Ik moet overwerken, ik voel me niet zo lekker, ik heb een dubbele afspraak, mijn (vul hier in: kind, kat, hond, whatever) is ziek. We leven in een smoesjesmaatschappij en ik ben er helemaal klaar mee.

We verzinnen allemaal wel eens een smoesjes als we even ergens geen zin in hebben. Ja, jij ook. Ik ook. Niet altijd natuurlijk. Vaak weet je: als ik er eenmaal ben, is het hartstikke leuk. Ik sta er dan ook om bekend vrijwel nooit af te zeggen. Als ik afzeg, is het menens. En daar ben ik trots op.

Het is sociaal wenselijk dat we een smoesje verzinnen. Want de waarheid, die is wel heel hard. Maar daar ben ik het dus niet helemaal mee eens.

Rug recht

Natuurlijk moet je een ander niet nodeloos kwetsen, of gewoon te pas en te onpas afzeggen onder het mom van ‘ik ben toch eerlijk?!’. Even diep ademhalen, rug rechttrekken en gaan. Suck it up. Maar soms kun je gewoon alle ballen even niet in de lucht houden en dat is het moment om daar eerlijk over te zijn. En te hopen dat een ander die eerlijkheid kan waarderen. Het vinden van de juiste balans tussen een fulltime baan, sporten, sociaal leven en het bijkomen van dat alles is niet altijd makkelijk, maar zeker niet onmogelijk. Door keuzes te maken.

Slingers ophangen

Een paar jaar geleden ging ik in één weekend van Amsterdam naar Tilburg, Rotterdam, Den Haag en weer terug. Een nomade die als kip zonder kop, maar met veel plezier, overal bij was. Geen verjaardag of borrel sloeg ik over en ieder weekend groeide mijn leger aan kennissen. Dat trek ik dus niet meer. Maar de echte vrienden, daar zet ik uiteraard een stapje extra voor. Geen zin? Dan maak je maar zin! Inmiddels ben ik bijna dertig en de weekenden zijn niet meer alleen maar om in de lampen te hangen. Ja, ik hang de slingers regelmatig op, maar niet per se iedere keer tot diep in de nacht. Vroeg beginnen en op tijd aftaaien bevalt prima. De weekenden zijn tegenwoordig ook om bij te komen, dan hoef je ook niet meer af te zeggen omdat je agenda overstroomt.

Dat bijtanken betekent niet per se dat je in je eentje op de bank ligt te netflixen. Ik tank prima bij door te hangen met vrienden, want van vrienden krijg ik doorgaans energie. Door in een weekend van de ene borrel naar de andere kennis te hoppen, word ik moe. Dus moeten er prioriteiten worden gesteld en keuzes worden gemaakt, geen smoesjes worden verzonnen.

Zin maken

Een voorbeeld: laatst was een vriendin bij me op bezoek. Eentje die ik zeker niet wekelijks zie, maar een vriendin die ik graag om me heen heb. En daarnaast kunnen we goed samen bier drinken. Afijn, ze was laatst op bezoek en bleef ook logeren in het Amsterdamse. Ik had haar al een paar maanden niet gezien, en dan neem ik er even de tijd voor. Ik wilde dus geen deadline of eindtijd stellen aan deze afspraak. Een kennis waarmee ik de volgende dag zou lunchen heb ik on hold gezet, de logerende vriendin kreeg de prio-kaart toegespeeld.

Sociaal onwenselijk gedrag

Met een overvolle sociale agenda hoor je er nu eenmaal helemaal bij. Toch gooide ik het onderwerp laatst bij wat vrienden in de groep. Wat bleek? Niemand vindt het leuk om smoesjes te bedenken, maar iedereen heeft wel eens last van te veel sociale druk en is bang voor reacties op sociaal ONwenselijk gedrag. Met als gevolg: een sociale overkill. Ik doe er dus al een tijdje niet meer aan mee en dat bevalt me uitstekend.

Meer, meer, meer

Dit pleidooi voor wat meer Floortje en wat minder sociaal wenselijk gedrag, heeft geen invloed op mijn slogan ‘hoe meer mensen, hoe gezelliger’. Maar smoesjes? Haal die M maar weg, dan lust ik ze wel. Je hoeft niet met de hele wereld bevriend te zijn. Is dat dan sociaal onwenselijk gedrag?

één antwoord

  1. Lenneke

    Oh man, I feel you. Ik vind smoesjes met alles erg. Ook bij (straat)verkopers, dat mensen altijd zeggen ‘dat ze al een abonnement hebben’. Zeg gewoon dat je niet geïnteresseerd bent? Of bij donateurs: “ik heb nét geld overgemaakt”. Sure. “Nee” is ook een prima antwoord.

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van