Ik ben heel, maar dan ook bijzónder terughoudend in het plaatsen van persoonlijke berichten op sociale media. Elk woord dat ik online typ wordt gewikt, gewogen, gepolijst en… maar weer gewist. 

Zo denk ik langdurig na over de formulering van een update op facebook, zweet ik peentjes voor ik een reactie plaats op LinkedIn en kan ik ein-de-loos blijven schaven aan de tekst van een online profiel. Maar… Hier komt het gekke. Ik hou van schrijven; ik word er blij van, krijg er een kick van, ik wil er zelfs mijn werk van maken! En daarom zal ik mezelf ook online moeten profileren. Alleen zit mijn ‘kritische ik’ me daarbij danig in de weg.

Korte metten

Not anymore. Ik ga een einde maken aan mijn publicatievrees. Hier en nu. Jij bent mijn getuige. En omdat elk ander onderwerp tot nu toe strandde nog voor ik het een eerlijke kans gaf, begin ik maar met een analyse van mijn probleem.

Verschuilen

De meeste van mijn teksten die wel op het web te vinden zijn, zijn ofwel ondertekend door iemand anders (ik noem een minister), ofwel geven de mening weer van iemand anders. In naam van iemand anders een brief of artikel schrijven gaat me prima af. Ik heb er plezier in en ik schud de volzinnen zo uit mijn mouw.

Eeuwig online

Maar dan. Zodra mijn eigen naam eronder staat kan ik me niet langer verschuilen. Het zijn mijn woorden, mijn belevenissen, mijn gedachten, mijn opvattingen. Die staan dan zwart op wit en zijn nauwelijks meer te verwijderen van het eeuwigdurende rijk dat internet heet. En wat als ik nu iets schrijf waar ik morgen een mooiere formulering voor vind? Wat als ik iets post dat een toekomstige werkgever helemaal niet kan waarderen? Of misschien nog het ergste van alles: wat als ik onzin uitkraam en publiekelijk onderuit gehaald word?

Streven naar perfectie

Beginnende schrijvers kampen met allerlei angsten. De angst om te falen is er zo een. Wij streven naar erkenning, naar perfectie, naar grootsheid. En dat kan nogal verlammend werken. Er bestaan talloze zelfhulpboeken over schrijven. In een van mijn favorieten, De wil en de weg van Jan Brokken, staat: ‘Je moet niet direct een meesterwerk willen schrijven. Een meesterwerk willen schrijven blokkeert.’ En overal lees ik dat schrijven dé remedie is voor elk writer’s block. Je moet bezig blijven, meters maken, zin en onzin schrijven, vallen en weer opstaan. Niet aan je lezers denken, maar in eerste instantie voor jezelf schrijven. En kijken wat er gebeurt.

Boeken over schrijven

Actie ↔ reactie

Everything you say can and will be used against you. Deze beroemde filmzin weerhoudt mij ervan mijn diepe en minder diepe gedachtespinsels aan het digitale papier toe te vertrouwen. Maar ja. Elke schrijver wil gelezen worden, toch? Dus wat als ik mijn redenering nu eens omdraai? Wat als mijn online uitingen een positieve reactie tot gevolg hebben? Bijvoorbeeld doordat ik lotgenoten leer kennen, of een interessante discussie uitlok, of mensen aanspreek simpelweg door te laten zien waar ik voor sta?

Ziehier: mijn eerste blog

De kop is eraf, de teerling is geworpen. Uit het niets heb ik een blog geschreven. Al zal ik niet beweren dat je nu de eerste versie voor je hebt… Zo. Dan komt nu het lastigste deel: druk op verzenden. Toe dan!

Heb jij nog tips voor mensen als ik? Deel ze hier!

Featured Image: photo credit: <a href=”http://www.flickr.com/photos/8663336@N03/5480421664″></a> via <a href=”http://photopin.com”>photopin</a> <a href=”https://creativecommons.org/licenses/by/2.0/”>(license)</a>

 

10 reacties

  1. Ester van den Berg

    Zo herkenbaar als je eigen onzekerheid je in de weg zit. Maar je hebt het nu toch maar mooi gedaan!

    Beantwoorden
  2. Irene Poelhorst

    Top! Gefeliciteerd! Herkenbaar wat je zegt. Als marketeer produceer ik ook veel content. Zo zit ik bij iedere nieuwsbrief die er uit gaat letterlijk met bijeen geknepen billen of er geen rariteiten meer in staan. Maar ook bij reacties op sociale media, zowel zakelijk als privé, overweeg ik mijn woorden wel tig keer. Zou het ook te maken kunnen hebben met een menselijke hang naar acceptatie, goedkeuring? En wellicht met het feit mensen online veel minder een blad voor de mond hebben? Kritiek is zo makkelijk geuit. En als het er eenmaal staat, staat het er. You are not alone. Tips? Die kan ik zelf ook nog wel gebruiken..

    Beantwoorden
  3. Bas

    Gefeliciteerd met je eerste blogpost! Heel herkenbaar en bovenal mooi verwoord!

    Ik zag laatst een toepasselijke quote van Reid Hoffman, de oprichter van LinkedIn:

    “If you are not embarrassed by the first version of your product, you’ve launched too late.”

    Misschien geldt dat ook wel de druk op de ‘send’-knop? 🙂

    Op naar de volgende blogpost!

    Beantwoorden
  4. Andrea Pronk-De Palm

    Té herkenbaar en wat goed dat je je toch over die publicatie-angst heen weet te zetten. En goed voor ons, want je mooie schrijfstijl mag je de wereld niet onthouden! Carry on 😉 XXX

    Beantwoorden
  5. Emmy

    Ooh wat fijn om jullie reacties te lezen! Heel bemoedigend! Ik hoop dat het elke keer iets makkelijker zal worden. Met deze blog heb ik in elk geval de blokkade opgeblazen. Ik zal vast nog wel eens struikelen over de brokstukken maar dat geeft niet. Ik kom er wel.

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van