Als single moeder loop ik tegen bepaalde zaken aan in interacties met anderen, die ik als niet-single moeder onmogelijk had kunnen verzinnen. Ik ben nu bijna 2 jaar geleden gescheiden en zo langzamerhand beginnen deze zaken mij danig te irriteren.

Mijn ervaring is dat toen wij uit elkaar gingen, ik een tag kreeg: “Zij Is Alleen”. En die tag straalt iets uit wat verschillende reacties oproept. Variërend van argwanend dan wel meewarig bekeken worden of juist met glanzende ogen flirtend of sensatiebelust. Een veel voorkomende reactie is die van een -overdreven- behulpzaamheid; alsof je met het gescheiden zijn ineens ook tot minder in staat bent.

Ongetwijfeld allemaal goed bedoeld (op sommige dingen na) maar ik vraag er niet om en ben er zo langzamerhand wel klaar mee. Ik deel daarom graag met jullie mijn top-8 irritaties van het “single-mama-zijn”:

1. Andere niet-single moeders die mij ineens als bedreiging zien

Veel gebonden vrouwen zijn onzeker in of over hun relatie, dat is mij inmiddels wel duidelijk. Vanuit de projectie van hun angst ben ik wat hen betreft nu “one to watch’. En dan niet positief bedoeld. Alsof ik zit te wachten op het aangaan van een affaire met een gebonden kerel. Alsof ik niets anders te doen heb en, belangrijker nog, ik mezelf niet serieuzer zou nemen dan dat. Lieve dames, mijn tip aan jullie: als je wilt dat je vent bij je blijft; doe daar dan je best voor en work it! Want met zure mondjes en schuine ogen naar mij kijken, maakt jullie er beslist niet aantrekkelijker op.

2. De mannen van deze niet-single moeders die bewijzen dat hun vrouwen terecht vrezen voor hun relatie

Tegelijkertijd, ik kan het niet ontkennen, merk ik dat bepaalde mannen het  met de huwelijkse trouw niet zo nauw zouden nemen, als ik ze de kans zou geven. Het is bijna ontluisterend. Het gemak en de souplesse (denkt-ie) waarmee zo’n man ineens vindt dat het hem vrij staat ongegeneerd met mij te flirten. Alsof ik een weerloos hert ben en hij de leeuw waarbij lang ingeslapen jachtinstincten wakker worden. Voor mij enorm gênant, want dit soort momenten zijn meestal en plein publique. En wat kan ik doen? Ik voel me als in een fuik, zeker als het een vader is van kinderen die bij mij over de vloer komen. Mijn huis is mijn haven en ook de haven van mijn kinderen en hun vriendjes. Dus ik begrijp de argwaan van hun vrouw wel, maar alsjeblieft: don’t blame it on me!

3. De ‘wastas’ die niet aan hun vader gegeven wordt maar altijd aan mij

Soms lijkt het alsof bepaalde man-vrouw gedachten nooit zullen veranderen. Want waarom is het bij de zorgtaak-zaken die de kinderen aangaan, altijd zo dat ik de aangewezen persoon ben? Hoezo krijg ik die meurende wastas in mijn handen gedrukt, terwijl hun vader naast mij staat? Ik ben ook nog eens niet het soort moeder dat bij zulke taken verlekkerd een stap naar voren zet, eerder schuifel ik iets naar achteren. Wij zijn CO-ouders, iedereen weet dat. Maar de heersende regel is kennelijk nog steeds: Vrouw Doet Was. Om jullie even wakker te schudden, beste coaches en co: het is 2015 en mijn ex heeft een nieuwere wasmachine dan ik…

4. Tuurlijk, leg jij mij het voetbalspelletje maar even uit

Nog zo’n vreemde gewaarwording. Ik sta nu met regelmaat alleen langs het voetbalveld om te genieten van mijn mannetjes. En hoe vaak gebeurt het me niet dat zo’n goedbedoelende vader mij eerst meewarig bestudeert om me vervolgens het spelletje uit te leggen. Je kunt het niet weten, lieverd, maar ik ben opgegroeid met twee  broers en een vader die ieder weekend alle voetbaluitzendingen keken: zelfs de Bundesliga en de Premier League. Ik keek mee want vond en vind voetbal een geweldige sport. Dus waarschijnlijk wist ik al wie JC was terwijl jij nog naar je speen zocht! Dat ik niet de hele tijd aanwijzingen sta te loeien, is niet omdat ik het spelletje niet begrijp, maar omdat mij dat is verzocht, door kind én coach. En jullie ook! Dus hou je mond, kijk en geniet van je kind. Dan kan ik dat tenminste ook doen.

