Een klein aantal jaren geleden las ik dat online daten het daten van de toekomst zou worden. Vanuit mijn ervaring kan ik zeggen dat dat de grootste onzin is die me ooit op een zilveren dienblad is gepresenteerd. ‘Vrijgezel zijn’ zou gratis moeten zijn maar online blijkt dat toch een aantal knaken te kosten.

Afgelopen lente besloot ik dat ik klaar was voor een man in mijn leven. Een man die alles aan mij accepteert. Mijn enorm luide boeren na een goede fles wijn. En de geur van mijn zweetvoeten die ontsnapt wanneer ik na een dag hard werken mijn ‘nette-heren-schoentjes-voor-op-kantoor’ uit trek en demonstratief in de hoek smijt. Maar natuurlijk ook mijn nachtelijke gesnurk. Waar zou ik hem vinden? Online natuurlijk. Lexa, ik ben onderweg! Eenmaal ingeschreven (en natuurlijk een klein fortuin te hebben betaald) kon de mannenjacht beginnen. Althans dat dacht ik. Ik dacht verkeerd. Je krijgt direct een vragenlijst voorgeschoteld waarmee ik voor mijn gevoel bijna een hele dag bezig was. Je moet je antwoorden natuurlijk goed overdenken want naar aanleiding daarvan belooft Lexa ‘the perfect match’ te vinden.

De eerste echte heartbreak dankzij online daten.

Via dit fantastische systeem leerde ik Johan kennen. Na de eerste date hadden we al gauw serieuze verkering en leerden we elkaars vrienden kennen en niet geheel onbelangrijk, gingen we eten bij elkaars ouders. We waren zielsgelukkig en bijna onafscheidelijk. Totdat we (ik zeg even ‘we’ maar eigenlijk bedoel ik ‘hij’) erachter kwamen dat we compleet anders denken over het leven en de relaties die we hebben met de mensen om ons heen. Daarop strandde het begin augustus dan ook. Ontzettend jammer.

Op naar de volgende match.

Inmiddels denk ik wel weer klaar te zijn voor de volgende leuke vent. Ja, het kostte me vijf maanden om weer mezelf te worden. Weekdier dat ik ben. Nu schreef ik me in op een leuk ander systeem: je mag allemaal foto’s plaatsen van jezelf en dingen waar je zo van houdt. Uiteraard koos ik onder andere voor een foto van Ricky Martin op z’n best. En een foto van het nieuwe album van John Legend (welke echt awesome is by the way). Na één gesprek in 4 dagen heb ik besloten om mijn profiel maar weer op te heffen. Eén jongen wilde maar met me praten. Dat begrijp je toch niet?

Als een broodje bij de bakker

Ken je dat? Wanneer je met een rammelende maag naar de bakker gaat voor dat ene super lekkere broodje op zaterdagochtend? Eenmaal binnen sta je daar voor een glimmende vitrine met daarin teveel lekkers. Je komt met een tas vol thuis waar je eigenlijk niets van wilt. Zo werkt het met online daten ook. Je hebt net zoveel toeval en geluk nodig als in het echte leven. In beide gevallen heb je geen zekerheid maar in het echte leven is je vrijgezellenstatus tenminste gratis. Misschien moet ik toch maar vaker mijn ogen open houden wanneer ik leuke mannen ‘in het wild’ zie. Wellicht woont hij gewoon bij mij in de stad en lopen we elkaar steeds net mis.

Dit artikel is 614 keer gelezen

6 Responses

  1. kurai77

    Online daten hoeft niets te kosten, betalen voor een site betekend geen betere kansen, ik heb mijn vrouw leren kennen via een gratis dating site, iets wat we al gemeen hebben, als het gratis kan dan gaan we ook echt niet betalen :)

    Het is inderdaad een etalage, je kiest iets, probeert het, maar als het niet past, dan houd het op, helmaal gratis is gratis ook weer niet, je moet op date, etentje, filmpje, museumpje, er naar toe, nieuwe kleren, naar de kapper…

    voordeel van online is dat je makkelijker op iemand af stapt, zonder daar de nodige alcohol voor hoeft te nuttigen en dus ook niet je beoordelingsvermogen wat beperkt.

    Reply
    • Sytse

      Dat is tot zover ook weer waar. Maar gratis kun je zo duur maken als je zelf wilt. Ik ben bijvoorbeeld niet naar de kapper geweest hoor. En een nieuwe outfit is ook ietwat overbodig. Ik heb een passie voor mode, maar als ik voor iedere date een nieuwe outfit moest aanschaffen leefde ik inmiddels in een kartonnen doosje onder de brug.

      Vroeger nodigde ik m'n dates altijd bij mij thuis uit. Dan kostte het vaak niet meer dan 3 flessen prosecco. Tegenwoordig date ik ook 'buiten'. Je moet er wat voor overhebben om de potentiële liefde van je leven mee uit te nemen.

      Reply
  2. Marca van den Broek

    Ik was ook altijd vrij sceptisch, maar ik zie steeds meer mensen om me heen die wel een echte relatie vinden via datingsites, tot aan huwelijken en samenwonen aan toe…. Misschien toch nog een kans geven?

    Reply
    • Sytse

      Ik zou gewoon een poging wagen Marca! Je weet nooit welke leuke vent hetzelfde denkt als jij en misschien tref je hem net op de datingsite die jij een kans geeft. Dan ben je natuurlijk direct settled for life! Ik heb zaterdag weer een date gehad en het was meer dan geslaagd. Zondag ga ik voor hem koken dus ik ben zeer benieuwd of meer in zit dan twee dates. Als je het niet probeert weet je ook niet welke leuke vent naar jou op zoek is!

      Reply
  3. harmenkrusemeijer

    Wat ik me afvraag is hoe je dan staat ten opzichte van de -al dan niet openlijk- vleeskeuring die veel datingsites lijken te zijn. Daar zou ik niet zo vrolijk van worden.

    Reply
    • Sytse

      Ik denk dat dat afhankelijk is van hoe je er zelf in staat. Mij persoonlijk maakt dat niets uit. Ik kijk naar de interesses van iemand, de details op foto’s zoals bijvoorbeeld een rommelige tafel en de vibe die iemand afgeeft. Als het een oppervlakkige vleeskeuring is en iemand kijkt er zo naar, is dat prima, maar daar prik je gauw genoeg doorheen. En dan zal ik ook niet zo snel een afspraakje met zo iemand maken.

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published.