Hoge hakken, echt geen liefde!

Of toch wel? Ik vind het een beetje dubbel. Ze staan prachtig, maken je benen langer dan ooit en het verplicht je tot een charmant loopje. Alle reden om niets anders aan te willen zou je denken.

Maar wat kan het soms enorm veel pijn doen wanneer je een dag of avond verder bent. Om de bal van je voet lijkt amper nog vel te zitten en er steekt zo hier en daar een ongemakkelijke kramp de kop op. Wanneer deze ongemakken eenmaal begonnen zijn klinkt lekker gaan zitten heel aantrekkelijk. Maar laat je alsjeblieft niet verleiden! Want het opstaan na de verademende zitsessie maakt het staand voortzetten van je avond alleen nog maar moeilijker. De eerste stappen wankel je als een pasgeboren veulen en daarna staat je gezicht in stand oorwurm. Althans, ik denk dat ik dan oorwurmachtige trekjes vertoon. Het doet pijn! Enorm veel pijn!

Ik weiger het met minder te doen

Je zou kunnen zeggen dat je bij een stafeestje dan maar beter plat schoeisel kan aantrekken. Maar dat kan ik dus niet! Een klein comfortabel hakje is ook niet aan mij besteed, ik wil minstens tien centimeter de lucht in! Ik ben klein van stuk en wil graag de illusie wekken dat niet te zijn, daarbij lijkt het of ik benen ‘to die for’ heb. In het begin van de avond voel ik me dan ook Naomi Campbell herself. Dan is er voor mij nog een probleem: ik heb kleine voeten, maat 35, een mooi paar pumps is daarom helaas niet altijd in mijn maat te verkrijgen. Niet mijn maat betekent in mijn geval niet dat ik ze in de winkel laat staan, maar dat de uitdaging groter wordt. Ik moet niet alleen balanceren op een hoge hak, tevens moet ik mijn uiterste best doen om de schoen überhaupt aan mijn voet te houden. Uit alle macht probeer ik zo goed mogelijk met mijn tenen de schoen vast te houden. Al met al een zeer uitputtende aangelegenheid.

Oeps

Bij uitgaansavonden, waar in mijn geval, nog wel eens per ongeluk een tequila-achtig momentje voorbij komt wil het Bambi- gehalte nog wel eens hoog worden. Met de welbekende (voor mij dan) flinke blauwe tenen als gevolg. Gelukkig heb ik daar dan pas de volgende dag bij het ontwaken last van. Het grootste probleem op de borrelavond is het overeind blijven. Een jaar geleden op vakantie, moest en zou ik op mega hakken, het mulle strandzand trotseren. Uittrekken was om de één of andere reden (wellicht had het iets met Wodka te maken) geen optie! Ze stonden immers zo mooi bij mijn jurkje. Dat was een uitdaging die mij toch echt boven de pump ging. Mijn vakantiestapmaatje was gelukkig zo vriendelijk om mij charmant over zijn schouder te draperen zodat mijn enkels de reis konden overleven. Gek genoeg vond ik dat minder erg dan mijn pumps uit doen.

De Bambi- momenten ten spijt blijf ik gewoon mijn pumpjes dragen. Hoe hoger, hoe beter! En met mij zijn er veel vrouwen die met liefde het leed, dat hakken heet, doorstaan. Blijkbaar is de hoge hak zo’n boost voor je outfit en zelfvertrouwen dat het de pijn dubbel en dwars waard is. En ach, het levert hier en daar ook nog eens een leuke anekdote op.

Geen goed idee

In het verleden heb ik mezelf ook wel eens met een paar ballerina’s in mijn tas verwend. Ervaring leert dat het dan te aantrekkelijk wordt om elk half uur van schoenen te wisselen. En een hoogte verschil van tien á twaalf centimeter blijft niet onopgemerkt. Heb je de ballerina aan verlang je naar de hak en heb je de hak aan wil je niets liever dan de ballerina aan. Dit maakt het geheel zo rommelig dat ik dan toch maar de pijn boven de comfortmomenten verkies.

Ondanks al de negatieve uitlatingen wil ik absoluut niet overkomen als iemand die haar hooggehakte schoeisel intens haat! Alles behalve dat! Ik vind ze prachtig en ben dol op wat ze voor me doen. Wellicht is het wel een soort van haat/ liefde verhouding waar toch ergens liefde de haat genoeg overstijgt om er een flinke collectie van te hebben.