Precies twee jaar geleden hakte ik de knoop door: dag vaste baan, hallo zzp-status! De tijd was rijp voor een volgende stap op de carrièreladder. Nu is de tijd rijp om eens te kijken wat mijn nieuwe status me heeft gebracht.

Dat ik het kan, zelfstandig zijn, daarvan ben ik nog steeds overtuigd. Dat de wereld er voor zelfstandigen iets grimmiger uitziet dan ik destijds dacht: daarvan ben ik inmiddels óók overtuigd. En dat doet pijn. In het begin heeft dat zelfs heel veel pijn gedaan. De eerste afwijzing op een te gekke interimklus was reden voor minimaal drie dagen somberen. Pijnlijk voor iemand die nooit eerder in sollicitatieprocedures is afgewezen; iemand die door ex-werkgevers werd teruggevraagd. Need I say more?

Andere wereld

Nu weten we allemaal dat solliciteren in de jaren negentig en begin deze eeuw niet te vergelijken is met solliciteren anno nu. Sinds 2008 leven we toch écht in een andere wereld. Banen en, in mijn geval, tijdelijke klussen liggen niet voor het opscheppen. Er zijn harde klappen gevallen; zeker ook in mijn vakgebied, communicatie. Want waar snij je als organisatie het snelste in? Precies, daar waar de ROI niet 1-2-3 keihard te maken is. De zachte kant van de organisatie; communicatie dus. De Rabobank in 2012 is hier een ‘mooi’ voorbeeld van.

volle vijverVolle vijver

Niet getreurd: de markt trekt weer aan. Voorzichtige positieve berichten worden de wereld in gestuurd. Ik merk het ook in het aanbod tijdelijke opdrachten en vaste banen. Fantastisch! Alleen jammer dat de vijver met (communicatie)vissen nog zo overvol zit. Solliciteren is ondanks de stijging van het aanbod nog steeds een soort Russische roulette: valt de knikker dit keer op mijn nummer of vis ik toch naast het net?

Ter leering ende vermaeck

Ik ga niet klagen. Dat is sowieso niet m’n ding. En bovendien: niemand heeft mij in 2012 gedwongen mijn baan op te geven. Omdenken is het devies. De afgelopen twee jaar zijn heel leerzaam geweest. En omdat kennis delen het nieuwe weten is, deel ik mijn leerpunten top-5 met jullie. Ter leering ende vermaeck…

1. Begin niet voordat je je positionering helder hebt!

Positionering is voor mij de grootste valkuil gebleken. Ik heb er vooraf niet goed over nagedacht. Dacht eigenlijk wel dat interim-opdrachten me min of meer in m’n schoot geworpen zouden worden door mensen met wie ik eerder gewerkt heb, die me kennen en weten waarvoor ik sta. DOM!

Denk dus goed na wie je bent en waar je voor staat. Werk dit uit in een goede positionering en zorg voor een messcherpe introductie van jezelf en je bedrijf. Het geldt ook voor iedereen die op zoek is naar een vaste baan! Wijk niet (zomaar) van je positionering af. Deze duidelijkheid gaat je helpen in alle punten die hierna komen.

2. Werk aan je netwerk

Bouw je netwerk zorgvuldig op. Denk na over wie je bijvoorbeeld uitnodigt voor LinkedIn en stel daarbij je positionering centraal. Een goed zakelijk netwerk is een netwerk wat gebouwd is op zakelijke afwegingen. Alleen dán gaat het netwerk voor je werken. Familie en vrienden zijn welkom, maar vergeet je positionering niet!

3. Solliciteer niet in het wilde weg

Solliciteren kost tijd en is een baan op zich. Wees kritisch en kijk naar de functie-eisen die gesteld worden. Past het bij jou en je positionering? Omdat ik als zelfstandige m’n eigen broek moet ophouden, was het verleidelijk om te reageren op iedere opdracht of tijdelijke baan die voorbij kwam. Daar ben ik mee gestopt. Het scheelt bakken met tijd en bespaart wellicht een teleurstelling!

4. Loslaten: je doet mee aan Russische roulette

Heb je gesolliciteerd? Accepteer dan dat je waarschijnlijk één van de velen bent. Behaalde resultaten in het verleden zijn nog geen garantie voor de toekomst!

Ik zie het zoeken van een opdracht een beetje als Bingo: ik denk de nummers te hebben, maar dan is iemand anders me nét voor. En heb je alles in huis wat de vacature eist? Dan nog is het net Russische roulette: valt het balletje in jouw bakje of niet? Bad luck; volgende keer beter. Klinkt misschien makkelijker dan het is, maar het werkt wel.

5. Laat zien dat je bezig bent!

Geen opdracht of baan hebben, betekent nog niet 24/7 niets doen. Wees creatief en pak ook niet-betaalde opdrachten aan. Voorwaarde: de opdracht moet aansluiten op je positionering of op persoonlijke interesses. Er moet een goed verhaal achter zitten.

Zo schrijf ik blogs, onder andere voor dit online magazine, en werk ik momenteel mee aan een marketing & communicatie vakblad. Gage? Eeuwige roem plus extra schrijfervaring, een paar inhoudelijke artikelen om te kunnen laten zien bij potentiële schrijfopdrachten en m’n zakelijk netwerk breidt zich uit met de juiste mensen.

Volg webinars, doe (korte) trainingen of cursussen, bezoek (netwerk)bijeenkomsten met een onderwerp wat aansluit op jouw positionering, pak kleine(re) opdrachten aan. Zorg dat je up-to-date blijft en zet dit op je curriculum en in je LinkedIn profiel.

Omdenken

Conclusie? De afgelopen twee jaar brachten op werkgebied niet de grootse en meeslepende opdrachten die ik op m’n lijstje had staan. Tegelijk weet ik nu dat je uit kleine(re) opdrachten voor MKB heel veel voldoening kunt halen. Juist daar is de waardering voor wat je doet groot. Kortom: ik heb meer geleerd op werkgebied en persoonlijk vlak dan ik had gedaan als ik in het warme bad van mijn vaste baan was blijven zitten. Omdenken anno 2014.

Deze vijf punten zijn heel persoonlijk uiteraard; heel waardevol voor mezelf. Ben jij ook zelfstandig of werkzoekende? Dan ben ik benieuwd naar jouw ervaringen en leerpunten in je zoektocht naar een (interim)baan. Deel ze met ons, ter leering ende vermaeck…

 

foto via Casino Slot USA

2 reacties

  1. RobinK

    Leerzaam Fiona. Moet zelf de stap nog maken. Goed om te zien dat het MKB een dankbare doelgroep is om voor te werken, want ik wil me louter op hen gaan richten met een bedrijfje in web design en content creatie.

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van