Het is mijn eigen keuze. Weet ik. Twee kinderen en ook zo nodig iets van een carrière nastreven, is niet de meest handige combinatie. Weet ik. Een bewuste keuze, roep ik altijd. Weet ik. Maar hoe ik het doe? Soms weet ik het zelf niet…

Hallo, ik ben Tanja, ik ben moeder en werk fulltime. “Hallo Tanja!”, hoor ik ze al roepen bij de AWM (Anonieme Werkende Moeders). Toen ik kinderen kreeg, besloot ik om gewoon voor mijn werk te blijven gaan. Een keuze waar ik volledig achtersta, maar sinds mijn complete carrièreswitch weet ik soms niet meer hoe ik het allemaal moet combineren.

Lasagne om 7.30 uur

Laatst betrapte ik mezelf erop dat ik – gekleed in een keurige lbd en in de make-up – een lasagne stond klaar te maken. De rugzakjes van de kinderen hingen aan de deurknop, de kinderen zelf zaten netjes aangekleed op de bank en ik stond dus te koken. Om half acht in de morgen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het niet eens vervelend vond. En mijn inspanning betaalde zich ’s avonds terug toen ik in no time avondeten op tafel had en ook nog eens op tijd aan de kant van het zwembad zat.

Auto in, telefoon aan

Sinds mijn carrièreswitch moet ik in een leaseauto naar de andere kant voor Nederland. Aan het aantal Renault Mégane’s op de weg te zien, is dit voor veel mensen de gewoonste zaak van de wereld. Nou, ik vond het best spannend! De eerste 6 weken dan… daarna was de lol er wel vanaf. Tegenwoordig misbruik ik de telefoon van mijn werk en het blue tooth handsfree gebeuren voor gesprekken die toch wel moeten plaatsvinden. Hoef ik dat ’s avonds niet meer te doen. Heel efficiënt vind ik zelf.

Kindertijd!

Als ik ’s avonds thuis kom, is het rigoureus mobiele telefoon op stil, laptop in de tas en als iemand nog op het idee komt om ons thuis te bellen, dan laat ik die overgaan. Zodra ik thuis ben, gaat al mijn aandacht naar mijn kinderen. En pas als die twee bengels in bed liggen mogen alle gadgets weer aan. Wat er meestal op neerkomt dat ik de laptop openklap en nog even ga werken. Je moet er wat voor over hebben om ’s avonds met het avondeten met een compleet gezin aan tafel te zitten.

Help, waar liggen mijn grenzen!?

Als ik iets doe, doe ik het meestal voor 100% of iets wat daar in de buurt komt. Qua energie is het best handig dat dat kan, maar het is ook wel erg vermoeiend. Voor mezelf bedoel ik dan. Als ik ga hardlopen, moet het steeds sneller. Als ik ga opruimen, staat aan het einde van de dag heel Marktplaats vol. En als ik ga werken, dan werk ik door. Toch vind ik mezelf geen workaholic.

Werkloze weekenden

Ik kan mezelf dan wel geen workaholic vinden, maar strikt genomen val ik wel in die categorie. Sinds vorige week heb ik mezelf daarom voorgenomen om in het weekend niet meer te werken. Het eerste weekend is dat best goed bevallen. Ik had wel wat tijd over, dat wel. In elk geval hoop ik dat mijn werkloze weekenden een goed begin zijn.

Ben jij ook een moeder met carrière? En heb jij briljante tips? Vertel!

Zeg er maar wat van