Ik heb een heerlijke man gevonden die in een heerlijk huis woont. Na twee jaar proefdraaien ben ik eruit: ik wil mijn leven met hem delen! In zijn woning. Dus ik ga de mijne verkopen.

Geen hobby

Het is niet de eerste woning die ik ga verkopen, dus ik heb een idee van wat me te wachten staat. Helaas, want het is bepaald geen hobby van mij. Het verhaal begint met een oriëntatie op de huizenmarkt. Heb ik een mazzel: die markt loopt goed. Als ik naar de verkochte woningen in mijn straat kijk, kan ik een aardige prijs voor mijn stulpje krijgen.

Makelaar

Een jaren 30-woning vlak bij de binnenstad van Groningen, daar zijn wel liefhebbers voor te vinden. Binnen een maand zijn dit soort woningen weg, zie ik op Funda. Dus ik heb goede hoop op een vlotte verkoop. Gisteren liep ik spontaan en vol goede moed binnen bij een makelaar in de buurt. Deze aardige meneer kwam met een wat minder aardige vraagprijs op de proppen. In zijn mail, die ik een paar uur later ontvang (snelle jongen), wijst hij me op vergelijkbare woningen die in 2016 en 2017 zijn verkocht. Beetje vreemd, want toen waren de prijzen nog veel lager. Voor de vierde keer in mijn leven stap ik makelaarsland binnen, nog steeds niet echt mijn wereld. Voor mij heeft mijn huis een ziel, voor hen lijkt het slechts een lichaam dat hier en daar wat botox nodig heeft.

Zelf verkopen

Eerdere woningen heb ik vooral door mijn eigen enthousiasme kunnen verkopen. De makelaars waren handig voor het in beeld brengen van mijn huis, maar de kijkers waren meer onder de indruk van mijn verhalen dan van de formaliteiten waar de makelaars mee kwamen. Het kan dus best zijn dat ik mijn huis uiteindelijk zelf ga verkopen. Maar wie weet tref ik toch nog een makelaar die wel bij mij past.

Hart versus materie

Als mijn hart verbonden is met een woning, kan ik met liefde mijn ervaringen delen met potentiële kopers. De makelaar vertelde me dat zijn ervaring anders is. De kijkers willen de bewoners vaak niet zien omdat ze liever een objectief verhaal willen horen. Natuurlijk is dit ook van belang, maar een mix zou ik zelf het meeste op prijs stellen. Een makelaar heeft het alleen over de materie, ik kan vertellen over het praktische leven in en rond de woning.

Eigen inzicht

Hoe dan ook, ik heb geleerd te vertrouwen op mijn eigen inzichten. Ik ben niet meer onwetend piep, maar ook niet star stokoud. Dus ik ga mijn geliefde woning verkopen op mijn eigen manier. Misschien past daar een makelaar bij, maar wie weet gaat het anders lopen. Mijn vriend heeft onlangs de boerderij van zijn overleden ouders verkocht. Drie makelaars zijn op bezoek geweest, die stuk voor stuk een lage verkoopprijs voorstelden. Zonder makelaar is de boerderij uiteindelijk voor een ton meer verkocht. Dus zo kan het ook.

Dierbaren

Geen idee nog hoe het precies gaat lopen, maar mijn fijne woning verdient een goede prijs. Veel belangrijker dan mijn huis, zijn de dierbaren in mijn leven. Ik vlieg het nest uit en daarom ben ik dankbaar dat mijn zoon straks een mooi appartement kan huren vlakbij de Groninger binnenstad, waar hij zijn studentenleven verder kan leiden. Mijn hardwerkende dochter woont al een tijdje in alle tevredenheid samen met haar vriend, ook in “Grunn”. Ze hebben het goed en gunnen me mijn nieuwe woonplek.

Liefde

Mijn hart ligt bij hen en bij mijn vriend met wie ik al een tijd samenwoon in het Friese groen. Mijn kids en partner hebben het ook goed met elkaar, een groot geluk. Dus ik volg mijn gevoel en betrek straks definitief mijn nieuwe plattelandshuis. Met liefde verkoop ik mijn stadse woning voor de liefde. Maar de liefde voor de stad Groningen blijft ook bestaan. Ik zal haar nog vaak bezoeken.

 

Zeg er maar wat van

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.