Probeer die zin maar eens een paar keer achter elkaar te zeggen. Het is wellicht makkelijker dan te moeten accepteren wat er geschreven staat.

We noemen bepaalde uitspraken, gezegdes etc. vaak ietwat verveeld een cliché. Iets is al zo vaak gezegd dat het kracht begint te verliezen. Denk voor een snel beeld aan de uitspraak “Yolo”  (You only live once). Nog niet te lang geleden waarschijnlijk een van de meest populaire woorden van het moment. Waarom kan ik, en hopelijk jij ook, dit woord nu niet meer horen of zien?

Blootstelling

Op zich is er niets ernstigs aan de hand. Je leeft inderdaad maar één keer. Ik geloof alleen dat hoe vaker je aan een trend gevoelig woord wordt blootgesteld des te minder het je blijvend weet te boeien. Dit proces wordt natuurlijk versneld wanneer een nieuw begrip totaal uit zijn verband wordt gerukt. Je hoeft van mij niet zo nodig met zijn allen onder een trein te gaan liggen om een woord nog krachtiger te maken. Dit werkt eerder averechts. Dit geldt voor meer dingen dan uitspraken alleen. Zo denk ik er bijvoorbeeld aan om een bepaald merk sneaker te halen. Maar dan komt het moment dat ze het straatbeeld aan het vervuilen zijn en haak ik af. Of je neemt  me mee naar een concert van een voor mij onbekende artiest. Waar je me eerst lovend over deze muzikant hoort spreken, word ik stil als mijn 5 jarige buurmeisje een couplet mee weet te “sing- a -long -en”.

Paradox

Nu hoor ik je denken. Waar heb je het nou precies over? Als je lekker exclusief wilt doen moet je dat lekker zelf weten. Als dat is wat je op dit moment denkt dan deel ik deze mening volkomen. Ik doe het al jaren geheel onopvallend. Maar ook hier rijst tegenwoordig een probleem. Het is nu namelijk ook hip om je af te zetten tegen alles wat hip is. Uit deze hippe stroming van non-conformisten  is een heuse subcultuur ontstaan “hipsters” genaamd. Hoe ontsnap je aan dit label? Ik kan klaarblijkelijk niet tegen conformisme en massagedrag maar ik kan me ook niet afzetten tegen deze nieuwe stroming. Dan hoor ik er immers bij. Het is iets om gek van te worden, maar alleen als niet te veel mensen hier al gek van worden natuurlijk.

Accepteer je afkeer

Dus hoe kan je als vlotte vrouw, man of onzijdige je individualiteit behouden? Dat laat ik natuurlijk volledig aan jou over. Het antwoord ligt natuurlijk altijd in jezelf. Alles wat een gevoel van afkeer bij mij opwekt raakt waarschijnlijk iets in mijn binnenste. Als ik bijvoorbeeld ontzettend kwaad word op iemand die mij bekritiseert, komt dat deels omdat ik minder kritiek wil geven. Dus wat maakt mij zo misselijk bij het zien van tientallen Justin Bieber fans die in zichzelf snijden voor hun idool?  Los van het overduidelijke wil ik misschien wel dolgraag ergens bij horen. Of wil ik juist origineel zijn omdat ook ik erkend wil worden om wie ik ben. Wat het antwoord ook is, acceptatie van wie je bent werkt in mijn geval altijd beter dan er tegen aan te schoppen.  Ook wanneer dit betekent dat ook ik nog een paar keer maar één keer denk te leven. Uiteindelijk ligt originaliteit vaak in blij zijn met jezelf.

Dus eindig ik dit relaas vol van dingen die je allang wist  met mijn favoriete cliché omdat het waar is. Als je van iets houdt laat het dan los, als het terugkomt dan weet je dat het bij jou past. Zo niet dan lekker niet. Of zo iets. Ik ga het natuurlijk niet opschrijven zoals het hoort want dat zou niets voor mij zijn.

2 reacties

Zeg er maar wat van