Wat is liefde toch een gekke en irrationele emotie. Het drijft mensen tot het doen van de meest belachelijke dingen. Het is een emotie die je niet kan controleren en dat alleen al is angstaanjagend.

Liefde krijgt jou zover dat je breekt met regels, het verandert je in jouw ergste, misschien wel meest irritante vijand. Heb je dat ook al eens meegemaakt? Je ziet jezelf veranderen van een sterke vrouw in een lelijk huilend zielig hoopje. Nu denk je waarschijnlijk terug, what was I thinking? Ja, liefde… Het ontdoet je van alle trots en zorgt dat je een kwetsbare vernedering kunt worden.

Het is er of het is er niet

Liefde is een drug die je niet kunt kopen. Het is een ding dat je ongeacht macht, rijkdom of succes niet kunt krijgen. Het is ongrijpbaar. Er is niets wat je kunt doen om het te vangen of af te dwingen, het is er of het is er niet. Liefde is een ding waar ieder mens naar op zoek is, of ze nu toegeven of niet. Het is wat we allemaal willen. We willen allemaal die drug vinden die ons met warmte vult van binnenuit.

Gevonden! En dan…

Tja en dan, als je eindelijk die grote liefde hebt gevonden, maar hij helemaal niet bij je blijkt te passen en je uiteindelijk achter blijft met een gebroken hart. Wat dan? Verander je in een hopeloos verdrietig propje dat nooit meer van de bank komt, verdwijn je in zelfmedelijden, of vraag je jezelf dan af “waarom vind ik het überhaupt, laat mij maar gewoon relaxed mijn leven leiden. Dan maar geen roze bril. Dan maar ver uit de buurt van de kans op liefdesverdriet. Ver uit de buurt van dat rotgevoel!”

Bang van de liefde

Dan maar geen roze bril. Is dat de oplossing? Ik ben van mening dat je meer over jezelf leert kennen door een portie luddevedu. Sta daarom open voor een volgende liefde. Want ook al zijn velen van ons bang om verliefd te worden (omdat we nog banger zijn om gekwetst te worden), die momenten dat je liefde voelt gloeien tot in je tenen, dat zijn de momenten waarop je voelt dat je leeft. Dat zijn de momenten die je doen geloven dat alles mogelijk is en dat liefde kan veroveren. Juist die momenten herinneren ons eraan waarom we eindeloos naar liefde zoeken.

Als we het vinden – ongeacht hoe lang het duurt – is dat gevoel genoeg om onze ziel op te laden en hoop te geven voor de toekomst. En ook al sterft elke keer een stukje van onszelf na het verlies van liefde, we voelen ons springlevend als we het weer gevonden hebben.

 

Zeg er maar wat van