De tijd begint te dringen. Over 7,5 week hoop ik voor het altaar mijn (dan bijna) man tegen te komen die mij vertelt dat hij voor altijd bij me blijft. Met het verstrijken van de tijd kom ik niet alleen dichter bij mijn bruiloft, maar word ik ook een stuk wijzer over allerlei trouwzaken. 

Het gaat namelijk helemaal niet zoals ze bij programma’s als ‘Say Yes To The Dress’ of ‘All You Need Is Love’ beweren. Natuurlijk, trouwen is enorm romantisch en leuk, maar het echte leven van een trouwend paar kent veel meer obstakels, ruzies en slangenkuilen dan dat alle Dr.’s Love doen beloven. Het is geweldig om samen met je aanstaande in een trouwbubbel te zitten, maar helaas is die niet zo sterk dat hij alle ellende buiten houdt.

Daarom heb ik, speciaal voor alle vrouwen met trouwplannen, de 3 grootste trouwfabels op een rij gezet. Misschien ben je na het lezen een aantal illusies armer, maar ik voorkom ook een hoop teleurstellingen.

Trouwfabel 1: Het is toch jouw bruiloft?

Ik schreef er al eens eerder over en ik blijf erbij: dat is het niet. Als je gaat trouwen, lijk je namelijk een soort BN’er te worden: iedereen mag overal te pas en te onpas een mening over hebben. Niet dat ik dat vind, dat vinden voornamelijk de mensen zelf. De ‘Geeeeek, dat doe je toch niet zo?’ en de ‘Als ik jou was, zou ik het zus en zo doen’ zinnen vliegen je letterlijk om de oren.

En weet je wat nog het meest knullige is? Dat de mensen die deze ideeën ‘aandragen’ beledigd zijn als je het toch op een andere manier doet. Het bleek namelijk niet alleen een mening te zijn, maar eerder een soort verplichting.

Trouwfabel 2: Je hoeft alleen maar te genieten

Nou, niet dus. Want als ik alleen maar geniet, dan zit dat trouwen er ook niet in. Dan worden de bedankjes namelijk niet besteld, de boekjes voor in de kerk niet van tekst voorzien en heeft de ambtenaar van de burgerlijke stand geen idee wat ze moet zeggen. Daarnaast zal ik, met alleen maar genieten, keihard zonder bloemen zitten, komt mijn visagist (en tevens kapper) niet opdagen en kan ik straks op de fiets naar het gemeentehuis, omdat de meneer van de auto niet weet waar hij moet zijn.

Dat ‘alleen maar genieten’ is onzin. Er moet namelijk zo onwijs veel geregeld worden dat je niet eens aan genieten toekomt. Natuurlijk zijn er spaarzame momentjes dat je het samen met je partner over de Grote Dag hebt. Hoe bijzonder het zal zijn en hoe spannend. Dat jullie samen visualiseren hoe de eerste kus als getrouwd stel is en dat je oprecht geniet van het oefenen voor de openingsdans. Maar steevast eindigen deze fijne minuten in een ik-moet-nog-honderdduizend-dingen-in-zeven-weken-doen-bui.

Trouwfabel 3: De bruiloft is precies zoals ik hem vroeger wilde

Bestaat niet. Kan niet. Gebeurt niet. Tenzij je natuurlijk een vent of vrouw zonder ruggengraat treft. Maar ik kan je verzekeren dat 75% van wat jij in gedachten had, zwaar in het water valt. Voorbeeld: ik droomde van een witte Audi A4 Cabrio als trouwauto, vriendlief van een Ford Mustang. Na lang schipperen, flink heroverwegen (mede vanwege de onwijs hoge prijzen) en eindeloos vergaderen rijden we straks rond in een platgeslagen eend. Het is een uiterst charmant autootje en ik vind het oprecht een schatje, maar het is niet de kar waar ik vroeger van droomde.

En zo zijn er nog heel veel andere voorbeelden. Het wordt niet de jurk waar je als klein meisje altijd al van droomde (over het algemeen staat die namelijk voor geen meter), de gastenlijst bestaat niet uit alleen maar mensen die je zelf leuk vindt en dat paars-met-gouden-balletjes-thema kan je op je buik schrijven aangezien je nog een tweede partij (je grote liefde) hebt waar je rekening mee moet houden.

Maar aan het einde van de rit…

… telt er maar één ding, en dat is het ja-woord. Tegen hoeveel stenen (die van de ezel) ik me nog stoot en in hoeveel valkuilen ik nog val, ik zou deze tijd voor geen goud willen missen. Over 7 weken sta ik op het bordes van het gemeentehuis te stralen alsof mijn leven er vanaf hangt met mijn kersverse man naast me!

Je snapt natuurlijk wel dat je bovenstaande fabels met een korreltje zout moet nemen, toch? Het is vooral de spanning van de bruid die de boventoon voert. Alhoewel… ben jij het met me eens? 

2 reacties

  1. Renate

    Niet met je eens. Onze bruiloft was onze bruiloft. Geen concessies hoeven doen en heb voor zover ik weet niemand beledigd. En van die voorbereidingen heb ik heel erg genoten, vond het echt heel leuk.

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van