5. Het gevoel opgelegd krijgen dat je niet alleen een single-mama bent maar ook een slechte mama

Met 3 kinderen die van alles moeten, ben ik niet overal bij. Ik waakte al nooit als een havik over hen en hun prestaties, maar nu is het praktisch godsonmogelijk. Er zijn mensen die dat raar vinden, belachelijk zelfs. En dit soort superieure want fantastische ‘waar-mijn-kind-is-daar-ben-ik’-ouders, deinzen er ook niet voor terug mij ongeremd van feedback te voorzien. Waar dik vanaf druipt dat ik in hun ogen hopeloos faal voor de test van Goed Moederschap. Soms trap ik erin en beklijft deze beschuldiging. Logisch, want ik vóel me schuldig over een situatie waar onze kinderen niet om vroegen maar die ze wel opgedrongen kregen. Deze is dus niet alleen irritant maar doet ook pijn

6. Dit is Alexa, de moeder van … en, ehmm, zij is dus gescheíden

Bijzonder opmerkelijk zijn andere ouders die zich ineens geen raad weten met mijn burgerlijke status. Ik merk dat, bijvoorbeeld, als zij mij aan vrienden voorstellen die ik nog niet ken. Ineens voelen ze de noodzaak om te vermelden dat ik gescheiden ben. Waarom? Om die ander te waarschuwen, ofzo? In het begin dacht ik dat het míjn ongemak en schaamte was. Want ja, ik schaamde me: ik had gefaald, onze droom was kapot, we stelden onze kinderen teleur. Maar ik blijf het merken, terwijl ik mij inmiddels zo vrij voel als een vogel en zelfs vanaf een zeepkist een onbekende menigte toe durf te tetteren dat het ons helaas niet gelukt is tot de dood ons zal scheiden. Wat dat dan is voor die ander? Ik heb werkelijk geen idee. Maar het geeft mij een opgelaten gevoel, omdat ik me kennelijk moet excuseren voor iets wat niet bij mij hoort.

7. Mannen die mij een MILF vinden en dat niet onder stoelen of banken steken

Net als alle hierboven beschreven irritaties, is ook dit een pure projectie, dit keer van het type “de-altijd-geile-en-jachtige man”. En hij is des te irritanter omdat dit soort mannen geen gevoel voor verhoudingen heeft en dus Veel. Te.Dicht. in mijn persoonlijke ruimte komt. Ongevraagd. Hun beperkte, want vooral met hun lager hangende deel gemaakte, registratie is: “MILF – Single – Dus niet alleen lekker – Ook over-easy.” Guess what, guys: ik ben selectiever dan ooit want mijn tijd en energie zijn schaars! Ik heb alleen nog maar ruimte voor diegene die mij eerst en vooral op alle andere fronten kan verpletteren. Hormoon-gedreven jagers schieten bij mij in de regel mis.

8. Hé maar vertel eens, hoe ÍS het nou met jullie?

Onder het mom van “ik bekommer mij om jouw welzijn en dat van je ex en jullie kinderen”, zijn mensen niet te beroerd om mij recht op de man af de meest onbetamelijke vragen te stellen. Nu bespreek ik alles, maar heus niet met iedereen. Begrijp mij niet verkeerd, ik vind het lief en aardig bedoeld, het is alleen niet het soort aandacht dat ik prettig vind. Zeker niet als het eigenlijk vanuit een andere behoefte komt, namelijk die van de sensatielust: hoe ziet mijn liefdesleven eruit, het daten, het opnieuw verliefd zijn, die nieuwe eerste keer, de ‘vrije’ dagen zonder kinderen … ? Wat ik er in lees en hoor, is wederom de projectie van iets wat een ander eigenlijk zelf graag zou willen.

“Laat mij!” is eigenlijk wat ik vanuit mijn tenen wil zeggen. Andermans onzekerheden en levensvragen hoef ik er even niet bij, mijn bordje is best vol genoeg.

