idee. Behalve dan dat vrijheid wel fijn is.

    En een relatie is alweeeer iets anders. Dat is een afspraak die je met een ander hebt. En wat die afspraak ook is, dat is prima – als je het maar Allebei prima vindt.

    Monogamie kan prima bestaan. Het is niet zo dat er een soort onomstotelijk biologisch dingetje is waar wij met geen mogelijkheid omheen kunnen. We kiezen wel of niet voor monogamie. Dat die keuze wordt beinvloed door allerlei zaken (welke keuze het ook is die je maakt) dat is zeker waar en het loont om je beweegredenen te onderzoeken. Maar het blijft een keuze.

    En vreemdgaan: onaangename en redelijk egoïstische keuze vind ik. Voor je eigen kleine pleziertje oneerlijk zijn tegen de ander.

    Een open relatie: niks tegen. De afspraken die 2 volwassen mensen met elkaar maken zijn van hen en alleen voor hen om iets van te vinden.

    Maar het idee dat verliefd zijn je overkomt, dat lust niet te voorkomen is en dat de keuze geen consequenties met zich meedraagt of dat je gevrijwaard bent van die consequenties omdat het nou eenmaal niet de natuurlijk staat van de mens is…dat vind ik onzin. De mobiele telefoon is ook niet de natuurlijke staat van de mens, patat is dat niet en deze website is dat niet. 🙂

    Voor mij werkt in elk geval monogamie op dit moment wel en dat is omdat mijn partner en ik die afspraak met elkaar hebben omdat we die afspraak willen hebben. Mocht dat veranderen, dan heb ik er niet principieel iets tegen, maar dan bekijk ik dat wel op dat moment.

    Overigens mijn reactie is niet op jouw mening Fleur, maar op het onderwerp.

    Beantwoorden
  3. @JanKok

    Weet je wat ik opvallend vind?

    Ik ben nog nooit iemand tegengekomen die zei: "ik ben nou al 54 jaar monogaam, maar na grondig onderzoek lijkt het toch niet te werken, ik denk dat ik er maar eens mee ga stoppen…"

    Beantwoorden
    • @iFleurs

      Waarom vind je dat opvallend Jan? Die ben ik ook nog niet tegengekomen en overigens ook geen mensen die dat openlijk vertellen na 10 jaar monogamie! 54 jaar, andere generatie misschien, is wat makkelijk gezegd. Ik merk dat mensen überhaupt nauwelijks openlijk over dit thema (en gerelateerd) praten. Dat kan natuurlijk geheel aan de cirkel van mensen om mij heen liggen 😉

      Beantwoorden
  4. Hugo

    Wat er ook gebeurt..altijd respect hebben voor elkaar! Ze is je geliefde..daar mag je best respect voor hebben! 🙂 X

    Beantwoorden
  5. MEK - man

    Mooi en herkenbaar beschreven, Fleur!
    Ik geniet enorm met mijn vrije relatie. Geeft me de mogelijkheid om andere kanten van mezelf te ontdekken die ik nog niet kende. Ook die delen leef ik graag.
    Hoe het begon? Ik merkte dat ik vreemdgaan-neigingen kreeg. Behoefte aan nieuwe spanning en nieuws. Ik hield (en hou) van mijn vrouw én ik wilde ook nieuwe dingen en andere vrouwen ontdekken. Ik heb gezocht naar een oplossing. Ik heb naar mijn vrouw wel lang moeten volhouden, voor ze eindelijk mee wilde. Zij geniet nu ook van haar vriend.
    We hebben ons 25-jarig huwelijksfeest uitbundig gevierd. En het was fijn dat mijn vriendin en haar vriend er ook bij waren. Voor ons is dat een rijk leven. Beslis niet altijd makkelijk. Het vraagt veel eerlijkheid, communicatie en vertrouwen en zelfreflectie. Het brengt veel nieuwe impulsen waar we ook van groeien! Fijn dat iedereen zijn of haar eigen vorm kan vinden, want er is geen vaste vorm in (vrije) liefde.

    Beantwoorden
      • @iFleurs

        Fijn dat je herkenning vindt 🙂 Bijzonder dat jullie samen voor een andere manier van samenzijn hebben gekozen. Inmiddels al 7 jaar. Ik herken de praktische vragen van Bouke. Die leven bij mij ook. Aan de andere kant geloof ik ook dat je daar een weg in vindt als je echt samen kiest voor een polyamoreus leven. Iedere vorm van (vrije) liefde gaat om keuzes maken, openheid en vertrouwen zoals met alles in het leven. Dank je wel voor het delen, heel veel respect daarvoor!

  6. Bouke

    Manman, jullie hebben zeker allemaal geen kinderen? Ik zie namelijk echt niet hoe je kinderen, werk, een gezonde relatie met de moeder/vader van je kinderen en alle andere shit des levens wil gaan combineren met een verliefdheid/relatie/whatever met iemand anders.

