In september 2018 gaf ik mijn baan op en ben ik bij mezelf te rade gegaan: hoe ziet mijn perfecte baan eruit? En hoe belangrijk is werk? Inmiddels heb ik mijn maatwerkbaan voor ogen en solliciteer ik me drie slagen in de rondte. Het zoeken gaat goed. Het vinden laat nog te wensen over.

Niet dat ik de illusie had dat ik binnen afzienbare tijd mijn droombaan zou binnenslepen, hoor. Ik heb nog net genoeg zelfinzicht om te weten dat ik een apart pakket aan vaardigheden, talenten,  competenties en wensen heb. Daar komt nog bij dat ik voor het werk wat ik zoek geen papiertjes heb. Alleen het zelfvertrouwen dat ik het kan en wat mensen die dat onderschrijven. De gunfactor speelt in mijn queeste een grote rol. Ik wist dus waar ik aan begon, maar kom op: het afwijzen kan veel beter dan ik tot nu toe heb gezien!

De edele kunst van respectvol afwijzen

Op het gros van mijn sollicitatiebrieven, krijg ik nooit meer een antwoord. En als ik ze nabel, hoor ik alleen dat ze de vacature al hebben ingevuld. En dat de brieven van afgewezen kandidaten zijn weggegooid, want tja: AVG, hè. Dus ze kunnen me ook geen inhoudelijke feedback geven. Dat vind ik best irritant, want ik heb echt mijn best gedaan op mijn brief en die is zomaar weggegooid.

Als ik wel reactie krijg, is het een afwijzing. Alhoewel minder rot, is dat nog steeds rot. Vooral omdat de meesten rechtstreeks uit een afwijzing-randomizer lijken te komen. Of zullen er ergens afwijs-sjablonen staan, die gratis te downloaden zijn? Alleen nog het eigen huisstijlsausje erover heen en klaar is Kees. Gemiddeld luiden de drie alinea’s uit de afwijzingen die ik kreeg zo:

“Geachte mijnheer/mevrouw,

Onlangs heeft u gesolliciteerd naar de functie <functie>. Wij hebben inmiddels een selectie gemaakt van de binnengekomen sollicitaties.

Helaas komt u tot onze spijt niet in aanmerking voor deze functie. Er hebben kandidaten gereageerd die beter aansluiten bij het door ons gewenste profiel.

Gezien het grote aantal reacties, is het helaas niet mogelijk om u hierbij een persoonlijke toelichting op de afwijzing te sturen. We wensen u veel geluk met uw eventueel verdere sollicitaties.”

WTF.

Waarom is dit zo slecht?

  1. “Geachte mijnheer/mevrouw” Dat kan persoonlijker! Ook als het aantal sollicitanten groot is, bestaat er een mogelijkheid brieven te personaliseren. Dat kost haast geen moeite en juist hier kunnen ze laten zien dat ze het echt jammer voor me vinden. Door mij persoonlijk aan te spreken.
  2. “Helaas… tot onze spijt” Dat gelooft natuurlijk niemand. Want als het ze echt spijt, wijzen ze me natuurlijk niet af. Dan sluiten ze een briljante kandidaat als ik in hun armen. Wat ze waarschijnlijk bedoelen is: Het spijt ons voor jou. Zeg dat dan.
  3. “die beter aansluiten” Ai, dat doet pijn. Want ik denk dat ik de beste kandidaat ben, daarom reageer ik ook. Ik zag de baan al helemaal zitten en vraag me ook meteen af: wat maakte de andere kandidaten beter? Mijn argwaan is gewekt. Waren ze mooier, intelligenter, jonger, man? Hadden ze betere diploma’s, relevantere werkervaring, betere ingangen? Wat dan?
  4. “het door ons gewenste profiel” Vaak werd dat profiel helemaal niet duidelijk in de vacature. Uit eigen ervaring weet ik dat zo’n profiel zelfs vaak een intern document is, voor gebruik van de selectiecommissie. Dus ook bij dat grote bedrijf dat trots adverteerde dat je helemaal niets hoeft te kunnen en het niet uitmaakt hoe oud je bent. Als je maar graag buiten bent en niet vies bent van reizen. Duh…
  5. “Gezien het goot aantal reacties…niet mogelijk om een persoonlijke toelichting” Ten eerste: hoe kunnen ze dan zo zeker weten dat ik niet aan de eisen voldoe? Dan impliceren ze dat ze wel weten welke brief ik schreef. Ten tweede: dit is natuurlijk je reinste ontmoedigingsbeleid. Maar het kan nog erger. Sommige bedrijven voegen hier nog doodleuk aan toe: “Ik vertrouw erop u voldoende geïnformeerd te hebben.”
  6.  “We wensen u veel geluk…” Dus. Lees je het ondertoontje? Ik hoor hem wel in mijn hoofd. Nou uh, break a leg, hè? Maar reken er niet op. Ik ben al murw.
  7.  “eventueel verdere sollicitatie” Alsof alle kandidaten solliciteren vanuit de riante positie van een andere, leuke baan en een gokje hebben gewaagd. Hallo? Waarom solliciteert men over het algemeen? Juist! Omdat men geen baan heeft, of schoon genoeg heeft van de huidige baan. Laat alsjeblieft dat “eventueel” achterwege. Dit is de doodsteek voor mijn motivatie.