Zijn deze irritaties herkenbaar voor de single mama’s out there? Of hebben jullie andere toe te voegen? Laat het me weten! Fijn, want gedeelde smart, enzovoort …

22 reacties

  1. Michiel

    Als single pappa (heeft er ook niks mee te maken maar klinkt leuk) zal ik het lijstje eens doorlopen.

    1)Vrouwen zien elkaar uberhaupt al als bedreiging en kinderen hebben daar niet zo veel invloed op. De dikke onverzorgde moeder wordt vast nog steeds als minder bedreigend ervaren dan de strakke stralende single buurvrouw zonder kinderen.

    2) Die mannen maken echt geen onderscheidt tussen single vrouwen met en zonder kinderen.

    3) Een wastas is niet meer van deze tijd. Als de club nog zo iets ouderwets verlangt verbaast het me ook niet dat ze de wasmand ook nog steeds aan de moeder geven. Wel leuk voor het kind dat haar gescheiden ouders naast elkaar langs de lijn staan 😉

    4) Gelukkig zegt ze zelf al dat de lieverd er niks aan kan doen en kennelijk denkt ze dat alle single mama’s verstand van voetbal hebben en dus wel weten wie ze met JC bedoelt. Jezus Christus wat een foute inschatting.

    5) Dit is vast vrouwen logica want hier kom ik niet uit; Beseffen dat je ergens intrapt en je toch schuldig voelen en dat dan toch logisch vinden omdat je je ergens anders schuldig over voelt. En dat terwijl ze het verhaal opent met “Een veel voorkomende reactie is die van een overdreven behulpzaamheid; alsof je met het gescheiden zijn ineens ook tot minder in staat bent”

    6) Wat zijn dat voor vrienden?

    7) De altijd-geile-en-jachtige man zal altijd te dicht in je persoonlijke ruimte komen. Kinderen of geen kinderen. En een MILF heeft weer niks te maken met gescheiden zijn. Ik vraag me bij dit punt ook af of ‘Alexa’ het nu over bekenden of onbekenden heeft. Zijn het bekenden dan hadden ze haar inmiddels kunnen leren kennen als “not easy” en als het onbekenden zijn dan kunnen ze niet weten dat ze moeder is. Mochten de kids erbij zijn dan kunnen ze nog niet weten dat ze gescheiden is. Tenzij ze werkelijk vrienden heeft die haar kennelijk dermate slecht kennen dat ze niet kunnen inschatten dat ze het niet prettig vindt om steeds voorgesteld te worden als ‘gescheiden’ aan de altijd-geile-en-jachtige mannen uit hun vriendenkring.

    8) “Laat mij!” is wat ze zou willen zeggen. Nou, dan doe je dat toch gewoon. Beetje meer power en probleem opgelost.

    Mocht dit lijstje echt zijn dan een tip: wegwezen uit dat dorp en zoek andere mensen om je heen. Misschien komen dan deze irritaties op je pad:

    Murphy’s law. Een verdomde leuke vent die je meevraagt naar een waanzinnig gave voorstelling in het buitenland net in het weekend dat jij de kinderen hebt. Dat je met een heerlijke en grappig date uit eten bent en de moeder van het vriendje waar je zoontje logeert belt dat jouw knul zich niet lekker voelt en graag opgehaald wil worden.

    M

    Beantwoorden
    • VAN DICHTBIJ

      Hi M(ichiel), haha, wat goed dat je de moeite hebt genomen tot deze uitgebreide en leuke reactie! Kennelijk raakt links en rechts iets… maar da’s een aanname, daar zijn velen sterk in, zoals jij er zelf ook niet vies van bent 😉 Mijn lijstje is een stukje van mijn realiteit (NB; een stukje he, niet mijn hele!), en omdat ik inmiddels op dit artikel van veel vrouwen in dezelfde situatie reeds de reactie: “zeer herkenbaar” heb gekregen, weet ik zeker: ik ben ik niet de enige.

      En inderdaad: die Murphy’s law-voorbeelden die jij geeft: frustrerend, herkenbaar (ook vanuit woonachtig in dit dorp) en wellicht een leuk blog waard!?

