Het is misschien wel het allerbelangrijkst in het leven: op jezelf kunnen vertrouwen en jezelf lief vinden. Toch zijn veel mensen de ergste vijand van zichzelf. Hoe stop je daarmee?

Wil je ruzie met me? Dan raad ik je aan me te overtuigen ergens anders voor te kiezen dan ik aanvankelijk wilde. Om me vervolgens tot de conclusie te laten komen dat ik gewoon mijn eigen keuze door had moeten zetten. Ik doe dus eerder wat een ander wil dan dat ik op mezelf vertrouw. Da’s knap sneu, toch? En het gaat om simpele dingen, hoor. Al gaat het om het kiezen van een parkeerplek of het bestellen van een broodje. (Don’t mess with my food!) Het overkomt me nog steeds dat ik mezelf ondergeschikt maak aan een ander en daarmee misschien wel de ergste vijand van mezelf ben. Iets met een ezel en een zelfde steen… Hier houdt het dus niet eens op. Er is nog meer en het wordt tijd dat ik beste vrienden word met mij.

Vertel jezelf wat je ook tegen anderen zou zeggen

Ja, lachen hoor: ik kan anderen wel advies geven, maar als het om mezelf gaat, verschijnen er ineens vraagtekens boven mijn hoofd. Daarnaast ben ik veel liever voor anderen dan voor mezelf. Terwijl ik tegen een vriendin zeg dat het niet erg is dat ze voor de derde keer is gezakt voor haar rijexamen en dat ook echt meen, zou ik zelf een keer of acht op volle vaart tegen een muur rennen. Ik moet toch eens proberen net zo lief voor mezelf te zijn als voor een ander.

Het hoeft niet allemaal perfect te zijn

Soms trap ik in een kleine valkuil: denken dat alles perfect moet zijn. Kan ik dit versje wel publiceren of is het niet zo goed? Hoe weinig ik er ook om geef als mensen me beoordelen op mijn uiterlijk, des te meer geef ik erom als iemand iets over mijn schrijven zegt. Dan probeer ik mezelf er ook weer van te overtuigen dat perfect maar een utopie is… Ook hier zou ik eens moeten leren op mezelf te vertrouwen. Als ik denk dat iets goed is, dan is het toch al meer dan prima?

Treat yo’self

‘O, nou, dat is leuk zeg, dat neem ik mee voor een vriendin!’, denk ik best vaak. En ik doe het dan dus ook nog. Zodra ik zelf iets wil hebben of nodig heb, denk ik negen van de tien keer ‘nah, laat maar zitten, ik kan mijn geld wel beter besteden’. Gaat natuurlijk precies nergens over. Ik weet wel dat ik blij word van andermans blijdschap (een héél fijne eigenschap), maar ik moet ook leren dat ik mezelf wel eens mag vertroetelen. Bijvoorbeeld door vaker dan een keer per twee jaar naar de kapper te gaan. (Als je nu denkt dat ik dode haarpunten heb… dat klopt! Ach ja, yolo, alles draait om het innerlijk natuurlijk.)

Zoals je ziet, heb ik nog aardig wat te leren. Gaat het jou wel goed af? Deel dan effe je tips met me!

Zeg er maar wat van