Een geweldig woord dat ik onlangs op Facebook voorbij zag komen. Persoonlijk vind ik dat het helemaal bij mij en mijn zus hoort. Het kan haast niet anders dan dat de bedenker aan ons dacht. Het zusdinnetje houden we er dus in!

Gisteravond hadden we een ultieme zusdinnetjes-avond. Na het eten een outfitbespreking houden in de kledingkamer van mijn grote zus, gevolgd door een make-up- en haarsessie waarin uitvoerig elk vlekje en rimpeltje onder een felle lamp besproken werd. Heerlijk!

Fashionable late

Mijn zus had kaartjes geregeld voor een modeshow in “MOOI ben jij”, een hippe modezaak in Doetinchem. Hier presenteerde een van onze fashionfavo’s haar nieuwe collectie: Nikkie Plessen! Door onze kleding-, make-up- en lijfvergadering kwamen we een fashionable uurtje te laat, net als Nikkie Plessen zelf. Daarmee dus eigenlijk stipt op tijd! Het fashionable laat komen is een ding, niet iedereen kan dat waarderen. Het is geen onwil maar op de een of andere manier gaat mijn tijd altijd sneller dan die van een ander. Ik heb overigens onlangs gelezen dat het een aandoening is, dus sorry, maar ik kan er kennelijk echt niets aan doen.

Dit keer zorgde de aandoening die dus kennelijk genetisch bepaald kan zijn (ons hele gezin lijdt eraan) ervoor dat wij gelijk met Nikkie Plessen het event konden betreden. Een instant wij-zijn-hip-gevoel borrelde naar boven. Eenmaal binnengekomen hebben we haar maar een beetje met rust gelaten want die meid was natuurlijk hartstikke druk. En daarbij viel ons oog op een grote tafel waar wijntjes in alle kleuren uitgestald stonden. Paradijs! Omringd door de mooiste kledingstukken, hippe mensen, waaronder ons fashion-idool, en heerlijke hapjes. En dat dan met je zusdinnetje kunnen delen, I’m loving it!

Concentratie

Al slurpend aan een lekker glaasje droge witte zochten we een goed plekje om te staan. Nikkie deed nog even het woord en daarna kwamen de modellen de trap af. Supercollectie, dat heb ik in mijn ooghoek nog gezien. Het probleem is namelijk dat mijn zus en ik nogal snel de aandacht verliezen wanneer wij samen zijn. We nemen ons voor om foto’s te maken van alle outfits die voorbijkomen en ons te focussen op wat we gaan zien. De werkelijkheid is echter heel anders. Bij het zien van de eerste outfit die de trap af komt refereren we al gauw naar onze eigen kledingkast. Hé, zie je dat jasje, ik heb ook zoiets, weet je nog? Die heb ik je laten zien. En weg is de concentratie, er is slechts tijd en ruimte voor zussegemuts. Er worden wel foto’s gemaakt, alleen niet van de passerende modellen, maar van elkaar.

Giechelend gaan we maar wat verder achteraan staan. Zal ik nog even een wijntje halen van de magische wijntafel die continu vol bleef? We staan lekker dicht bij een spiegel zodat we kunnen zien hoe we aan ons wijntje nippen. Zie je dat? Als ik zo sta, zie je dit en als ik zo sta, zie je dat.

Het kan overal zijn

Eigenlijk maakt het dus helemaal niet uit waar we zijn want het is uiteindelijk toch maar achtergrond. Er is ook zoveel te bespreken wat eigenlijk niet besproken zou hoeven worden. En het opnieuw vertellen is ook geen probleem. Standaard reactie is: dat had je al verteld, maar dat mag je best nog wel een keer vertellen hoor. Ik snap wel dat je het graag nog een keer wil vertellen. Als ik dat te vertellen had zou ik het ook vaak willen vertellen.

Na de show hebben we ons laatste vergaderpunt afgesloten met nog maar een wijntje. Helaas grepen we door uitloop van het vergaderpunt w.v.t.t.k. mis, wat de kleding betreft. Helaas! Gelukkig konden we nog wel een kort woordje met Nikkie wisselen (jeuj). Daarna zijn we gauw naar huis gegaan voor de nabespreking die uiteraard tot in de kleine uurtjes duurde. Er stond namelijk nog een heleboel zussegemuts op de agenda.

Het was een superleuke avond! En bedankt voor de heerlijke lunch die je vanmorgen in mijn tas hebt gestopt zusdinnetje!

Zeg er maar wat van

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.