      Beantwoorden
      • Michiel

        Hi Alexa,

        ik wil best aannemen dat het een stukje uit jouw realiteit is maar daar gaat het niet om. Als je een lijstje maakt van irritaties die je ervaart als ‘single mama’ dan moeten die irritaties wel gerelateerd zijn aan de combinatie ‘single zijn’ en ‘mama zijn’. Niet alleen aan ‘single zijn’ en niet alleen aan ‘moeder zijn’. En dus zeker geen irritatie waar geen van beide iets mee van doen heeft zoals bij nr 4. De beste man legt het je niet uit omdat je single bent, ook niet omdat je moeder bent maar omdat je een vrouw bent. Kan in jouw geval best irritant zijn maar hoort daarom nog niet in dit lijstje thuis. Dat veel ‘vrouwen in de zelfde situatie’ het zeer herkenbaar vinden is geen geldig argument. Je kan in je top 8 ook zetten dat je het irritant vindt dat je elke maand ongesteld wordt. Daar herkennen veel single mama’s zich ook vast in maar heeft niets van doen met het onderwerp. Dat is wat mij raakte en vandaar dat ik de moeite nam er uitgebreid opin te gaan. Te vergeefs zo blijkt uit je, overigens zeer vriendelijke, reactie maar dat had ik kunnen verwachten .

  2. Morgaine

    Alleen punt 3 en 4 had ik weinig last van, omdat bij 3, ik geen zoons heb die voetballen, slechts 1 dochter die aan synchroonzwemmen deed en daar zie je vaak geen papa’s maar alleen maar mama’s hahaha

    4. helaas, mijn dochter kent haar vader amper, ze heeft een ouderwetse 14 dagen regeling gehad, maar ergens toen zij een jaar of 5 was, werd zij de deur uit gezet en als hij haar al kwam halen, was dat pas op de vrijdagavond om 7 uur, dus was die stinkende tas al gewassen, dat heb ik altijd alleen moeten doen.

    Verder, nummer 1, ja echt he… nooit begrepen, zelfs niet van die vriendinnen die mij al zolang kenden met hem, mijn huwelijk bij hebben gewoond etc. en dan pas daarna… alsof ik daarvoor niet al had gekund als ik had gewild.. pffffffffffff

    2. geloof me, daar heb ik nog last van… zou fijn zijn als dat stopt een keer en die single guy een keer de hoek om komt schieren, hahaha

    7, ja nog zo eentje, weet je wat ik dan zeg? Echt… Jij kunt mij niet betalen, minstens 150 euro per uur.. de gezichten die je dan krijgt, hahahaha 😉

    En de anderen, ja ook, maar ondertussen ben ik alweer 10 jaar single, kom ik niet meer op scholen, komen mijn oud klasgenoten en schoolgenoten weer terug die het allang weten en nemen mij mee juist. Hebben we het over andere zaken, ja ook over hun wel goede huwelijk, het nu maar ook onze schooltijd, gewoon fun. En die nummer 8 was alleen toen mijn kind nog op school zat en ik haar kwam halen en brengen. Wat ik bij nummer 5 dus ook al snel mee ophield omdat ik haar weerbaar wilde maken en wilde zorgen dat zij zich alleen redde al zo jong mogelijk, heeft mijn moeder ook gedaan en echt he… je kind is een persoon op zich is een uniek mens, een deel van jou, maar ook van hem, en dan ook nog weer eens zichzelf! Ik kon dus ook al heel vroeg en jong mijn kind loslaten, maar doe haar pijn en ik verander in de tijgerin….

    X

    Beantwoorden
  3. Edge

    Hi, leuk stuk. Goeie ‘eyeopeners.’ Hoewel een weldenkende man dit toch zou moeten weten.
    Ik zal het eens rondsturen onder wat vrienden. We zijn nooit te oud om te leren denk ik dan maar.

    Beantwoorden
  4. Xaviera

    @michiel – “Te vergeefs zo blijkt uit je, overigens zeer vriendelijke, reactie maar dat had ik kunnen verwachten .” hahahaah zo subtiel, dat ik me afvraag wiens schoonmoeder je eigenlijk bent 😀

    Beantwoorden
  5. Jelle

    Tja Elvira, ik heb het met je te doen, dat je zo in het leven staat. Een hoop aannames over hoe anderen over jou denken. Je *voelt* je veroordeeld maar *word* je ook veroordeeld? Is dat objectief kwantificeerbaar en met getuigenverklaringen aantoonbaar? Hebben ze bekentenissen afgelegd? En als je veroordeeld wordt, who gives a fuck, want jij weet toch of het terecht of onterecht is? Christus had daar een mooie uitspraak over toen hij aan het kruis hing…

    Maar goed, jij bent duidelijk niet Christus. Nu zit je in de verdediging, want je trekt het je aan en neemt het hen kwalijk, daar wordt je niet mooier van – aan de binnenkant hé ;-). En als je in de verdediging modus zit, lijkt al gauw iedere beweging naar jou toe een aanval.

