En toch doe ik het veel te vaak! Menig schoonheidsspecialist zou haar tot in de puntjes verzorgde wenkbrauw ophalen. Het voelt altijd zo fijn als ik het heb gedaan. Zelfverzekerd stap ik na de daad de deur uit, het feit dat ik wederom over de schreef ben gegaan ten spijt.

Het gaat hier over het verven van mij wenkbrauwen! Dit doe ik zo’n anderhalf keer per week. Misschien eerder twee keer, maar anderhalf klinkt minder erg. Het betreft hier geen halsmisdaad, maar toch is het gek dat je iets blijft doen terwijl je bewust bent van het feit dat het niet verstandig is.

Wenkbrauwgoden

Regelmatig bid ik tot de wenkbrauwgoden in de hoop dat mijn geliefde wenkbrauwen ondanks regelmatige mishandeling toch lekker vol mogen zijn. Om het lot een beetje te helpen masseer ik ze regelmatig met een dikke klodder Vaseline. Heb ooit eens ergens gelezen dat dit helpt en aangezien het mij een goede (lees: goedkope en haalbare) methode lijkt geloof ik daar heilig in.

Het verven van mijn wenkbrauwen is een activiteit die geen mens ooit zal aanschouwen. Niemand hoeft mij zo te zien! Het ziet er belachelijk uit en het feit dat ik het veel te vaak doe maakt ook dat ik mij er lichtelijk voor schaam. “Secret single behaviour” zoals Carrie Bradshaw het eens zo prachtig verwoordde.

Dan maar geen cadeautje

Mocht er tijdens mijn verfritueel een postbode met een pakketje voor de deur staan, dan vertik ik het om de deur open te doen. Zelfs wanneer ik weet dat de postbode een cadeautje voor mij bij zich heeft. Een verscheurende tweestrijd! Maak ik de deur open, dan ben ik weliswaar in het bezit van mijn cadeautje, maar heb ik mezelf volkomen belachelijk gemaakt. Blijf ik muisstil op de bank zitten, dan neemt de postbode het pakketje weer mee. Vreselijk! Dat mag niet gebeuren! Ik kan alleen maar stilletjes hopen dat de postbode het bij de buren aflevert. Het is immers míjn cadeautje!

Je zou kunnen zeggen dat ik in deze situatie best even zou kunnen wachten met het verven van mijn wenkbrauwen. Helaas ligt het niet zo simpel. Op momenten als deze speelt mijn karakter mij parten. Als ik het wil, wil ik het nu!

Toch moet je het delen

Graag wil ik eenieder meegeven dat het wel handig is om een vertrouwenspersoon ter hand te nemen die je van jouw ‘secret behaviour’ op de hoogte brengt. Want wat als je in een comateuze toestand raakt?

Ik ga er vanuit dat dit bij mij een Sneeuwwitje-meets-Kill-Bill-achtige situatie betreft. Ik lig mooi te wezen en vogeltjes waken op de rand van mijn bed (blauwe en roze graag want dat is wel zo Sneeuwwitje). En op een goede dag word ik wakker gekust. Binnen een afzienbare tijd zal ik net zo rond kunnen springen als Beatrix Kiddo (Kill Bill), met een ninja power die zijn weerga niet kent. Waarom niet?

Mooi liggen wezen gaat niet vanzelf! En met die reden heb ik mijn zus de dubieuze eer toebedeeld om mij in een soortgelijke situatie van een flawless uiterlijk te voorzien; een soort pact dat we ooit gesloten hebben. Dus ga ervan uit dat zij minstens één keer per week mijn wenkbrauwen verft en regelmatig de vaseline-routine toepast. Uiteraard heb ik ook plechtig beloofd om haar schoonheidsrituelen uit te voeren zoals zíj het wil. Raar? Jazeker! Goed doordacht en overal op voorbereid, dat moet je me nageven.

Er is natuurlijk geen slechte gewoonte of er is wel een manier om het voor jezelf goed te praten. Ik doe dat door mezelf te vertellen dat ik heus niet de enige ben met overdaad-schaadt-beautyrituelen en dat het daarmee ook geoorloofd gedrag is. Uiteraard blijf ik ook braaf tot de wenkbrauwgoden bidden in de hoop dat ze mij goed gezind zullen blijven.

één antwoord

  1. Roosevelt Scarpaci

    V techto dnech odríkání a stres z vzniku , spousta lidí v vedomy , , koupe zboží i cestování místo na snažil i metoda Jaké vyporádání – raw cash . Nicméne , jestli v prípade, že jste tam zcela , ??a paradoxne To je nejlepší spolu tak, aby bylo možné používáníkarty faktory .

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van