Vroegâh, op de lagere school, moesten we eens iemand met een beroep dat je aansprak interviewen. Binnen een uur had ik het adres van kinderboekenschrijver Thea Beckman achterhaald en haar vier A4-tjes met vragen gestuurd. Want ik wilde ook schrijver worden.

Ik heb al haar boeken verslonden, maar het mooiste boek vond ik Hasse Simonsdochter. Hasse was, net als Ronja de roversdochter, mijn heldin. Zo’n sterke, stoere, vrijgevochten meid als zij wilde ik ook worden. Jammer dat ze maar een verzinsel was en niet echt heeft bestaan. Zij en Thea zelf, stelden me echter wel in staat om te dromen van iets groots.

Meisjes- en jongensdromen

Uit onderzoek blijkt dat jongens en meisjes vergelijkbare dromen hebben over wat ze later kunnen en willen worden, zoals premier of wetenschapper. Rond hun twaalfde haken meisjes echter af en worden die dromen ‘kleiner’. Ze hebben het gevoel dat het toch niet voor ze is weggelegd. Eeuwig zonde. Er zijn genoeg stoere en sterke vrouwen in de (recente) geschiedenis die laten zien dat er ook voor meisjes heel wat te dromen en te bereiken is. Ook al zijn deze vrouwen vaak minder zichtbaar dan hun mannelijke evenknie.

Straatmeiden

Dat is precies wat Amsterdams raadslid Liselore van der Heijden (PvdA) voor ogen staat met haar voorstel voor meer vrouwelijke straatnamen. “Ik lees graag straatnaambordjes. Vaak is de straat vernoemd naar een persoon, en dan wil ik weten wie dat was. Het viel me op dat straten voornamelijk naar mannen vernoemd zijn.” Het blijkt dat maar ongeveer 7% van de straten vernoemd is naar een vrouw. Er zijn dus eigenlijk maar heel weinig straatmeiden in Amsterdam, en elders ongetwijfeld evenmin.

Heldin

“Op deze manier staan deze vrouwen letterlijk op de kaart, blijft hun naam uitgesproken en hun verhaal verteld. Het is voor kinderen en dus ook voor meisjes, belangrijk om groot te blijven fantaseren over hun toekomst. Zodat ze blijven denken in wat mogelijk is. Deze vrouwen zijn rolmodellen voor onze eigen heldinnen in de dop”,
aldus Liselore van der Heijden.

Marilyn Monroeplein

Gelukkig heeft burgemeester Eberhard van der Laan wel oren naar het plan en heeft hij toegezegd dat er vaker naar vrouwen gekeken zal worden bij het vernoemen van straten. Voorwaarde voor een vernoeming is wel dat de betreffende persoon overleden is. Liselore van der Heijden denkt zelf aan vrouwen als modeontwerper en stijlicoon Coco Chanel, illustrator Rie Cramer, schrijver en componist Belle van Zuylen, verzetsstrijder Hannie Schaft, filosoof Hannah Arendt of ‘Beppie’ Versluys, de eerste Nederlandse vrouwelijke vliegenier. Ik stel een Thea Beckmanstraat voor. Of een Ronja de Roversdochterbos. Zo heeft mijn eigen dochter ook nog wat te dromen, nu ik zelf weliswaar een soort van schrijver, maar geen beroemde heldin ben geworden. Misschien moet ik alle tips die Thea Beckman me destijds stuurde er weer eens bijhalen. Want mind you, wat niet is kan nog komen.

PS Heb jij suggesties voor vrouwen naar wie een straat vernoemd zou moeten worden? Laat het hieronder weten, dan zorg ik dat ze op de longlist van ‘vergeten vrouwen’ komen.

2 reacties

Zeg er maar wat van