Iedereen groeit op met bepaalde regels; dingen die je meekrijgt omdat het in jullie gezin zo werkt, in het dorp waar je woont of de school waar je naartoe gaat.

Deze regels kunnen soms nogal hardnekkig zijn en je het gevoel geven dat dingen niet kunnen of mogen, bijvoorbeeld omdat het niet eerder is gedaan in de familie waar je opgroeit, of omdat niemand uit het dorp het ooit eerder heeft gedaan. Loskomen van de regels, die je hebt meegekregen, kan pijnlijke situaties tot gevolg hebben, zoals verwijdering van je familie of alles waar je altijd in geloofd hebt.

Regels geven houvast

Hoewel ik me altijd heb afgevraagd waarom de dingen zijn zoals ze zijn, heb ik me jarenlang vastgehouden aan de regels die ik had meegekregen. Als ik afweek van de mij opgelegde regels, voelde ik me zo schuldig naar alles en iedereen, want ik voelde dat ik niet meeging met de stroom, maar er dwars tegenin roeide. Omdat ik geen steun voelde in het volgen van mijn eigen regels, was het wel eens een uitdaging me er echt aan te blijven houden, Als het te moeilijk werd, deed ik gewoon weer een tijdje mee met de rest. Vervolgens ontdekte ik al snel, dat dat niet was wat ik wilde.

Welke regels heb jij allemaal?

Nu zijn er verschillende soorten regels. Eigenlijk zijn er maar twee belangrijk:

  1. de regels die je opgelegd hebt gekregen door je ouders, leraren of de maatschappij;
  2. de regels die je jezelf hebt opgelegd.

Beide kunnen overigens even hardnekkig vastzitten in je systeem. Ze kunnen alleen loskomen zodra je besluit jezelf af te vragen waarom je doet wat je doet.
Sommige regels zie je misschien niet eens als regels. Het is een kwestie van “dat is toch logisch, dat doet toch iedereen?” Maar als iedereen het doet, MOET jij het dan ook doen?

Regels waar je in kunt geloven zijn bijvoorbeeld dat je hard moet werken om succes te hebben, dat er maar één God bestaat en dat Jezus zijn zoon is, dat je geen buitenechtelijke relaties mag hebben en dat je twee ons groenten en twee stuks fruit per dag moet eten. Nu zijn sommige regels prima om na te leven, als je maar gecheckt hebt of ze echt bij je passen.

Hoe bepaal je jouw regels?

Wat zou jij echt willen doen en welke afspraken met anderen moet je daarvoor loslaten? Je hoeft niet alles te geloven wat een ander zegt, ook al zijn het je familieleden en beste vrienden. Soms is het tijd de standaard vaarwel te zeggen en je eigen pad te bewandelen.

Om je eigen regels te bepalen, moet je weten wie je bent en wat jouw waarden zijn. Daar zal een grondig zelfonderzoek aan te pas komen en het zal niet van de ene op de andere dag helder worden. Ook bij mij duurde het een tijdje voor ik echt kon zien welke regels ik zo hardnekkig had vastgezet, waardoor ik geen stap vooruit kwam in mijn leven. Ik had het gevoel dat ik maar op hetzelfde punt bleef hangen.

Tot het genoeg was

En op een dag kwam alles samen. Ik belandde in een podcast, zag een video en las een boek over de regels die je hebt vastgezet in je lichaam en hoe lastig het is hiervan los te komen. En hoewel ik dit al wel vaker had gehoord, ging opeens het licht echt aan. Ik zag bijvoorbeeld hoe de overtuiging dat ik hard moest werken om veel geld te verdienen zo vast zat, dat ik inderdaad ook minder verdiende, nu ik minder werkte. Ik weet dat het niet zo hoeft te zijn en toch had ik dat geloof gemanifesteerd. Een andere kwestie is dat je kinderen moet krijgen om gelukkig te zijn en dat ik dus met de keuze om geen moeder te worden nooit gelukkig kon worden. Het gaat er om dat je deze overtuigingen leert zien en ze vervangt voor nieuwe, die wel kloppen met wie jij bent en overeenkomen met jouw waarden.

Vraag jij jezelf weleens af: “volgens welke regels wil ik leven en gun ik mezelf dat ook?”

Zeg er maar wat van

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.