Hilarische reactie op afwijzing

Een tijdje geleden las ik op vacatureluurs.com een hilarische reactie op een afwijzing. Die hangt nu naast mijn computer. Bij elke nieuwe afwijzing lees ik hem en fantaseer ik dat ik eenzelfde brief terugschrijf. Dit issem:

” Geachte heer/mevrouw,

Hartelijk dank voor uw afwijzing op mijn sollicitatie bij uw bedrijf.

Ik heb uw afwijzing met belangstelling gelezen. Omdat ik een groot aantal afwijzingen heb ontvangen, is het voor mij  een onmogelijke opgave om alle afwijzingen te accepteren. Ik heb een selectie moeten maken van de kandidaten en ik moet u helaas meedelen dat u niet tot die selectie behoort. Ondanks uw kwaliteiten en ervaring in het afwijzen van sollicitanten, moet ik u daarom meedelen dat uw afwijzing niet aansluit op het door mij aangeboden profiel voor de functie.

Daarom deel ik u mee dat ik per direct in dienst treed bij uw bedrijf. Ik kijk uit naar een voorspoedige samenwerking.

Veel succes met het afwijzen van toekomstige kandidaten.”

Hoe dan wel?

Het zou flauw zijn om het hierbij te laten. Want als ik zo gek ben op feedback, moet ik die zelf ook geven. Toch? Mijn voorbeeld van een gemiddelde afwijzing laat zien dat HRM-afdelingen het eng vinden om slecht nieuws te brengen. Ze proberen het harde nieuws af te zwakken door er teveel woorden aan vuil te maken. Mijn tip: vooral niet doen!

Hoe ik het liefst afgewezen wil worden?

“Beste Wendy,

Onlangs heb je bij ons gesolliciteerd op de functie van <functie>.

Helaas hoor je niet bij de kandidaten waarmee we verder willen.

Toch willen we je hartelijk bedanken voor je belangstelling in ons bedrijf. Heel veel succes bij het vinden van een mooie baan!”

Kort maar krachtig. Nog steeds niet leuk – zeker niet als het echt mijn droombaan was – maar veel beter mee te leven. Er zit namelijk geen waardeoordeel in en mijn inzet wordt gezien. Het lag niet aan mij.

Verandering van tactiek

Als ervaringsdeskundige op een overspannen arbeidsmarkt, weet ik dat ik het niet moet hebben van sollicitaties. Dit is het moment om mijn netwerk in te schakelen. Mijn credits te verzilveren, zoals Paolo Coelho zegt in De Zahir. Ik ben gezegend met een warm netwerk, dat zich graag inspant om mij aan de man te brengen. Deze mensen zien mijn potentieel (soms beter dan ik!) en brengen mij in contact met mensen uit hun eigen netwerk. Dat heeft al veel interessante gesprekken opgeleverd. Niet dat er al concreet iets uit is gekomen, maar het is wel veel relaxter.

