Stel je was een wonderkind op viool, choqueerde je als puber de klassieke muziekwereld met je schaarse kleding, zette met je elektrische viool diezelfde muziekwereld op zijn kop en vervolgens werd je gerespecteerd violiste met een eigen stijl. Wat moet je dan nog? Precies! Tijd voor een Olympische Carrière!

Vanessa Mae is één van de onverwachte deelnemers aan de Olympische Spelen in Sotsji. De Britse violiste is met recht een Urban Chick te noemen: ze werd geboren in Singapore en woonde het grootste deel van haar leven in Londen. Een paar jaar geleden gaf ze de brui aan het stadse leven en verhuisde naar Zermatt in Zwitserland.

Ski-bum

Als kind skiede Mae al, maar moest natuurlijk altijd voorzichtig zijn. Als violiste iets breken is een te groot risico voor je carrière. Echter, wat niet mag, is natuurlijk altijd leuker dat wat wel mag. Als puber wilde Vanessa Mae dus eigenlijk ski-bum worden. In 2010 kondigde ze aan dat ze naar de Olympische Spelen in Sotsji wilde en daar is ze voor gaan trainen.

Thailand

Omdat ze natuurlijk toch hopeloos achter loopt bij de échte ski-bums, was het onmogelijk om voor Engeland uit te komen (Mae is Britse). Haar vader is echter Thais. Thailand had wel oren naar een deelnemer op de winterspelen, dat de violiste haar wilde avontuur zelf kon bekostigen zal daar uiteraard bij geholpen hebben. Dat vader Vanakorn zijn  dochter onterfd had, omdat ze te schaars gekleed haar CD’s wilde verkopen, maakte daarbij kennelijk niets uit. Dus ging Vanessa Mae skiën als de Thaise Vanessa Vanakorn.

Kwalificatie

Uiteraard moest ze zich nog wel kwalificeren voor de Spelen. Gelukkig zijn er nog wat regeltjes uit de tijd dat meedoen belangrijker was dan winnen: Landen die geen skiërs hebben in de top 500, mogen een man en een vrouw afvaardigen. Daarvoor moest Vanakorn/Mae nog wel deelnemen aan vijf internationaal erkende wedstrijden. Dat deed ze en dus liep ze mee in de openingsceremonie en skiet ze nu de Olympische reuzenslalom.

Ik kan alleen maar zwaar respect hebben voor iemand die zo bewust haar eigen weg weet te kiezen. Een leermomentje voor ons allen: Kansen en mogelijkheden kunnen in de raarste hoekjes zitten en in de vreemdste gedaanten voorbij komen.

Guilty Pleasure

Zo rond de Olympische Spelen heeft iedereen wel zo zijn geheime Olympische dromen. Zelf ben ik a-sportief en totaal niet competitief. Het hele concept om iets te gaan doen alleen maar om beter dan iemand anders te zijn, is mij volledig vreemd. En toch… Ik ga maar eens op zoek naar Nederlandse curlingverenigingen.  *pakt de bezem uit de gangkast*
Deel hier ook jouw Olympische droom, ik beloof je, we zullen het aan niemand verder vertellen…

één antwoord

Zeg er maar wat van