    Beantwoorden
    • MEK - man

      Hallo Bouke, wij hebben een zoon van 19. En ons polyamoureuze leven leiden we al 7 jaar. Ja, soms moeten we wat zoeken naar ruimte naast ons werk en andere bezigheden. Gelukkig doe ik niet aan voetbal, tennis of sportclub. Ook dat kost tijd. Het is een kwestie van keuzes maken. Als het leuk genoeg is komen die keuzes vanzelf. Het gaat dus meer om prioriteit dan om tijd.

      Beantwoorden
      • Bouke

        en hoe heb je het aan je zoon uitgelegd?
        En, wat ik me ook af zat te vragen: met wie sneak je dan halverwege je jubileumfeest weg om te vozen? Je ziet, de logistieke kwesties groeien me nu al boven het hoofd.

      • Bouke

        Trouwens, wat ik nog wel even moet zeggen: je manier van leven zou voor mij echt een ramp zijn en dat is ongetwijfeld wederzijds (ik heb 2 kinderen, een hypotheek en een stationcar met mijn 1e vakantieliefde) maar ik vind het cool van je dat je de moeite neemt om met me in gesprek te gaan en dingen te verduidelijken.

  7. Walter

    Ieder mens is natuurlijk compleet hetzelfde als het om dit soort dingen gaat.
    Oh, nee, niet. Zoals in alles zijn ook hier grote verschillen. Ik ken genoeg mensen met open relaties, maar ik voel me compleet monogaam. Voor veel mensen is het anders, maar ik vind het gewoon het fijnste om mij op één enkele dame te concentreren. Ik zou niet weten hoe het anders moet. Kan me niets voorstellen bij gevoelens voor iemand anders dan de eigen partner. Zelfs nu ik vrijgezel ben, voelt het ongemakkelijk om van meerdere vrouwen aandacht te krijgen.
    Dus stellen dat monogamie niet bestaat is onzin. Voor mij bestaat het wel. Het is wat ik ten diepste ben.

    Beantwoorden
    • Bouke

      Ja, dat heb ik dus ook. Maar het is ook een kwestie van keuzes (durven) maken en accepteren dat je nou eenmaal niet *alles* kunt hebben.

      Beantwoorden
  8. Fleur

    Wat bedoel je Bouke met ” maar het is een kwestie van keuzes durven maken…” ?Dat is met alles in het leven toch? Vrijgezel, monogaam, polyamoureus. In alle vormen heb je te maken met (durven) kiezen, accepteren, loslaten enz enz.

    Beantwoorden
    • Bouke

      Ik bedoel: kiezen voor iemand en je er dan bij neerleggen dat je al die anderen laat lopen. Jezelf beperkingen opleggen (je zal het wel niet mogen zeggen in 2014 maar ik doe het toch) geeft rust, focus en ruimte om je met andere belangrijke dingen bezig te houden.

      Beantwoorden
      • Walter

        “Er bij neerleggen dat je al die anderen laat lopen”? Je bedoelt: Zien te voorkomen dat die anderen aan je zitten te sleuren terwijl je je probeert te focussen op de persoon die echt belangrijk voor je is.

      • @iFleurs

        Ik vind dat je juist anno nu mag zeggen ik kies voor 1 partner want dat past bij mij, daar word ik gelukkig van. En dus ook anno nu mag zeggen ik kies voor liefde met meerdere partners in welke vorm dan ook. Waar het mij om gaat is dat er een gesprek mogelijk is. Of dat nu is tussen geliefden en/of in de maatschappij. Kies je voor elkaar, begrijp me niet verkeerd dat vind ik namelijk prachtig (lees blog), dan deel je partnerliefde met elkaar. Met anderen deel je wellicht vriendschap en verbind je je op een andere manier. Ik vind dat je je dan geen beperking oplegd overigens. Het voelt meer als een fijn, logisch (moeiteloos) gevolg van een -gezamenlijke- keuze, uit vrije wil.

  9. @iFleurs

    Interessant artikel over monogamie! Monogamie nekt het vrouwelijk libido. Een van de uitspraken die mij is opgevallen: "Het vrouwelijk libido is omnivoor, maar vrouwen hebben minder connectie met hun lichaam dan mannen." Een van de conclusies is dat vrouwen denken dat ze liever met een goede vriend vrijen, maar weer verraadt de plethysmograaf hen. Hun lichaam slaat harder aan bij het idee van seks met een wildvreemde. Ook de angst om als slet gezien te worden zit bij vrouwen diep. De reden: de samenleving geeft vrouwen niet zo makkelijk de vrijheid om seksueel te mogen zijn. Voor diegenen die het artikel willen lezen >
    http://www.trouw.nl/tr/nl/6700/Wetenschap/article

    Benieuwd wat jullie er van vinden!

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van