Deze single gaat daten en niet zomaar daten. Ik ben nieuwsgierig en op zoek naar sensatie, spannende nachten en wie weet dé liefde. De liefde… zucht. Goodbye tranendallen, ik leef en ga op avontuur. Samen met jullie want mijn dating adventures kunnen jullie lezen op UrbanChicks.

Ik heb al met hem gechat, geappt en zelfs met hem gesproken aan de telefoon. Hij? Zijn looks magisch, onweerstaanbaar en zijn foto’s laten (bijna) niks meer aan mijn verbeelding over, grinn. “Mmm jou wil ik!”, denk ik als ik naar hem kijk. Intense vurige verlangens nemen mijn gedachten over tot diep in mijn onderbuik. En ja, hij is ook nog grappig, lief en een beetje gek. Perfecte combinatie, looks, brains, body. Afspreken lijkt lastig. Niet voor mij, voor hem. Geduld geduld. Zijn foto’s zijn zeer gewillig en ik ook…

Toeval bestaat niet

Dan eindelijk,  eindelijk (met capital E) doet zich dé perfecte gelegenheid voor. Heel toevallig hebben we allebei een afspraak in de dezelfde stad. En heel toevallig hoeven we allebei niet naar huis die avond. Kriebels en tintelingen nemen mijn gedachten over.  Zenuwen razen door mijn lijf. Ik ijsbeer door de woonkamer. Hij heeft gezegd dat ie zich voorstelt met een kus, en dan niet met zomaar een kus. Allerlei emoties maken zich van mij meester, trillende handen, gierende gedachten. Oh jee, wat als hij dat echt doet? Superspannend, wat moet ik aan? Jurkje, spijkerbroek… dat jurkje is wel wat overdressed voor die afspraak. Ik laat het even rusten, nog twee weken wachten! Twee tergend langzame, zenuwslopende weken…

De ontmoeting

Gedoucht, omgekleed, opgetut, met toch dat jurkje. Ik zap doelloos van RTL4 naar SBS6 en verder en betrap mezelf erop dat ik helemaal niet kijk. Loop nog een keer naar het raam, kijk naar buiten. Pling! Een berichtje, hij is er bijna. “Even parkeren”, staat er. Mijn hart bonst uit mijn lijf, spanning, weke knieën, bijna val ik om, wat als hij, wat als ik…? Misschien vinden we elkaar helemaal niet leuk, of hij mij niet. Dan geklop op de deur. Hij is er! Tergend langzaam loop ik naar de deur. Voor mijn gevoel duren deze tien stappen eindeloos lang. Ik zwaai de deur open en probeer zo ubercool mogelijk te kijken. “Hoi” zeg ik. Hij lijkt op de foto. Gelukkig! Zelfverzekerd stapt hij de hotelkamer binnen, gooit zijn spullen neer en doet wat hij heeft gezegd. Ik voel zijn mond op die van mij. De aarde zakt onder mijn voeten weg, betoverd door hem en de magie van het moment.

De afspraak

Samen wandelen we ieder naar onze eigen afspraak ergens in een restaurant in die stad. We weten allebei waar we slapen vannacht, onomstoten duidelijk al die eerste minuut hoewel zonder woorden. We hebben elkaar onderweg veel te vertellen, allemaal onzindingen. Af en toe kijken we elkaar aan, net iets langer dan normaal. Onze ogen spreken boekdelen. Hij wil me. We willen elkaar. Hoe komen we zo snel mogelijk weg bij onze afspraak. Verzinnen we een smoes? Duizenden gedachten gaan door me heen. Een hele fijne spanning maakt zich meester. We lopen door naar onze afspraak. Het is gezellig, heel gezellig. Veel verhalen gaan over tafel, erg onderhoudend allemaal. Toch gaat de avond tergend langzaam. Pling! Een bericht, van hem: “Ik vind je leuk, errug leuk zelfs! :-P”. Ai jij bedoelt iets heel anders. Vervelend vind ik dat niet. Snel stuur ik een smiley terug. De avond gaat verder. Ik drink nog een wijntje. Pling! Weer een berichtje. “Zullen we samen nog wat drinken?”. “Goed idee, waar?”, typ ik terug. We spreken af ergens in die stad. Ik zeg mijn afspraak gedag en loop naar een café. Hij is er al. Onze ogen ontmoeten elkaar. Ik weet het, hij weet het. Er speelt fijne muziek, hij neemt me in zijn armen en we zwieren over de dansvloer. Alles valt weg, alsof we met z’n tweeën alleen op de wereld zijn, onzichtbaar, gevaporiseerd, zwevend op roze luchtkastelen. Het is tijd, niet echt natuurlijk, wel onze tijd. We gaan.

Wakker worden

De wekker gaat. Ik draai me op mijn zij. Hij ligt naast me, nog steeds. Ik heb niet gedroomd. Hij is er nog steeds. Ik rek me uit en observeer zijn slaap. Hij ziet er zo lief uit. Zijn haren door de war. In mezelf grinnik ik. Mijn haar ook, van de afgelopen nacht. Zacht kruip ik tegen hem aan, snuffel in zijn nek. Zijn onweerstaanbaar mooie ogen gaan open, “goedemorgen schoonheid” zegt hij schor. Die woorden, zijn stem, zijn ogen. Ze staan in mijn geheugen gegrift. Hij trekt me stevig tegen zich. Nog even, nog één keer… Onderweg naar huis in de auto kan ik me moeilijk focussen op de weg. Mijn gedachten zijn bij hem, mijn gevoel bij afgelopen nacht. Ik heb hem niet meer gezien. Ook dat wist ik, zag het in zijn ogen. Hele zoete herinneringen blijven over aan deze bijzondere man en deze wilde nacht…

Wat was jouw heetste one night stand?

 

één antwoord

Zeg er maar wat van

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.