Ten eerste is het goed voor mijn zelfvertrouwen. Nu ik al een tijdje niet meer heb gewerkt en ik zo vaak ben afgewezen, begin ik namelijk te twijfelen of ik wel iets kan. Zelfs of er wel een plekje is voor mij. Ik kan je zeggen dat dit niet ten goede komt van je sollicitatiebrieven! Ten tweede kennen de mensen in mijn netwerk mij en zoeken zij gericht naar een match die klikt. Ten derde werkt een goed woordje nog altijd het beste. Het is de op één na beste manier om jezelf te introduceren. De beste is natuurlijk een persoonlijk gesprek en daar heeft tot nu toe elke introductie toe geleid.

Daarom deze tip van Flip: stop met sollicitatiebrieven schrijven en schakel je netwerk in. Is dat klein, vergroot hem dan door elke netwerkkans te benutten. Zorg wel dat je weet wat je wil en waar jouw droombaan aan moet voldoen. Hoe? Nou bijvoorbeeld door eenzelfde avontuur aan te gaan als ik (zie: https://urbanchicks.nl/author/wendyme/). Maar dat is weer een ander verhaal.

Tot slot

Wil je toch nog even doorgaan met solliciteren? Go for it! Maar bedenk dan dit bij eventuele afwijzingen: waarom raak je zo van slag van een onpersoonlijke afwijzing door iemand die jou helemaal niet kent? Juist!

4 reacties

  1. Menno van Zijll

    Het kan inderdaad een behoorlijk gênante vertoning zijn, zo’n afwijzing. Al helpt de persoonlijke aanpak ook alleen als deze oprecht is.

    Ik mocht ooit een afwijzing ontvangen, waarbij de brief weliswaar keurig was….alleen niet aan mij gericht. Ik wist dus welke mevrouw de baan in ieder geval niet had gekregen. Ik heb nog overwogen om te bellen en te vragen of ik dan wel werd uitgenodigd, maar ik heb inmiddels geleerd dat het je carrièrekansen geen goed doet als je degene die de sollicitaties ontvangt van al dan niet opbouwende kritiek op het functioneren voorziet.

    Beantwoorden
    • Wendy

      Ook dat is herkenbaar, Menno! Maar zeg nou zelf: wil je werken bij een werkgever die je geen ruimte geeft om feedback te geven? Ik in ieder geval niet. Ik zou het niet eens kunnen. Al was het alleen maar omdat ik niet mijn mond kan houden als ik zie dat er iets verkeerd gaat en iets dus efficiënter kan. ; )

      Beantwoorden
  2. Fien

    Tja. Als het maar bij eentje bleef… maar als je er meerderen ontvangt word ik er toch door geraakt omdat het me erg onzeker maakt. Ik solliciteer naar een functie voor grafisch vormgever en ik merk vaak dat een ‘goede’ portfolio eerder mensen wel of niet aanspreekt op smaak dan op mijn vaardigheden. Heb net nog mijn CVtje een beetje gepimpt, maar ja. Soms wordt ik er toch wel sip van. 🙁

    Dus probeer ik nu het maar te laten zien met mijn illustraties en schrijfseltjes… mijn stiekeme hobby waar ik toch ooit mijn brood van hoop te verdienen. Ik hoop dat dat ook okee is, want over mijn hobby kan ik urenlang doorlullen. 😀

    Beantwoorden
    • Wendy

      Hoi Fien, wat je ook doet, geef niet op! We zijn allemaal met een pakket aan talenten geboren en in de loop van je leven leer je van alles. We zijn dus nooit alleen grafisch ontwerper, schrijver, ICT’er, bankmedewerker of vrachtwagenchauffeur. Alles wat jou blij maakt en je meer kan dan wat je toekomstige werkgever van de nieuwe medewerker verwacht, is een bonus. Krijg je de kans, praat dan júist over je hobby, over wat je blij maakt. Enthousiasme geeft af en blijft bij. Daar zijn alle werkgevers gevoelig voor.

      Beantwoorden

Zeg er maar wat van

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.