Dat onderzoek naar kanker ontzettend belangrijk is, weet ik inmiddels uit eigen ervaring. Nu heb ik met eigen ogen mogen zien wat er eigenlijk achter de schermen gebeurt.

Na vijf jaar geld inzamelen voor KWF Kankerbestrijding kreeg ik pas geleden de uitnodiging voor een rondleiding door het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis in Amsterdam. Eén van de grootste instituten op het gebied van kankeronderzoek. Na een korte twijfel toch besloten om in te gaan op de uitnodiging. Zou het niet té confronterend zijn? Wil ik het eigenlijk wel weten wat er achter de schermen gebeurt? Moet ik niet gewoon blindelings vertrouwen op wat de artsen me vertellen en op KWF dat het geld goed terecht komt? Het antwoord op die laatste twee vragen is ‘ja’, maar het kan toch geen kwaad om het met eigen ogen te bekijken.

Op naar Amsterdam

Ik ben het inmiddels gewend om als patiënt naar een ziekenhuis te gaan dat zich gespecialiseerd heeft in de behandeling van kanker. Toch voel ik me enigszins opgelaten als ik langs de wachtkamers loop. Minimaal één op de twee mensen die hier zit, heeft een vorm van kanker… Daar worden mijn echtgenoot en ik toch even stil van. Het voelt weer zoals toen ik voor het eerst de Daniël den Hoed kliniek binnenstapte voor mezelf.

Na het hartelijke ontvangst door onze contactpersoon van KWF worden we eerst naar een soort van collegezaal begeleid voor een aantal lezingen. KWF vertelt meer over de besteding van de fondsen die opgehaald worden, een onderzoeker laat zien waar het ziekenhuis voor staat (o.a. uitstekende zorg voor patiënten en onderzoek doen naar nieuwe behandelmethoden) en een longarts geeft een pleidooi vanuit het hart over de gevolgen van roken. Wist je dat roken niet alleen longkanker kan veroorzaken, maar ook allerlei andere vormen? De giftige stoffen van sigaretten komen niet alleen in je longen, maar verspreiden zich door heel je lichaam. Daar had ik dus geen idee van!

Na een pauze en vragenronde is het tijd voor één van de vier rondleidingen. Wij kiezen ervoor om in het lab te gaan kijken en meer te horen over nieuwe behandelmethoden. De onderzoeker vertelt zó vol passie over de doorbraken die ze hebben gemaakt! Eén van de aspecten waar ze nu mee bezig zijn, zijn op maat gemaakte behandelingen. Niet meer one size, fits all, maar juist per patiënt inrichten. Dan krijg je de beste resultaten. Het staat nog in de kinderschoenen, maar het begin is er!

Genezing staat op één

Er is al veel te doen geweest rond KWF Kankerbestrijding. Er zou teveel geld aan de strijkstok blijven hangen, te weinig naar onderzoek gaan en ze doen niet wat ze beloven. Ik kan je vertellen dat er in 2015 94 miljoen euro naar onderzoek is gegaan voor meer genezing. 94 miljoen! Van elke euro gaat er 85 cent naar onderzoek, de overige 15 cent besteedt KWF voor het grootste deel aan fondsenwerving. Met andere woorden, om nog meer geld in te zamelen voor onderzoek. En dan nog een klein deel naar administratie. Is dat voor eens en voor altijd duidelijk!

Nog zoveel te doen

Ondanks al die bedragen die naar onderzoek gaan, is het nog lang niet genoeg. De overlevingskans na vijf jaar bij longkanker is bijvoorbeeld nog geen 10%. En dan zijn er nog veel vormen van kanker waar nog weinig over bekend is. Daar moet ook absoluut wat aan gedaan worden! Er is nog een hoop te doen. We zijn voorlopig nog niet klaar.

Eén op de drie

Ik denk dat voor iedereen wel duidelijk is dat dit doel mij nauw aan het hart ligt. Eén op de drie mensen in Nederland krijgt uiteindelijk te maken met kanker. Voor borstkanker is dat één op de acht vrouwen. Toen ik ziek was, zei ik weleens half-serieus tegen vriendinnen dat zij zich geen zorgen hoefden te maken aangezien ik die ene al was. Al hoop ik natuurlijk met heel mijn hart dat ik gelijk heb en dat zij nooit, maar dan ook nooit, met deze ziekte te maken krijgen.

Ik weet dat dit nu een heel pleidooi is voor KWF Kankerbestrijding en misschien is dat het ook wel. Het mag duidelijk zijn dat het voor mij een belangrijk onderwerp is én blijft. Ook al ben ik bijna zes jaar verder na de diagnose, toch ben ik er nog regelmatig mee bezig. In de eerste plaats omdat ik nog steeds hormoontherapie heb. Ook omdat ik elke dag de littekens zie, mijn oedeemarm voel en regelmatig de herinneringen weer naar boven komen bij het horen van bepaalde liedjes op de radio. Maar ík ben er nog en ben nu nóg gemotiveerder om zoveel mogelijk aandacht te vragen voor deze vreselijke ziekte.

Er zijn nog veel meer doelen die goed werk doen. Bijvoorbeeld voor onderzoek naar ALS, Cystic Fybrosis of taaislijmziekte. Ook zij kunnen alle steun gebruiken! Welk doel ligt jou na aan het hart?

Zeg er maar wat van