Trrrrriiiiiing! De deurbel gaat. Ik weet al wie het is en ren bijna naar de voordeur. “Hoi!”, roep ik enthousiast. Mijn hartslag gaat omhoog. Ik kan me bijna niet beheersen… Ik sla de deur dicht en ga snel naar de woonkamer. Op zoek naar een schaar!

Met de schaar rag ik de doos die ik net van de postbode heb aangenomen zo snel mogelijk open. Het ligt eraan bij welke webwinkel ik heb besteld, maar vaak zie ik dan een mooi vloeipapier. Ik beheers me en vouw het netjes open. En daar ligt het dan: mijn laatste aankoop (of als ze langzaam zijn, de voorlaatste).

Online shop-a-holic

happiness-redVolgens mij ben ik een geboren shopper. Een kunst die ik afkeek van mijn moeder, inclusief het binnensmokkelen van de waar zonder dat mijn vader het doorhad. Ik heb warme herinneringen aan koopavonden in de stad en daarna in het donker naar huis rijden (ik ben nog steeds gek op autorijden in het donker). Thuis mocht ik mijn nieuwe trui dan niet meteen aan. Nee, even wachten. Even genieten van het nieuwe en aandoen op een speciale gelegenheid (die overigens meestal niet zo heel speciaal was).

Have-a-holic?

Als ik naar mijn eigen gedrag kijk, dan zie ik dat ik niet eens zozeer blij wordt van het hebben van iets nieuws. Het is vooral de zoektocht. Eigenlijk heel boeddhistisch als je het zo bekijkt. Zo kan ik ergens iets zien en denken: “wauw, mooi, dat wil ik ook wel”. Dan kan ik op mijn kop gaan hangen om ergens een labeltje te lezen (vrij gênant in de metro). Ondertussen weet ik dat het makkelijker is om op iemand af te stappen en te zeggen: “Ik vind je tas erg mooi, mag ik vragen waar je deze hebt gekocht?” Effectief en het levert soms heel leuke gesprekken op.

Mine!

Hoe zit dat met die zoektocht? Nou, ik kan ergens iets zien – op straat, op een blog, in de winkel, in een webshop, op televisie – en dan komt er een heel naar stemmetje. Mine! (ken je die ene scène uit Finding Nemo nog?)

En dat stemmetje dat blijft dan in mijn hoofd hangen. IK. WIL. DIE. <VUL OBJECT IN>.

img-thingZo wilde ik laatst een leren broek van Maison Scotch. Deze had ik in de winkel gezien, maar mocht ik van mezelf niet kopen omdat ie vrij duur was. En soms ben ik verstandig. En in dit geval had ik mijn externe geweten bij me in de vorm een goede vriendin. Langzaam gaat de tijd voorbij. Ineens is het SALE! En dan wil ik dus alsnog die broek voor de helft van de prijs scoren. Tja, toen wilden meer mensen dat en was ie uitverkocht.

Jachtseizoen

De sale is voor mij jachtseizoen. Ein-de-lijk sta ik mezelf toe om alsnog te kopen wat ik eerder in het seizoen te duur vond. Laat ik me bij het voorbeeld van de leren broek houden. Eerst heb ik alle winkels van Maison Scotch in Nederland afgebeld. Geen succes. In google een vrij gerichte zoekopdracht ingevoerd. Een paar broeken gevonden, maar niet in de juiste maat. Gewoon maar ‘Maison Scotch’ ingevoerd. Dan moet je dus alle webwinkels af. Op elke site ‘merken’ selecteren en dan alle fotootjes langs op zoek naar dé broek. Veel werk, weinig resultaat. Op een gegeven moment trek ik dan toch de conclusie dat de broek niet meer verkrijgbaar is. Niet nieuw. Niet tweedehands, want ook Markplaats check ik regelmatig.

Over de grens

Niet te krijgen? Tssss, het kan toch niet waar zijn dat een broek overal ter wereld is uitverkocht. Nee, dus ik zet mijn zoektocht voort over de grens. Zo vond ik de broek uiteindelijk bij een Amerikaanse site. Kleding uit Europa is in Amerika meestal flink duurder. Op deze webshop was de broek gelukkig even duur als in de uitverkoop in Nederland. Na verder speurwerk vond ik nog een leuke kortingscode van 20% extra. Even uitrekenen hoeveel tax ik nog moet betalen aan de postbode. Conclusie: goedkoper dan in Nederland. Mission completed. Lang leve de creditcard voor internationale betalingen!

Gestoord of herkenbaar?

Ik geloof het meteen als je dit leest en denkt: “gestoord wijf!”. Ik vind dat zelf namelijk ook best wel. Maar de kans is ook aanwezig dat jij jezelf herkent in dit verhaal. Dan heb je best wat aan mijn aanpak. Voor jou zet ik een paar tips op een rij:

1. Wil je iets écht hebben – en kan je het betalen – koop het dan gewoon. Het scheelt je een hoop moeite en je hebt langer plezier van je item.
2. Wil je iets écht hebben, maar kun je het nergens vinden? Wat ik vaak doe ik een uitgebreide zoekopdracht invoeren en dan op ‘afbeeldingen’ zoeken. Vaak moet je door een paar pagina’s heen, maar je weet dan in elk geval zeker dat een webshop je product heeft (of als je pech hebt: heeft gehad).
3. Kijk ook over de grens. Het kost je vaak wat meer aan verzendkosten, maar dat heb je er vast voor over. Zorg wel dat je zeker weet dat de maat juist is. Want terugsturen naar Engeland kost je zeker 13 euro (toch zonde).
4. Houd Marktplaats en Ebay in de gaten. Een ander is misschien uitgekeken op een item waarvoor jij alles op alles zet. Zo heb ik in het verleden vaker als nieuwe items gescoord voor een fractie van de nieuwprijs.
5. Maak jezelf wijs dat je het item echt niet nodig hebt. Dat je al iets hebt dat erop lijkt. Of dat je tevreden moet zijn met wat je hebt. Soms lukt het en kun je weer rustig slapen.

Hoe ver ga jij om dat ene paar laarzen, sneakers of die dress te vinden die je MOET hebben?

één antwoord

  1. Irene

    Haha zeer herkenbaar dit! Het gevaar van online shoppen is dat je meestal de rekening pas achteraf krijgt….. 😉
    Wanneer ik een bepaald kledingstuk zoek, maar ik weet niet meer van welk merk, dan gebruik ik sites als http://www.spotnshop.nl.

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van