    Mijn advies: Voordeel Van de Twijfel.

    Als iemand mij onheus bejegent, denk ik: ‘die heeft een vette hernia, dat maakt haar zo’n bitch’ – of – ‘hij oordeelt zonder enige kennis van zaken, beetje dom, maar menselijk’ – of – ‘deze vrouw vind mij gewoon leuk, ze is niet mijn type, maar wat een compliment!’ Of dat allemaal terecht doet er niet toe. Het is mijn houding die mijn leven wel een stuk leuker maakt.

    Andere mensen kan je niet veranderen. Dus voordat je om je heen wijst en de mensen om je heen met je gebrekkige kennis van zaken veroordeelt omdat ze jou veroordelen… denk eens goed na over je eigen houding.

    PS: je zal misschien denken, lekkere vent ben je, jij zit op jouw beurt al deze meningen over mij te ventileren! Je kent me niet! Mijn antwoord beste Elvira, is dat ik mijn mening vorm op basis van wat *jij* mij laat zien… 😉 (wat op zich een interessante gewaarwording is, dat mensen op basis van een splinter informatie een compleet beeld vormen. Speculeren doen we allemaal!) Voor mij ben je een katje in het nauw…. Ik zal je maar niet aaien en vertellen dat je gewoon uit de hoek kan komen, heb vertrouwen, ik doe niets! En ik geef je – uiteraard! – het voordeel van de twijfel, want er zit onmiskenbaar meer in jou!

    Beantwoorden
    • VAN DICHTBIJ

      Dank je, Vera! Het was ook heerlijk om te schrijven:) Eens even weg van de nuance omdat, ook al ben ik er in het algemeen groot voorstander van, voor een artikel als dit de ‘bite’ er dan meteen af is. En dat blijkt een goede keuze ! Leuk jouw reactie 🙂

      Beantwoorden
  6. Marcel

    Michiel en Jelle,

    Een man met een beetje empathie weet dat het hier gaat om gevoelens. Gevoel van een ander bekritiseren of beargumenteren heeft niet zoveel zin omdat het over een gevoel van iemand anders gaat.

    Ik vind het tof dat iemand de moeite neemt deze gevoelens te delen. En er is ook nog eens herkenning!

    Jullie reactie bevestigd de beschuldiging dat mannen niet in staat zijn naar een vrouw te luisteren en er altijd een oplossing of een oordeel gegeven moet worden.

    Beter is het om je mond te houden, mee te leven en er misschien wel iets van mee te nemen wat later in je voordeel zou kunnen werken.

    Beantwoorden
    • VAN DICHTBIJ

      Hee Marcel, dank en goed dat jij mijn artikel vanuit die hoek kunt bekijken en ervaren. Daarbij opgeteld dat voor het effect en bijhorende bite dit artikel expres bold en ongenuanceerd is geschreven. Je slaat de spijker op zn kop denk ik; veel mensen (ik weet niet eens zeker of het alleen aan mannen is voorbehouden) kijken en luisteren slechts met ogen en oren. Dat is vrij beperkt, gezien het aantal zintuigen dat we hebben. En tegelijkertijd helemaal in orde. Ieder zijn eigen beleving. En leuk voor de discussie 🙂

      Beantwoorden
  7. Kim Nelissen

    Haha, ik heb me rot gelachen! Om het artikel, maar nog meer om de reacties van sommige mannen. Normaal zie ik alleen vrouwen die zo gepikeerd reageren. Bv laatst op een ironisch geschreven artikel in de Volkskrant over hoe niet leuk het moederschap soms is. Soms moet je snappen dat zaken met een knipoog geschreven zijn en een beetje aangedikt. Gewoon omdat het dan nog leuker is om te lezen. Ik ben benieuwd naar je volgende verhaal Alexa:-)

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van